VURDUMDUYMAZ ŞİİRLERİ

VURDUMDUYMAZ Konulu Şiirler - vurdumduymaz Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "vurdumduymaz" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "vurdumduymaz" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. vurdumduymaz Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46

Sonraki Sayfa >>


281		HAYLAZ ÇOCUK Haylaz çocuk Bir zaman diliminde aldığın emanet bisiklet Atların kan ter içinde kaldığı gibi Dökülmez miydi paçamızdan Koşturmaz mıydık; ışıksız yolların ceylanı gibi Dökülürdük yol kenarına vurdumduymaz Meteliksiz Korkusuz.. Bizdik; o mahallenin en suratsız çocukları, Bizdik; o mahallenin namus bekçileri. Ne tez unuttun ulan, peksimet yediğimiz günleri Ne tez unuttun.. aynı kıza aşık olduğumuz anları O kız değilmiş.. bizi ömür boyu küstüren. ........... devamı >> Kadir Yasan


282		BERRAK 1. gotik, barok ve arabesk beyaz zambaklar topluyorum rutubetimi kusuyorum yıllara. 2. yazgın kararmış, hüzünden öte böğürttüler beni, cesedim kanlı sote biletimi aldım ve yeltendiydim ölmeye imkanı yok teyellenmişim bir kere imlası bozuk bir gecenin çetelesi ne kadar tutulursa artık öyle gerilmekte ay. 3. karıncalandı kanatlarım kuşkularım gürültü devşirir açık seçik görülmekte meydan onlara kalmış örümcek yığınlarına bakıyordu parlak ve irice gözleriyle, kum tepelerini yağmalayan bir bedevi ağını örüyordu belki o da kendi kendine ........... devamı >> Serkan Doğan


283		ESKİ AŞKLARIN LACİVERDÎ YILDIZLARI olmasa da eski sıcaklıkları yakıp kavuran ve duyulmasa sesleri solukları yine de her gece her gece odamın ıssız karanlığında uzak yıldızlar gibi göz kırpıyorlar ürpertiyor içimi lâciverdî soluklukları belleğimde belli belirsiz yüzleri ve terli bilekleri ve gümbür gümbür deli yürekleri şimdi hareketsiz sessiz fakat yine de acıtıyor yoklukları hüzünle anımsıyorum gizemli onca kadın… onca narin kız inadına netleşmese de yorgun gözlerimde tatlarını duyumsadığım sayısız baygın göz… ıslak kızıl ağız ve tenime yayılan taze saçların esrik kokuları serapa özgür serapa pervasız… ve yorgun ama alabildiğine doygun ........... devamı >> Fuat Eriçok


284		SEVMİYORUM Sevmiyorum Yanlış bir yokoluşu sevmiyorum. Yorulmayacağım yaşamaktan hiçbir zaman. Hiçbir mevsimi sevmiyorum, Hasta ve yorgunsam. Vurdumduymaz arsızlığı sevmiyorum. İnanmıyorum coşkunluğa. Sevmiyorum dahası, Okuyunca başkası mektuplarımı, Eğilerek üstünden omzumun. Sevmiyorum yarım kalan şeyleri, Ya da konuşmamın kesilmesini. Sevmiyorum sırtıma ateş edilmesine Karşıyım yüzüme de ateş edilmesine. ........... devamı >> Mustafa Sözlü


285		Bİ' ÇİÇEK, Bİ' ÇOCUK... Bi' çiçek kokladım. Burnum sızladı. Topraktan çıkalı yirmi altı yıl olmuştu. Ama halâ taptaze ve dimdik duruyordu. Başdöndürücü kokuyordu. Gülümsedim... Önce biraz suladım, toprağını değiştirdim. Güneşe çıkarttım -çiçekçi kıvraklığıyla-... 'Bana hiç kimse senin gibi bakmadı' der gibiydi... Nefis gözüküyordu. Sevindim... Ben ona özel bakım yapıyordum, o hoş kokusuyla beni mest ediyordu. Deniz suyu, Bitez kumu, deli sevişmeler döküyorduk birbirimize. Benim dokunuşlarım yumuşacıktı, onun yaprakları el acıtmıyordu. Bir çocuk, bir çiçek elele yürüyordu. Umutlandım... ........... devamı >> Erşah Kahraman


