10 Nisan 1988 Koca Dede'siz

Nebi Ünler
4244

ŞİİR


15

TAKİPÇİ

10 Nisan 1988 Koca Dede'siz

10 NİSAN 1988 KOCA DEDE’SİZ

Okutmamıştı dedem
Canım, ciğerim babam da ümmilerdendi…
Derdim; baba, o varlıkla neden?
Davarımız çoktu o zaman… derdi.

Sülalemizi, Dedesi Zıba Dede, getirmişti
Çukura’ya, Arabistan taraflarından…
Yaylaya göçerken Horzum’da göbeği kesilmişti
İrebce’nin Memmed, ‘Halil’in, Dede çıkmış ağzından.

Goca Musa, Anşa, tay geldi imiş,
Abisi ölünce, evlendirmişler öz yengesiyle…
Böyüklere karşı bir şey denilemezmiş
Kimseler oynayamazmış aşiretin dengesiyle.

Önce Ahmet, sonra ekizler; Mustafa, Gani,
Hacımirzeli-Kilgen çayı arası “Kışlak” Gozanoğlu’ndan…
Andıl-Sis arası, Arap Ganiler’den sorulurmuş yani
Çok büyük konukseverlik görmüşler Gozanoğlu’ndan.

Yüzlerce davar, onlarca deve, inek… Koşdur babam koşdur,
Zeytinliğimizin üst yanındaki duvarı gösterir, gülerdi babam…
Ayvalıkoyak’dan inen Ermeniler’e demiş; komşu burada dur!
Zıba Dede’nin oğlu, Arap Ganilerin Halil pek yaman adam.

Yamandı anam… İrebce’nin göçü geliyor… dedirtirmiş yollarda
Yaz gelince, göçaşlığından yukarı, ver elini dağlar biz geliyok biz…
Sıraluf, Kilgen, Horzum, Tersakan, taşlarımın izi kurbağalar da.
Çulluşa, Akkaya, Asmaca, Düşmüş, Göğsu’da yunur idi terimiz.

Gozanoğlu’nun yazlağı, Belenköy’den müsaadesiz geçilmez
Süphandere, Bakırdağ, kucaklaşır, İrebce’nin kervanıyla, gücüyle…
Çatar seferberlik, bedel de kalkar… Vatan borcudur bu nasıl gidilmez,
Sonuna kadar vuruşmuşuz, yedi düvel denilen gâvur, kahpe öcüyle.

Seferberlik davulları… Babam daha çocukmuş almamışlar askere
Bir meçhul yaz günü, Halil dedem Süphandere de Mevla’sına kavuşmuş…
Ahmet, Gani şehit, Musa, Mustafa gazi… Osmanlı ya rezil teskere
Selanikli bir yiğit, Mustafa Kemal sayesinde, tüm gâvurlar savuşmuş.

Nihayet temizlenmiş eşkiyalar dağlardan, Ermeniler vatandan
Lakin, ne aşiret kalmış, ne sayısız davarlar… Dımdızlak kalmış babam!
Dört evlilik, onbir çocuk ve hayatın çileleri, imdat gelmez yatandan
Hep derdi bana; çalma, çırpma, kalp kırma adam ol oğlum adam.

Nisan ayı Yılgın Yağmur’a bir başka acı verir… Baba özletir baba
Baba denilen varlık, her çocuğun en sağlam dayanağı, gönencidir…
Oğlum Yağmur Orkun’um mezarımın başında ne diyecek acaba
Ancak ona sözüm şu; biat etme kimseye, dedirtme; soytarı, dilencidir.

Adanasız, 22.06.15 – 23.53 Y.Y.

Nebi Ünler
Kayıt Tarihi : 2.4.2019 12:42:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


10 Nisan 1988 den beri babasızım...

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!