ZIYA ŞİİRLERİ

ZIYA Konulu Şiirler - ziya Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "ziya" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "ziya" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. ziya Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 20 30 40 50 60 75

Sonraki Sayfa >>


57		SEN NERDESİN? Bu sene de gelip geçti Dört mevsimde her yerdesin Sevdan beni delip geçti ben ağlarken sen nerdesin Dağa sorsam gelmemişsin Bu yollardan geçmemişsin Yandığımı bilmemişsin Ben yanarken sen nerdesin Sen gidince yalnız kaldım Diyar diyar çok aradım Turnalarla haber saldım Ben ararken sen nerdesin Yalçın dağda mahsur kaldım Bulunursan koç adadım Deli divane dolandım Ben batarken sen nerdesin ........... devamı >> Yusuf Ziya Leblebici


58		GİDERSEN..... Bir gün gözlerimden çekip gözünü Hoşçakal deyip te dönüp gidersen Bir an gökyüzüne çevir yüzünü Bak nasıl matemdir, görebilirsen Dert ekini,boy boy biçilmez olur Rüzgar ağıt yakar yanlızlığıma Renkler birbirinden seçilmez olur Bir ziya ışımaz ıssızlığıma Türküler sökülüp notalarından Bozuk düzen çıkar sazımın sesi Ruhumun karanlık odalarından Gelmez olur can özümün nefesi Renkler karanlıkta yaşayamaz ki Zulmet baskın çıkmış,nura gibidir Gönül,firakını taşıyamaz ki İsrafil üflemiş,sura gibidir ........... devamı >> Ömer Gölge


59		SANA NE OLDU? Dünya sana ne eylemiş Yakmış, yıkmış,kül eylemiş. Ne siyah zülfünden bir eser, Ne gözünde parlayan ışıktan bir ziya kalmış. Hayat sana acımamış, hep zulmetmiş, tokatlamış, Gül yüzün her tokatla lime lime olmuş,kanamış Acı otağ kurmuş göz pınarlarında Yüreğin bir kuş kadar titrek inlerken Nefesin en içli ağıtlara heves eylemiş. Anan sakınırdı seni gözünden Baban bağlıydı sana tâ can evinden ........... devamı >> Nuray Kurban


60		VAY Kİ BENİM DUMANLI BAŞIM Vay ki benim dumanlı başım Söyle hangi sevdaymış benim Mezara giderken yoldaşım Ekmeğim, suyum ve de aşım Hangi dağda bir kurt ölür de Kokmuş leşi ortada kalır Hangi fidan bir gül sürer de Bülbül küsünce dalda kalır Zöhre mi kalmış Yusuf’una Ben kalam şu kara sevdama Yalan dünya ne bırakır ki Anamı bıraksın babama Atmayan nabızda can yoktur Can çıkınca canan kaybolur Boş damarda sevda akar mı Doldur be dostum kan doldur ........... devamı >> Yusuf Ziya Leblebici


61		BELEŞÇİ DOST! Gecenin rengini bilmezsen eğer Karanlığa kurşun sıkılır mı dost Gözlerinin yaşını silmezsen eğer Yarinin koynunda yatılır mı dost Yalanın önünde yalan olursan Attığın adımda çıkar solursan Arsızın yolunda rızık bulursan Sana haklı diye bakılır mı dost Alınteri varken haram şey yeme Gelip gidenlere cebim var deme Yanına gelenden bir şey bekleme Her selama kaşlar çatılır mı dost Hey gidi yalancı dünya insanı Bulamazsan yüreğinde ihsanı Kimle paylaşırsın berbat lisanı Çözmediğin diller yırtılır mı dost ........... devamı >> Yusuf Ziya Leblebici


62		BEN TÜRKÜYÜM SEN ŞİİRSİN Ben türküyüm sen şiirsin Okuyorum gözlerine Bakışımdan bilir misin Dikkat edip sözlerine Bir çınarın gölgesinde Buluştum ya ben seninle Bizi bize çeken neydi Haydi sor şu yüreğine Derdim sensin devam sensin Yürüdüğüm davam sensin ........... devamı >> Yusuf Ziya Leblebici


63		TÖRE Fukara hanene erkeklik derken Bir kurşuna yenik düştün be emmi Törenin uğruna yiğitlik derken Yoldan dönemeden gittin be emmi Mapusta onları mezarda seni Ziyaret edenler bilmezler mi ki Kahpe kan davası nere gider ki Sende bilemeden gittin be emmi Kaç adım yürüdün koca dünyada Garip yetimlerin kaldı ardında Eyvallah demeden girdin mezara Sen de diyemeden gittin be emmi Ocağında pişen aş mıydı tören Yollarına düşen taş mıydı tören Sımsıcak evinde yüzler gülerken Sen de gülemeden gittin be emmi ........... devamı >> Yusuf Ziya Leblebici


64		KINA DEĞİL ANAM, KIZIL KAN BUNLAR Öyle bir demir ki göğsüne gelen Canı candan alan kahpe kurşunlar Vuruldu daha gün yüzü görmeden Kına değil anam, kızıl kan bunlar Umudu tükendi yere düşünce Ana bacı yari göze gelince Gözleri karardı yere çökünce Kına değil anam, kızıl kan bunlar Belli toprak çekti gel diye gayrı Ağlamak ne çare duyulmaz çağrı Yarin ağlamaktan yanmıştır bağrı Kına değil anam, kızıl kan bunlar Tetiklere bastı nankör parmaklar Ardından yoldaşı dostları ağlar Bellidir kolkola girecek canlar Kına değil anam, kızıl kan bunlar ........... devamı >> Yusuf Ziya Leblebici

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 20 30 40 50 60 75

Sonraki Sayfa >>