Bu benim durgun ve asi halim.
Sonbahar gibi hüzünlü ve hırçın.
Kendine acındırmak değil benimkisi.
Tamamen unutamamaktan.
Yazmak içindekileri...
Bağırmak,
Kusmak,
Haykırmak,
Paylaşmak,
Rahatlamak.
Ve hâlâ ayaktayız,
Yaşıyoruz,
Bir aradayız,
Gölgede kalan gri zamanlara inat.
Büyükler çocuklardan saklayamaz,
Kötü giden bir şeyi.
Alınamayan kırmızı bir bisiklettir yoksulluk,
Gururun ardına saklanmış yırtık bir ayakkabıdır.
Çocuklar hissederler görürler,
Gizli ne varsa gözlerde her şeyi.
Seksenlerden bana kalan;
Albano-Romina Power 'Felicita',
Sezen Aksu 'Son Bakış',
Yılmaz Güney'dir 'Arkadaş'.

Acımayı babamdan öğrendim,
'Ayırma gülü dalından, koparma sakın' çiçekleri sevmeyi,
Daha çok çalışıp şükrederek mücadele etmeyi,
Nankörlüklerine, ihanetlerine rağmen,
İnsanları yinede sevmeyi.
Pir Sultan nefesi kokan yanık Sivas türkülerini,
Her sonun elveda,
Her başlangıcın merhaba olduğunu.
Ve beklemeyi,
Ve umudu,
Saçlarındaki gümüş rengi beyazından yaşlılığı,
Ve hızla geçen zamanı onunla yaşayarak öğrendim,
Öğreniyorum....
Karartma geceleri suskunluğuydu bizimkisi.

Bu benim durgun ve asi halim.
Mizahi yüreğimin öteki yüzü.
Kendine acındırmak değil benimkisi.
Unutulmamazlığın yazılmışlığı.
Bağırmak,
Kusmak,
Haykırmak,
Paylaşmak,
Rahatlamak,
Ve gülümsemek.

26 Ocak 2006