118 No'lu Mavi Otobüs Şiiri - Necmi Dayan

Necmi Dayan
14

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

118 No'lu Mavi Otobüs

sonbahar serinliğinde oturuyoruz
Köksal Pastanesinde ışıklar yanıyor
iki dondurma iki kahve ve biz
hesaplarımızla

bu kez telefonunu kapattın
sadece ben varım
keriz yerine koyduğun
akşam ışıklarla
çörek börek ve pasta kokularıyla
kafamda bir soru
neden birdenbire tarafınca önemsendim

Malborondan bir tane çektin
badem dudaklarının arasında
olmayı istedim
bense hep
Samsun ya da Maltepe' ydim

sonbahar serinliğinde ıhlamurların masumiyeti yok
Çınarların ve ıhlamurların yaprakları soldu oysa konuşacak bir şeyimizde yoktu ama o doldurduğun kaşıkta dondurmayla uzanmasaydın
ve çocukluğumu anımsatmasaydın

kahve fincanı parmaklarımda salak bir aşık gibi
sana bakarken tanrım kimse aldatılmasın diyorum içimden kopup gelen bir çığlık bu
üşüyen omuzlarına düşüyor ama sen anlamıyorsun
kalkıp montumu çıkarıp arkana dolaşıp
dünya turu atmama ramak kala
omuzlarına bırakıyorum ellerimi tutuyorsun
çok mu değerliler senin için
benden kopardığın her parça
Ankara koca bir kent değil
118 nolu mavi otobüs günde yüz tur atıyor
haberin yok tabi...

ikinci Malboro dudaklarının arasında
almasaydın iyiydi de
yakışıyor ama
o dudakların dudaklarımın kıyısında dolaşırken
aşkım sözcüklerinde yakışırdı
ama o eskidendi

aynı kaşıkla besliyoruz birbirimizi
dillerimiz ve tükürüklerimizin lezzeti
çok hoş değil mi
sokuluyorsun bir kedi gibi
azgınca bir ısırık atıyorsun
boynumun kenarına
kahve telvelerimiz kısır bir döngünün içinde
işte o ara affet beni diyorsun
118 nolu mavi otobüsün ön sol tekeri arkadanda ön sağ tekeri patlıyor
duraklara dalıyor
panolara çarpıyor
benim penisim üşüyor
senin vajinan azıyor
hepsi o kadar

üçüncü Malboronda oteldeyiz
zipponun benzini bitti
gün aydınlanıyor ne mutlu
ne mutlu bize
sevişmekteyiz

Necmi Dayan
Kayıt Tarihi : 22.10.2019 05:16:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!