UZLET ŞİİRLERİ

UZLET Konulu Şiirler - uzlet Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "uzlet" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "uzlet" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. uzlet Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Sonraki Sayfa >>


57		VAR İÇİNDE KASİDESİ Sözüm ibret doludur. Sanma hikâyet var içinde Göreceksin, ne kadar ders-i hakîkât var içinde. Acı fürkat taşıyan sözlerim azcık katı lâkin Kalemin kavli kibâr, hem de halâvet var içinde. Gece rü’yamda meleklerle berâber bunu yazdık Yüce Rabb şâhidim olsun ki selâmet var içinde. Lafı manzum bu beyitlerde redif kâfiyelerle Aruzun verdiği âhenge sadâkat var içinde. Emelim burdaki efkârımı göstermeden ayrı Edebî gençlere yardım ve delâlet var içinde. ........... devamı >> Mehmet Fatin Baki


58		ŞİZOFRENİ ŞEYTANI Bir zavallı kimsecik var idi bir zamanlar, Dünyanın bendesiydi, maşukuydu insanlar. Gerçeğinde, düşünde, hayallerinde bile, İnsanlara sevdalı, insanlara kul köle. Kalbi saf ve temizdi, karşılıksız severdi, Cefaları tınlamaz sinesine gömerdi. Fakat canan vefasız ne yapsa memnun olmaz. Yine de koşuşurdu her kese olur olmaz. Günlerden bir gün ona birisi bir laf attı: “Allah yoktur” diyerek Allah’ı hatırlattı. ........... devamı >> Ali Oskan


59		BEKLİYORUM Ellerim havada etsin niyazı Gözlerimde yaş,dudakta izi İntizarım; kaderim,içimde sızı BEKLİYORUM... Nereye baksam hasret, Her şeyde sonsuz uzlet, Son deme kadar vuslat BEKLİYORUM... Hüzün yağmurlarının sağalmasını Kasvet bulutlarının dağılmasını Yeni bir ümidin çoğalmasını BEKLİYORUM... Bir avuç kor ateş sıcaklığını Bir şebnemin serin ıslaklığını Bir bakış yumuşaklığını hissederek BEKLİYORUM... ........... devamı >> Nevriye Meryem Genç


60		ÖNCE KARANLİKLARDA MAHFİ MEKTUPLAR YAZMAGA BASLADİM... Önce karanliklarda mahfi mektuplar yazmaga basladim Sabahlara karsi derin kesiklerle uyandiran Ve derin sizilar… Hani, dil sukut edince gözler baslarmis ya söze Benim gözlerim rekikti, Saki gibi sabahlara karsi düserdi gözyaslarim Ilk, adimin yanina ilistirdigim soyadin silinirdi mektuplardan Ayrilik düsünce dagilirdi mürekkebi askin… Bilsen, kac israk vakti Yüzümü islak yastiklarda hüznümle arittim Kendimden kehretmis uyandim. Oysa, aglarsam ........... devamı >> Arzu Naci


61		YÜREK AYAKLANMASI Belki de sana demem gerekenler hep yarım kaldı Öylesine isyankarsın ki ruhuma karşı Sana “Benim sevgim kadar gaddar; kendi sevgin kadar yalansın” demek geliyor içimden Düzenbaz bir yarına evrenin kıyametlerini sararken bedenin, gitmek dedin, durdum. “Seni ben ellerin olasın diye mi sevdim” Bir hiç uğruna bıraktın geride kalanları Söyle gece gazelim seni ben ellerin olasın diye mi...? Hangi hürriyet bu kadar esaret içinde diz çöktü? Hangi sevgi bu kadar ölümle burun buruna geldi? “Mim” senin adınla anlam kazanıyor, “Nun” senle okunuyordu Bir tarihin ırgat kokusunda ben oluyordum “yalnızlık” sen “uzlet” ........... devamı >> Yavuz Baki Dicle


62		BENİM DÜNYAM 'Beni tarif etmek istedim, bide baktım bizi tarif etmişim' Derindost Benim Dünyam Ölüm sessizliğine gömülmüş karanlık bir çıkmaz sokakta, İşte artık yol bitti denildiğinde, keşfedilen gizli kapılarda... Uçsuz bucaksız çölün ortasındaki, sır kalmış Vaha da Karlı dağların zirvesindeki kartal yuvasında Kartalın keskin bakışlarının kilitlendiği, o geniş Ovada... Kartaldan saklanan tavşanın korkuyla çarpan yüreğinde Saklı... ........... devamı >> Ekrem Yıldırım Yücebaş


