ZIYA ŞİİRLERİ

ZIYA Konulu Şiirler - ziya Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "ziya" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "ziya" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. ziya Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 20 30 40 50 60 75

Sonraki Sayfa >>


49		GÜNAH BENİM SEVAP BENİM Ben şarabı içiyorsam / Soru benim cevap benim Kendimden de geçiyorsam / Günah benim sevap benim Ben içerim sana ne ki / Benim ağzım sende miydi Bitirirsem şişeleri / Günah benim sevap benim İçip içip öleceksem / Cehenneme gideceksem Hesabımı vereceksem / Günah benim sevap benim Su yerine şarap içsem / Ekmeği bandırıp yesem Masaya kahkaha dizsem / Günah benim sevap benim Öküze don giydirdiysem / Kalburda su çektirdiysem Haksıza yay gerdirdiysem / Günah benim sevap benim ........... devamı >> Yusuf Ziya Leblebici


50		MECNUN'UN UYKUDAN ÖNCE AY'A KARŞI OKUDUĞUDUR Yakarıyorum ki Ay'a kabaran karanlık suya birazdan dökerek bir avuç toz altın bir avuç billur kum kendi şavkından bir tutam mucize denizin esrarengiz ufkundan uzandığım kıyıya dek açsın ziya dolu sağlam bir yolu. Yakarıyorum ki Ay'a dalgaları karanlık bir pusuda kabarıp kapanacak olan suda boğulsun peşimdeki ölü hayatın firavunu da, o mumyalı saltanatın paralı ordusu da. Yakarıyorum ki Ay'a o yoldan Hayy'a ebedi diri merkeze açılsın ruhum. ........... devamı >> Osman Tuğlu


51		KENDİNİ ADAM SANANLAR Nerelere saklandılar Doğruluktan dem vuranlar Soyununca kayboldular Kendini adam sananlar Adamlık urbada olsa Nur yağar bit pazarına Yüreğinde insaf yoksa Oyun döner kafasında Giyinince elbiseyi Birşey sanarlar kendini ........... devamı >> Yusuf Ziya Leblebici


52		CAN DOSTLAR ARIYORUM Diyojen gündüz fenerle yollarda insan aramış Arşimet keşfiyle ‘buldum buldum’ diye bağırmış Mevlana ‘Ne olursan ol gel’le hoşgörüye çağırmış Yunus ‘Yaratılmışı Yaratandan ötürü’ hoş karşılamış, Ziya Paşa ‘İkrah gören insana sadakat’ı yakıştırmış Aşık Veysel kara toprağı sadık yar olarak tanımış Karacaoğlan’sa ‘ayrılığın derdini’ günümüze taşımış… Özünü yitirmeyen sözünden dönmeyen Riya nedir bilmeyen yalana bürünmeyen Hoşgörü dünyasıyla kimseyi hor görmeyen Hayatın müsbet menfi her anını paylaşacak Samimiyeti dürüstlükle karşılayacak Çıkarsız bir sevgiye kucak açacak Can dostlar arıyorum köşe bucak… ........... devamı >> Ahmet Cevdet Bekkaya


53		ABUZER... Vur davula Abuzer Yalçın dağlar inlesin Davulu zurna sever Memleketim dinlesin Şu nasırlı ellerin Tokmağı kucaklasın Gözündeki şimşeğin Kara gurbeti yaksın Gel şuraya Abuzer Hünerini döküver Ağrı’dan çıkıp yola Edirne’ye geliver Kızılırmak boyundan Şu Fırat’ın suyundan Ses getir bu deriden Halayların huyundan Vur davula Abuzer Halay başı haykırsın Ortada bir dönüver Yerler gökler oynasın ........... devamı >> Yusuf Ziya Leblebici


54		MEVLAM... Çekirdeğe orman sığdıran Mevlam Nedir bu çektiğim yarin elinden Gözüme yaşları dolduran Mevlam Yetmez mi çektiğim el’in dilinden Bu sevda gönlümde nasıl bilinmez Ne kadar doldursam göze görünmez Bana bu yağmuru yağdıran Mevlam Üst üste gelen dert neden tükenmez Sislerin dağları sarması gibi Depremin toprağı vurması gibi Şimdi kullarını sınayan Mevlam Yandı içimdeki kazanın dibi Türküler rüzgârda savrulur gider Dağlarda kardelen misali biter Çiçeklere canı konduran Mevlam Gurbette hasreti çektiğim yeter ........... devamı >> Yusuf Ziya Leblebici


55		ÖMRÜM İnce bir çizgidir ömrüm Ha kırıldı kırılacak Mavi bir atlastır gözüm Ha ağladı ağlayacak Kara sevda yollarında Bir cüzzamın kollarında Karanlığa yatıyorum Avucumun yastığında Kar yağarken baharımda Pıhtılaşan damarımda Kangrenle yürüyorum Umutsuzluk dağlarında Bulanık bir sudur ömrüm Ha duruldu durulacak Bir bombadır benim gönlüm Ha patladı patlayacak Yanına hiç yaklaşamam El uzatsam dokunamam Ufukta bir deva vardır Ne yapsam da kavuşamam ........... devamı >> Yusuf Ziya Leblebici


56		GÜZELDE VEFA YOKMUŞ 'Güzelde vefa yoktur' diyen, doğruyu demiş, Kim bir güzel sevdiyse, onda vefâ bulmadı Melhemi bulunmayan dertlere düşürdü de, Hiç kimse ol cânânda, derde devâ bulmadı Cânân hep acı verdi, ızdırabla yaşattı, Can hiç rahat olmadı, bir kez sefâ bulmadı Kendisi ışık oldu, yârin mah-cemâline, Ama vefâsız yârdan, bir kez ziyâ bulmadı Herkes bilir ki elbet, yar dudağı şifâdır, Mecnun bile Leylâ'ya yandı, şifâ bulmadı ........... devamı >> Tarkan Köksoy

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 20 30 40 50 60 75

Sonraki Sayfa >>