286		BEHİÇ AŞÇI'YA__ [MUSTAFA AVCU] Gözlerindeki ışıltıyı; Yüreğindeki sıcağı; İnsan olan yanını, İnsanlığını yatırdın; Hiç tanımadığın insanlar, İnsanca yaşasın diye, Ölüm oruçlarına... Hemde yaşamayı bunca severken. Behiç aşçı,güzel insan,can dostum... Direnmek haktır dedin, İnadına yaşam için, inadına direndin. Adaletin olmadığı yerde, Zulmün önünde alevleşen bedenlere, Bir canda benden dedin, Tecrit insanlık suçudur dedin, İnsanlık ayıbıdır dedin, İnsanlığa çağırdın insan olmayanların İnsan olan yanını, ........... devamı >> Mustafa Avcu


287		KENDİMLE KONUŞMALAR (DÜZ YAZI) Her sabah ense kökünden bir ağrıyla uyanırsın..yorgunlukların,acıların aynı yere toplanmış gibi..sırtından vurmaya başlar seni..ağrı yol yol,şerit şerit beynine işler..artık uyku gelsin ve bitsin,dinsin istersin her şey..sırtında hep aynı acılarla yaşamaktan yorulursun…temize çıkmaktır bütün dileğin…yatağında dönüp dururken-ağrıdan dönemezken-duaların hep tövbeler olur ya nafiledir… geç kalınmıştır pişmanlıklar adına..ve artık dinmesi imkansız acılar yerleşir ense kökünden yüreğine.. Gerçeğe yakın kabuslar görürsün..yok sayarsın..inanmazsın kendine,kendi gerçeğine bile..gözünün önünde sürgit yaşanan yalanlara,kurgulanmış oyunlara gözlerini kapatıp nasıl da gülümseyerek daha beter bir oyun çıkartırsın onlardan..senin oyununa hiçbir replik,hiçbir kurgu yetmez ama..bir kendin bilirsin içindeki gerçeği..ve kendin bile kendine susarsın ya..aşk ölmüştür artık… geminde kurtarılacak hiçbir duygu kalmadığından belki de…kirpiklerinden kimsenin gözleri sarkmadığından artık ne varsa yaşamak için öylesinedir işte..bunu artık kurcalamanın,sorgulamanın bir anlamı kalmamıştır ki.. Bir zamanlar derin dehlizlerde yazılması imkansız öyküler yaşarken,felsefeyle,aşkla,tasavvufla yorumlarken her şeyi birden bire hayatını dümdüz bir ovaya serip derinliklerden uzakta,basitte yaşamanın kendince bir sebebi olmalı…belki de ense köküne yerleşen ağrılar hep bu yüzden..derininde kopan fırtınalara sırt çevirdiğinden..hangisi sensin? ve neden içindeki gerçeği böylesi örtüyorsun..sen örttükçe ağrıların artıyor…aslında aşk öldü..bu sebepten mi hepsi… Hani bir resmin vardı..bir köy çeşmesinin başında..en yalın halinle..ve başka bir resimde katologlardan fırlamış gibi,heran podyumda yürümeye başlayacakmış gibi..hangisi gerçeğin..hiç kimseye anlatmadığın öykülerin hangisinde gizli..senin hala kimseye anlatmadığın düşlerin var..mutlu uyandığın sabahlarda rüyalarını gördüğün..bu şehri bir kez daha terk etme zamanın geldiğinden belki..hani bavullarını alıp, o kıyı kasabasına gittiğin gibi…ardına bile bakmadan her şeyi terk ettiğin 21 yaşın gibi…kurulu düzenleri yıkmakta en usta senken neden şimdi düzensiz bir dünyaya boyun eğiyorsun ki..neyi seviyorsun bu dünyada..düzen içindeki düzensizliği mi..lolipop gecelere hüzün saçan belirsiz gel gitleri mi..neyi? Kaçtığın ne..ve kaçarken kabullendiklerinin farkında mısın? sabrının sınırı yok senin.. bu nedenli vurdumduymaz olmayı nasıl başarıyorsun..ve neden akışına bırakmıyorsun hayatı..zorladığın ne..bırak kim nereye gitmek isterse gitsin artık..ve sen de nerede durmak istiyorsan orada kal… ........... devamı >> Gökçen Öztürkler


288		BİR ZAMANLAR ESKİ DÜNYADA Bir zamanlar eski dünyada mutluluk.. Antik çağların bir yerinde Mutlu, Semiz, Balık etinde bir kız çocuk vardı. Efes'te Korkunç aydınlatıcı atmosferin altında, Taşların üzerinde; Vurdumduymaz, geviş getiren Gamsız ve sağlıklı keçileri otlatan küçük çoban arkadaşıyla oynayan kızdı bu. İlk yaşam biçimlerimizin de çok yakınında yerlerdi oralar. Savaşılmamış topraklarda uygarlığımız: Atlantis, Arkadya ve Pompei. ........... devamı >> Ali Yılmaz Yıldız

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46

Sonraki Sayfa >>