Ablama İthaf... Şiiri - Ziya Tüfekçi

Ziya Tüfekçi
79

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ablama İthaf...

Çocuğum var dediğin günlerden çok önce çocuğun oldum.
Kanatlarını açtın her defasında o küçücük bedenime abandın.
Seni ben en minik zamanlarımda tanıdım, en korunmasız.
Nefes alışımın nedenini, oyunlarımla özdeşleştirdiğim,
Ölmek terimine büyümek kadar uzak olduğum zamanlarımda...

Hep sen vardın, hep ablaydın hep anaydın çocukluğuma...

Yılların acılarını içine akıttığım yüreğimi, büyüteli bir hayli zaman geçti,
Ama şöyle dönüpte bakakaldığımda çocukluğuma;
Sadece yıllanmış bir şarap gibi duran anılarım ve sen varsın bütün yaşamışlıklarımda.
Fedakarlık dediğim, kendinden feragatlarını hep bana sunman gerekirmişcesine,
Sana yük olmuşluğum, ve kalbini acıtmışlığım var yaşamımın her deminde.
Bir özür kelimesi sarfedemem kusura bakma, yetmez hiçbir kabahatime.
Sana, özrümü kendi canımla ödeyebilecek kadar tutkulu
Sevginden vazgeçemeyecek kadar acizim.

Hatırlıyorum...

Evimizin salonunda evliliğe ilk adımını atıyordun
Oyun gibi geliyordu herşey, ve oyun gibi gidiyordun ablam
Ardından bakarken çocuk gözlerim, kalbini bana rehin bırakıyordun
Aslında giden sen değildin, bendim kendimden
Büyüyordum farkında olmadan, büyüyordum hayata
Geri dönmeyeceğini düşünüyordum, evlilik böyle birşeydi kendimce
Ama sen yine geldin fakat ben gitmiştim bu sefer.
Bir daha asla geri dönülmeyecek, hep özlenecek bir gidişti bendeki.
Yaralı yanlarımı saramayacak kadar çocuk ellerim, şimdi yetişkinse de
Yaralarım aynı yaralarım.
Saramadığım, kanamasını durduramadığım, beni sancıtan yaralarım.

Emanetin hala içimde ama,
İlk aldığım kadar tertemiz, sevgi dolu, kocaman bir yürek.

Sana söyleyemediklerim vardı hep içimde
Utangaç bir çocuktum biliyorsun tüm hayatım boyunca
Duygularımı içime gömüyordum, korkuyordum görülmesinden, kirletilmesinden
Fırtınalar kopan yanlarım oluyorsa da,
Dalgasız, dümdüz bir deniz uysallığında görünüyordum.

Yorulup yere düştüğümde hep sana güveniyordum ablam
Sen varken korkmadım hiçbir korkunç kaderden
Ne getiriyorsa hayat onu yaşadım ve ne varsa önümde atıldım üstüne
Çünkü sen vardın, hem çocukluğumun hemde yetişkinliğimin yanında.
Bana kızdığın anlarda içime ağladım boyuna,kanadım yüreğime
Belli etmedim sana hiç ama uyumadım günlerce.

Beni böylesi benden çok seven, yaşamıma iz düşüren,
Sen benim anne yanımsın,
Ne sana susuzluğumu giderecek kadar büyümüşlüğüm
Nede senden uzaklaşacak kadar özgürlüğüm var.

Seni çok seviyorum.

Ziya Tüfekçi
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


12.09.2009 Saat 13.26

  • fatma 08
    fatma 08

    ya çok güzel anlatmışsınız kutluyorum yürek sesinizi saygımla

  • Serap Atay 1
    Serap Atay 1

    Ablaya yazılan duygu dolu bir şiir,çok duygulandım
    gönül sesin susmasın kardeşim. selamlar.

  • Âşık Çağlari Muammer Çalar
    Âşık Çağlari Muammer Çalar

    Harikasınız
    Çok güzeldi yüreğinize emeğinize sağlık
    Saygılar kaleminize

    Yeni yılın tüm insanlığa ve ülkemize barış, mutluluk getirmesi dileğiyle yeni yılınızı kutlu olsun nice nice yıllara


    Karamanlı Aşık Çağlari

  • Aşık Alemi
    Aşık Alemi

    Harikaydi yureginize saglik Ziya bey guzellikler sizinle olsun ***Tam puan***

  • Aşık Alemi
    Aşık Alemi

    Harikaydi yureginize saglik Ziya bey guzellikler sizinle olsun ***Tam puan***

  • RÜZGARİ
    RÜZGARİ

    harika bir çalışma....
    ardından offf...dedirtecek kadar...
    dizelerle delirecek cinsten......kutlarım.
    selamlarımla...

  • seyidanli
    seyidanli

    Yoğun bir duygu seline sevk eden Çok kuvvetli ve çok güzel 'Ablama İthaf' şiirinizi göz yaşı dökerek okudum. Şiir hakkında söyleyecek sözüm yok.
    En kalbi duygularımla sizi tebrik ederim. En helalinden 10 Puanla saygılarımı yolluyorum.

TÜM YORUMLAR (7)