UNIVERSITE ŞİİRLERİ

UNIVERSITE Konulu Şiirler - universite Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "universite" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "universite" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. universite Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 40 50 60 70 75

Sonraki Sayfa >>


153		PATRONSUZ KALAN KÖPEKLER 3 Hilâl eve geri döndüğünde Arzuyu biraz tedirgin bulmuştu.Arzu Hîlâlin ev arkadaşıydı,bir yıldır beraber kalıyorlardı.Daha önceden tanışıyorlardı elbet,Arzuyla Hilâl üniversite yıllarından beri arkadaştılar.Arzu izmirde göreve başladığını Hilâle söylemiş o da Arzunun yanına gelmişti.Arzu Fransızca öğretmeniydi.bir buçuk yıldır izmirde göreve başlamıştı.Bir özel okulda ders veriyordu.Hilâlle beraber bir yıldır çok güzel bir ev arkadaşlıkları olmuş,bu zaman zarfında birbirlerine iyice alışmışlar kardeş gibi olmuşlardı.Arzunun mankenleri kıskandıracak bir güzelliği vardı.Uzun boyu,masmavi gözleri,diri vücudu,sapsarı saçlarıyla bir peri kızını andırıyordu.Fakat bu güzelliğini birçok erkeğe defalarca kullandırmış,biraz geniş bir kızdı.Hilâl onun bu rahat tavırlarından arasıra rahatsız oluyor,bunu kendisine söylemesine rağmen Arzu gevşek yaşantısından vazgeçemiyordu. ........... devamı >> Serhat Çalışkan


154		ÖLÜM SERÜVENİ Yaklaşan trenin, Ayak sesleridir bu. Tahta iskeleye vuran, Vapurun avazı. Ölüm bu. Vurur karacadağın Köhnemiş kuytuluğuna. Alır götürür, Duman kusan fabrika bacasından, Fabrika işçisinin yırtık cebine. Sevdadır bu, Ölüm sevdası. ........... devamı >> Çayan Şahin


155		__ÇOCUK OLMAK VARMIŞ- KÖYDE_DELİKANLI OLMAK NE ZORMUŞ-KENTTE__ Çocukluğum kışları büyük bir kentin sokaklarında kaybolurken yazları köyümüzün uçsuz bucaksız ovalarında dolu dizgin geçerdi,okulların tatil olması ile birlikte soluğu çoğu akrabam olan yaşıtlarımla geçirmek doyumsuz mutluluk verirdi.sabahın erken saatlerinde traktörle tarlada ekin hasatı,öğlenin yakıcı sıcağına rağmen bana mısın dedirtmezdi.hele de dayımızın geç direksiyona diyerek cesaret vermesi,o an komutan edası ile koltuğa bir kuruluşum var ki görmelisiniz.akşama yorgun düşen bedenler çocukça tatlı sohbetlerle yeniden güç bulurdu,birde çok az şeyin satıldığı hemen hemen her şeyin verilip karşılığında şeker sucuğu,renkli lokumlar ve nemlenmiş bisküvilerin alındığı bakkalımız vardı ki,en çok da orada yüzümüz gülerdi.ne tuhaftır ki büyük kentten çıkıp bir köy bakkalında aldığım her yiyecek bana doyumsuz tatlar verirdi.gerçi büyük kentte bir memurun ev hanımı eşi ve altı çocukla yaşam mücadelesi köydekinden daha zor ve çetin geçmekteydi.o zamanlar marketler zinciri yoktu ama mahalle bakkalına veresiye yazdırılırdı.liseye kadar hiç okul harçlığımız olmadı,olduğunda da ya hastaneye tedaviye gelen ve günlerce evimizi pansiyon gibi kullanan akrabalarımızın cebimize sıkıştırdığı minicik harçlıklar yada annemizin babamızın boynumuz bükülmesin diye arada yaptıkları süprizleri olurdu.yinede mutluyduk,her şeyden önemlisi umutluyduk. ........... devamı >> Tayfun Bulut


