Aci Şiiri - At Avrat Şiir

At Avrat Şiir
7

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Aci

Akıyor Nil Nehri nedenini bilmez,
Sonsuzluğa gitse de akıntısını yitirmez.
Nice yük taşımış omzunda hesabını bilmez,
Ak Nil! acını hiç bir deniz dindiremez.

Sorsak ya ona da acaba mutlumu?
Onca yükü taşırken hiç yoruldun mu?
İnsanlar kirletirken temiz mahremiyetini hiç kendine sordun mu?
Neden bu kadar acının benim omzunda olduğunu.

Hangi yorgunluğumu hangi acımı anlatayım sana fani?
İnancı için kendini temizleyip, beni kirletenleri mi?
Yoksa daha fazla kazanmak için ruhumu kullanıp, üstüne basıp geçenleri mi?
Yada en iyisi susayım bilmesin kimsecikler halimi.

Anlatsam anlayacak mı aklı olup düşünmeyen fani?
Hep söyler ya duygu için yaşam lazım, hani?
Onlar mı duygu sahibi sadece? yaşadıkları hayatın kafeslerinde ki faresi,
Yoksa ben mi aslanlar gibi kükrer iken sesimi duyuramadığım için unutulan hayatın tizi?

Sakin susma! daha da kükre çekme kimsenin acısını,
Bırak dünyevi kalıntıları, yapsınlar köleliklerini.
Sen sadece özgürce akmaya devam et, göreyim endam-ı simayeni,
Ağlamayı bırakta taşmasın artık sabrının son raddeleri.

Ağzı yok,konuşamaz diyorlar fani,
Oysa kalbimi dinlemek istediler mi ki hiç?
Yoksa sadece ruhuma acı mı bıraktı cani?
Yaptılar koca Nehri küçücük bir piç.

At Avrat Şiir
Kayıt Tarihi : 7.11.2019 23:25:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


2♾/A

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Tunç Tilgen
    Tunç Tilgen

    Kesinlikle güzel...

TÜM YORUMLAR (1)