Ablama Şiiri - Naciye Bildim

Naciye Bildim
393

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ablama

Soğuk kış gecelerinde arardım,sıcak bakışlarını
Kimi zaman bulurdum,hayallerimde
Ama çoğu zaman yoktun.
Hep derdimi dinlemeni ister,
Sonra kahkahalarla gülmeni beklerdim halime.
Gecenin bir yarısı
O küçücük ama gönlümüzce geniş
Sigara kokulu odamızda...
Ama sen gelmedin hiç.

Bozuk plaklara doldurduğumuz sesinle
Ve buğulu,ıslak resimlerinle konuştum.
Ne zaman hüzünlenecek olsam
Ve ne zaman ağlamak istesem
Benden önce,bezgin bir yağmur yağar
Sonrada
Yaralardı yüreğimden,vururdu.

Kör olası kader denilen bumuydu yoksa,
Hani ayırıp ikimizi birbirimizden
Yalnızlığımızı asırlara sığdıran.
Mutlu görünüyorda mutsuzmuyduk yoksa.
Neydi bilmem,zamanla olan savaşımız
Ve ayrılığımız.

Oysa biz,yirmi iki seneyemi sığdırdık kardeşliğimizi
Doğduk,yaşadık ve bitti.
Sağnak yağmurlar gibiydin zaten
Bazen acı bazen tatlı.
Aklıma erdiremedim işte ne bileyim
Şimdi hep acınla,ayrılığınla doluyum.
Sana olan özlemimle
Abla dediğim anlarımda kahroluyorum
Daha ne söyleyim

Naciye Bildim
Şiiri Değerlendir
  • farukum_19
    farukum_19

    COK ETKILEYICI BIR SIIR

TÜM YORUMLAR (1)