63		CELLAT Kurban, gözündeki bağın aralığından, uçurumdan derin sulara bakar gibi, celladına baktı... Derunu dün doğmuştu, derinini bugün gördü.Uçmak kapısına kadar sürecek cehaletinin farkında bile değildi.Her çağda çağa idi; safdil, aymaz.Âherli kağıtlara yazılandı, taç yapraklarda şımaran, yağmura yenik düşen. Toprağa her düşen, hem kurbandı, hem cellat, birleşik kaplar.Döndü, saçıyla bağladı gözlerini kurbanın, kurbanın saçına, gözlerine, gözlerini ve saçlarını bıraktı. En çok kendi karanlığını gördü, karasını sürdü kurbanın gözlerine; kaş, kirpik ve kepenkleri giyotin suyundan geçirip şiire batırdı, uzlet karanlığına astı, güneşsizdi, cellattı.'Aşiyan-ı mürg-i dil...' dedi Fuzulî, dolandılar. Arkasında bir cellat vardı, melek sandığı. Melek de kendini kurban sanmıştı, cellattı; sarmal, birleşik kaplar. Gözlerindeki sanrı bağlarını kendileri sarmışlardı, cellata inanmalıydı insan. Ellerini kendilerine uzattılar, aynada kurbanı bağladılar, bağlardan su sızıyordu. 'Damenin duta ayağa düşe..' dedi Fuzulî, duydular. Su yollarından uçuruma bakar gibi celladına baktı. O da...Ne güzel gülüyordu, parlaktı, sızım sızımdı. Hareli pullarla kaplı idi vücudu; uyarınca sıvazlanmalı.Kanatları denizden öperek göğe yuvalanıyordu. Muhteşemdi, ağlıyordu. 'Saçma ey göz eşkden..' dedi Fuzulî, çoğaldılar. Ana kucağında avunanlar gibi baktılar birbirlerine. Çakılın denize, ağacın göğe, yerin yer altına baktığı gibi. Çatladı orta yerinden çakıl; deniz yürüdü ciğerine,turkuaza döndü. Yarıldı boya boy ağaç, gök göğerdi yapraklarında. Yer deprendi. kaynadı sular, ummanlar. 'Başını taştan taşa...' dedi Fuzulî, kandılar. Ellerini kana buladı kurban, cellatlığını gizledi.Ölmüş öldürmüşlüğüne sevindi; arzusuydu, sevgili doğum ve ölüm. İki damar birleşti önce, kalp yürüdü.'Vaslın bana hayat verir, firkatin memat' dedi Fuzulî, uyandılar. Suretçiler, akl-ı evveller, okumacılar sokağa döküldüler.Yolda, celladının ardı sıra yürüyeni gördüler. Yol dövündü,lüzumsuzlar dizlerini dövdüler, yol kestiler, aman, dediler, koşup koşup geriye düştüler. Kurbanın bağını cellattan mı, cellatın bağını kurbandan mı kesecekler bilemediler. İnsin dudağında bir tekerleme...'Demen ki adli yok,ya zulmü çok...' dedi Fuzulî, amin, dediler. Derûnu dün doğmuştu, derinindeki birinci sekte-i kalp attı onu uçurumun kucağına, celladına, kurbanına. 'Ne nizâ edelim... ' dedi Fuzulî, duydular. Kurbandı, cellattı şimdi, derinini gördü, tevekkül ana kucağıydı, göz bağı kundak.'Susuzam bir kez bu sahrada menüm çün...' dedi Fuzulî, sınandılar. ........... devamı >> Nurtaç İnci


64		NEDEN YALNIZ BANA KIZARSINIZ? Evet, evet neden ÖLÜM den çok bahsettiğim için yalnız bana kızarsınız? Baksanıza şu ünlü şairler ne kadar çok bahsediyorlar “Ölüm”den İlki, şairi azam Yahya Kemal Bayatlı’dan: “Ülfet belalı şey, fakat uzlet sıkıntılı, Bilmem nasıl geçirmeliyim son bir iki yılı? İnsanlar anlaşıldı; cihanın da sırrı yok, Kalsaydı tirkeşimde eğer tek bir altın ok, En tatlı bir hayal için atmazdım ufkuma, Dağılsın yakında gözlerim artık son uykuma. “Yalnız duyan yaşar” sözü derler ki doğrudur, “Yalnız duyan çeker” derim; en doğru söz budur. Gördüm ve anladım yaşamak macerasını, Bakiyse ruh eğer, dilemezdim bekasını. ........... devamı >> Necdet Çobanlı

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Sonraki Sayfa >>