17 Yaşım Şiiri - Yorumlar

Devrim Boran 5
14

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kurtarıcı meleğim Gönül Hoca’nın anısına...

1993 yılının sonlarıydı. Ümraniye Teknik Lisesi’nde bilgisayar okuyordum. Okulun en ‘inek sınıfı’ 11 Teknik B’nin yirmiyedi öğrencisinden biri de bendim. Bendim ben olmasına ya, yalnızca yoklamada ‘var’ idim. Gerçekte ise, ne sınıfta, ne de hayatta idim. Var ile yok arasında bir yerde idim. Ve boşlukta salınıp duran ruhum, bir uçurumu soluyordu. Kimlik bunalımının doruklarındaydım çünkü.

Dünya, ‘düş çağı’ndan çıkıp yine bir ‘karanlık çağ’a gömülüvermişti. Ve ben, karanlık çağın yitik kuşağının sıradışı bir üyesiydim. Kuşağım yitik idi; çünkü, kendini var edecek bir kimlikten yoksun idi. Ben ise sıra dışı idim; çünkü kuşağımı yitik kılan kimliksizlik ile var olamayacak kadar asi idim.

Kimliksizdim. Kimliksiz ve yitik. Bir kimlik arıyordum kendime. Kendim olabileceğim bir kimlik. Ya da ruhumu özgür kılacak bir kimlik... Kim idim? Kim olabilirdim? Ya da kim olmalıydım? Ki kendim olabileyim. Ya da ruhumu özgür kılabileyim...

Tamamını Oku

Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta