Yakıcı Kimya Şiiri - Tunay Özer

Tunay Özer
4

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Yakıcı Kimya

ne zaman mehtaplı bir gece düşünsem
gecede turunç kokularına asılı acılı mendil
içimde bir vazo dağılır, yakıcı kimya,
çarpan etkisiyle büyür mesafeler
çocukluğumun gök terası balkonunda
uçsuz bucaksız kır denizinin körfezinde
bir duyarlık teması gergeflenir
mısralarda titreyen ibibik kuşları ve
solgun akşamlardan melal imbikleyen kadınlar
kalbini yemektelerdi bir yanda
eğnimizden taşardı göynümüz
her balkon bir mavera büyütürdü kendine

Tunay Özer
Kayıt Tarihi : 17.6.2015 15:28:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!