11.bölüm Şiiri - Mehmed Sade

Mehmed Sade
25

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

11.bölüm

….
Memedt’in evi..
Memedt’in durduğu balkon..
Memedt’in anama hiç benzemeyen anası Sevim ana…
Sevim ana …
bizim mahallenin modeli yürürlüğünde olan o örtüyü enseden iki ucu karşılıklı geçirilen,
iki yana örgülü saç misali omuz aşağı bırakılan gibi değil yani..
Baş örtüsünün bi ucunu bir diğer ucuna yanına alarak iliştirmiş,böyle omuzlarını saran nitelikte yani..
Yolundan sapmayan şaşkınlığım aynı soyut ölçüyle devam ederken kalbimin bohçama karışıp katlandığını yaşadım..
“İki kere fehime “..
Sevim ana balkona çıkınca Fehime çıkıp duran eteğinin özgürlüğüne son verip dizlerinin altına kadar kattı..
“Gel “dedi..
Sevim ana bana gel dedi..
“Çay iç kızım “dedi..
Sevim ana bana çay iç dedi…kızım dedi…
“Gel!” dedi..
Işığın aralıklı olarak gücü azalıp çoğalırken adımımın küçük ama salınımını hızlı zannettiğim ayaklarımla balkonda bana tebessümle bakan kadına doğru anam olasın deyi deyi mırıldadığım iç sesimle bir yürüyedurduk..
eşiğinden önce dört basamağı bulunan kapıya doğru yürürken soğuktan ziyade sıkmaktan ileri gelen sıcaklığın verdiği basınç ile uyuşan parmaklarıma bakındım..
Ben öyle kendime dahi danışmaksızın parmakalrım ve ayaklarımın oluşturduğu ahengi anlamaya çalışırken dört basamak sonramda duran kapı açıldı..
Örtüsü omuzuna rengi koyuya duran önden düğmeli entarisiyle boyu oyuma denk böyle su gibi dedikleri hani ,
ılıman bakışlı biri açtı kapıyı..
“Buyur” dedi..
“Gel gel yarennik edek”dedi..
Güldü ..
Güldüm…
Güldük…
….

Mehmed Sade
Kayıt Tarihi : 4.12.2020 01:57:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!