341 - Kimse Görmesin

Burkay İncekanoğlu
354

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

341 - Kimse Görmesin

Böyle sıradanlığın
Senin farklılığın
Suyu gülerek içerken
Nefes nefese kalışın
Çatalı severce tutuşun.
Çiçeklenirken bakışların
Bir pencere kenarında
Evrende bir tek sen oluşun.
Tane tane ay teninde
O nakış benlerin
Dört duvar içinde
Sen bir köşede öylece dururken
Endülüs Sarayları'ndan
Tac Mahal'den
Binbir gece masallarından geçerim
Amas Bağları'nın
En güzel meyveleri
Sen sevince güzel
Dokunduğun fincan
Baktığın ayna
Kapın penceren
Perdelerin
Sanma ki eskir
Eskiyen ten olsun
Senle herşey
Yerli yerinde
Sevgin gibi
İlk gün gibi kalır.
Aldığın nefes benim
İçtiğin suyum
Avuçlarında izim var
Saçların yüreğimin kuş yuvası
Omuzlarında evim
Vatanım, toprağım
Doğuşum, ölümüm
Canına canım.
Hepsinde sen var.
Yokluğun
Acıların bağbozumu
Kimse görmesin
Gözlerindeki Samanyolu'nu.

Burkay İncekanoğlu
Kayıt Tarihi : 13.7.2020 21:43:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!