Kavuşanların Romanı. Şiiri - Osman Acar 2

Osman Acar 2
4

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kavuşanların Romanı.

Çöle düşüren mecnunu, Leylâ.
Çöle düşen Mecnun, Leylâ değil.
Leylâ’ya sus ve ses çıkarmadan otur denecek ve oda öyle yapacak. Mecnun sahrada aç susuz kavrulup
buharlaşan gözyaşlarıyla 46 ya (deliliğe) bağlarken. Leylâ vaha da serinleyip ağlamak için bahaneler bulmak zorunda kalacak.

Şirini, herkes uğrunda dağların delindiği olarak bilecek, dağları delen değil. Hikâyeler'de adı böyle geçecek, İlham alınacak, aşık olunmak için güzelliğin çoğu kez önemsiz olduğunu hatırlatan olarak. Ferhâd hayır çeşmesi yapmayacak. Ferhâd, Adım adım delecek dağı aşkın hakkı olanı istemek olduğunu bildiğinden ve geçmiş ve gelecek olan zamanın en büyük hayratını yapan olarak hatırlanacak.

İsfahan’da keşişin bahçesinde meyve vermeyen iki ağaç biri Elma diğeri ayva.
Başı yastık göre mi?
Gözü dilber görenin?
Gözüne uyku girer mi?
Zülfüne berdar olanın?
Felekleri tutuşturan bir Âh olacak keremin hakkı, küle dönen önce kerem olacak, Aslı değil. Aslının Açılıp kapanan düğmeleri kül edecek önce Keremi sonra aslı'yı.

Şimdi sen neredesin!, ben neredeyim?.
Bizim hikayemiz ne olacak!.
Yaygın olan bir sendrom Aşk.
Tanısı kolay tedavisi zor.
Teşhisi koyduk ta, sağaltma nasıl olacak.!
Üç perdelik oyundan ibaret olmasın aşkımız.
Gel aşık olupta kavuşanların ilki olalım,
Gelecekte kavuşanların romanı olarak yazılsın hikâyemiz, Tarihe öyle geçsin adımız.

Osman Acar 2
Kayıt Tarihi : 20.12.2019 00:30:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!