Gökten damla damla iner zerrecikler
Haz alıpta gördükçe, zikre dalar diller
Akıllar donatılmadan,kullar bereketi ne bilsinler
Vakit dolmadıkça,anlamaz tüm benlikler.
Kim ne kadar bilmişse,kendinedir hanımlar beyler

Yine gökte var,ahenk bulutları
Kalpten kalbe, rehber gibi işlenmişler
Doğruluk parolasıyla,şenleniyor tüm ümitler
Görünen köye,kılavuzsuz girerek
Yeterki yanlış yola,girmesinler.

O kudretli ahaliyle,mahal kalmasın gönüller
Dilde zeval olarak,küçülmesin gönüller
İçin için eriyipte,yetim kalmasın sevenler
Her yangını,kor ateş te aramasın kibirler.
Kudret narı misali,pof poflanmasın bilinçler

Bilenler bilmeyene,kaf dağından bakmasınlar
Görmek için yanmayı,yanmayana öğretsinler.
Öğünlük aş misali,aç kalmasın işler
Vereni unutup ta,medetsiz kalmasın kalpler
Kim ne kadar bilmişse,kendinedir hanımlar beyler

Vereni görmek için,gökte kalmasın gözler
Yine yağmurla,yine karla yağıyor zerrecikler
Hikmet kaynagının kenarında,yeşillenir filizler
Sonsuzluk limanında,fanileredir tüm nimetler
Şükür sadakamız olsun,idrakına varalım ey gönüller

Geceyle,gündüzü veren hikmet pınarınadır güzel sözler
Kul yanmadıkça,yağmıyor gökten zerrecikler
Başımız sıkışmadıkça yetişmiyor hızır gibiler
Zerrecikler anlam bulutu,çözemiyor beyinler
İdrakına varmak için,huşuya dalsın şimdi gönüller