Aydınlık Şiiri - Erdal Gençel

Erdal Gençel
30

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Aydınlık

Dünyanın kaçıncı dönüşüydü bilmiyorum.
Tarihlerle aram pek yoktur.
Sanırım toplu bir cinnet törenine denk geldim.
Yanlışları söyleyecek doğru bir yer yoktur.
Ve bunu anladıklarında dünya çoktan durmuş olacak.

Sahi o kadar geniş mi toprağın bağrı?
Yine de gülebiliyor güneşe doğru insan.
Güneşe doğuyor insan,
Çığlıklar ve kahkahalarından, Sahipleri gitmiş çoktan.

Bir gülümseme yetiyor bazen koca bir yalanı saklamaya.
Saçma-sapan bir nakarata esir oluyor insan
İki dudak arasında... Tekrarlıyor, iki durak arasında.
İnecek var diyor biri, binenler müsaade ederse, lütfen?!

Çok fazla ışık var burada gözlerim kamaşıyor karanlıkta.
Gel de inandır şimdi insanları simsiyah bir mutluluğa.
Tüm renkleri soğuran siyahın rengarenk olduğuna...

Hiç görmeyenler görmediği şeyler hakkında ne de çok konuşuyor.
Oysa yaşayandan çok, mezar var dünyada.

Erdal Gençel
Kayıt Tarihi : 8.2.2020 00:57:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!