12.bölüm Şiiri - Mehmed Sade

Mehmed Sade
25

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

12.bölüm


kucağımda bohça.. bohçada kalbim..
yüreğimin en nadide taraftarları titrek bacaklarım benzi uçmuş bakışlarım böyle yarı yalvarış haliyle sanki camını kırdığım eve topumu kaçırmışım misali yani..
Alsam çıksam mı yoksa önce çıksam mı falana dondurulmuşçasına omuzumda memedt’in ablasının değdirdiği eline irkildim..
“Adın dedi?”..
“Durdum”..
“He kuzu “dedi..
“Durdum”..
Her manası rengi gölgesinde aşka,saflığa,sadakata çıkan hani ömrümün baharı sayılsın maksatlı ..
Ben ..
“Lale” dedim..aslı deme durmuş çiğ olan adıma ..
tebesümle bakıp yüzüme
“Ben de Serap dedi..
adının manasına menfi bir hareketle beni yanılgıya değilde sersemlediğim halimden kurtardı yani..
Kapıdan hemen girince sağda dantelli örtü serili ayaklı çatkının üzerinde memedt’in tebessümü aşan hani güler gibi yani fotoğrafına ilişti gözüm..
Eğdim başımı..
mahçubiyet bi yandan tabi hafiften gülümser halimle evlerinin en geniş odasına geçtik..
Üstümde memedt’in gömleği ..
Boynumda tesbihi..
Yanımda bi bacısı..
Karşımda anası ..
Anasının yanında diğer bacısı..
Memedt’in evi,kokusu,aşı,çatısı yani..
Hani bide ben..
Aynı gaye içerisinde bütün olup nakşolmuşuz da hani o bana ben ona göre,
Göreylemişiz de adı aile olana dahil olmuşum gibi..
Hani bide kucağımda bohça..
sevim ananın eline vardım da hoşgelmişsiniz siz diyebildim mi hiç bilemedim..
Ama o dedi..
“Kızım”dedi..
Sen hoşgelmişsin..
Kızım iki kere dedi..
O dedi ya memedt kadar yüreğime damdı sevgisi…
….

Mehmed Sade
Kayıt Tarihi : 4.12.2020 04:57:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!