Bir Baba Yaşamayı Umdu Ne Kadar Zayıftı ...

Ferhat Mayda
25

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Bir Baba Yaşamayı Umdu Ne Kadar Zayıftı Oysa

kan kendini eğdi
eğdi ilhamın sert gücüyle
aktı son zahir yere
Yer ekimden mahv
kör bir taşa sakallı bir adam
kanın kendini eğdiği
ilhamın sert gücüyle aktığı
son zahir yere
elinde ekmeksizlikle bastı
alnında çocukluk izi
sakalı kıya sandırıyor
Yüzünde bir iğreti
bir yağlı simetri
kaymış kanından kırmızı
güle saplanmış
büyük elli, küçük mideli
yaşı on iki
evde ekmek bekleyen
cemil
babasına - elde avuçta yok para baba
ekmek yoksa ekmeği anlat
eskiden yediğin ekmeği
demiş
çekmiş midesini karnına
taş kendini, kendi sertliğini
cemil üzerinde yatınca
unuturmuş
Kalsın rivayette
kalsın ne denli yanılırsak
O denli sevişirmişiz gerçekle
haklı bir şey , haklı bir türkü
Haklı bir hasbıhal
Kalsın rivayet üstünde
yetim çakısında
soğan kokusu
deryalarda ah
insin incecik bir gün
Gülistana dolansın
elinde yetişmeyen tohumlarla
toprağı utandırmadan
utancından öldürmeden
salmış kırk yıldır şakağındaki kılları
öldürmüş gibidir
ölmüş gibidir
bazı alışmaklar
sorsan cihanda bir nişan
Bir deve tükürüğü bir vaha da
kanlı bir destamp
her gün ilkine değgin yaşar
kime dolanmış şahta umur
cemilin babası
almış soluğunun şokunu
Kendini güze çekmiş
alınmış ekmekten
hüviyeti yaralanmış
demiş
derinden
ta ar'dan kalkan bir ses ile "kalsın benim davam divana kalsın"
fm.

Ferhat Mayda
Kayıt Tarihi : 11.2.2020 00:36:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!