156		MAKALE: AH MEMLEKETİM Eğitim ve Türkiye ikilisini bir makaleye konu ederek yazı yazmak istediğimde hep “ah memleketim” demek geliyor içimden. Belki de eğitimini devam ettirememiş bir birey olmanın verdiği sızlanmadır bu ama ortada açık seçik görülen nizamsız konum sızlanmamda ki doğruluk payını artırdı. Gönül iserdi ki sızlanmam yersiz olsun ve ben yanlışı düşünüp yanlış yazan olayım. Yıllardır belli bir nizam ve sistematiğe bağlanamayan ve her eğitim dönemi başında yeni çözüm arayışlarına gidilen bir zamanda hala oturaklı bir eğitimin olmayışı Nesillerin a’tisi için olumsuz düşüncelere sevk ediyor insanı. Öyle ki hem akademik eğitim kısıtlanırken hemde meslek kazanma yolları kapanınca daha bir düçar oluyorum. Kliseleşmiş fikirler çevresinde hiç bir değeri olmayan inatları uğruna Eğitimle uğraşan politika adamlarını bana bıraksalar bu ülkeden kapı dışarı ederdim. Ne yazık hala “türban” hala öğrenci ayrımı yapılıyor. Madem Demokrat bir ülkeyiz bırakın insanlar inandığı gibi yaşasın. Din ve vicdan özgürlüğü tartışılıyor. Oysa bu isimde bir özgürlük Türkiye de hiç olmadı ki. Düşünüyorum da Avrupa Birliği bizim gibi geri kalmış bir toplumu ne yapsında arasına alsın. (her ne kadar medeniyet ve kültürlerini bizim atalarımızdan almış olsalar da) ... ........... devamı >> Mustafa Çelebi Çetinkaya


157		SENİ İÇİMDEN ATAMIYORUM Seni bekliyorum, hayalini görüyorum Unutmaya çalışsam da unutamıyorum Aklımdan çıkmıyor o sözlerin Seni içimden atamıyorum Karanlıkta kayboldum ne olur bul beni Gece gündüz hasretinleyim gel gör beni Bir bilsen karanlığın o hırçın sesini Seni içimden atamıyorum İstemem senden bir teselli Bundan sonra elin elime deymesin Görmesin gözlerim o yeşil gözlerini Seni içimden atamıyorum Silip bir kenara bırakıyorum İçimde ki bu gizli kalmış nefreti Düşlerime izinsiz girme Seni içimden atamıyorum ........... devamı >> Metin Mungan


158		A Y R I L I K Sıcak bir yaz günü, hasat zamanı, Ellerini öptüm anacığımın. Gözyaşlarımı sakladım üzülmesin diye. O da ağlıyordu, iki gözü iki çeşme. Ayrılacaktım artık yuvamdan, Veda edecektim doğup büyüdüğüm köye. Daha önce hiç görmediğim bir yere, İzmir'e gidecektim. Yola koyulduk, babam önde, Sırtında tahta bavulum. Yürümüyor, adeta uçuyordu, Ben peşinden koşuyordum. Ekin tarlalarından geçerken, El salladı bize köylüler! O gün oracıkta başlamıştı gurbet, Belki dönüşü olmayacaktı o gidişin. ........... devamı >> Adem Uysal


159		ŞEHİRDE SENİ YAŞAMAK Söndür tüm ışıklarını şehrin Seninle olmak istiyorum Şehir aydınlık Şehir kalabalık Üzerime geliyor ve Seni vermiyor bana... Bense! Seni yaşamak istiyorum doyasıya Yürüyorum sokaklarda Seni solumak istiyorum zerrelerime kadar Tıpkı bir nefes gibi ........... devamı >> Derya Davarcı


160		ÜZÜLÜRÜM O GÜNDEN BERİ üzüldüğüm o günden beri mevsimlerde güzelliği akan suda pırıltılı çümbüşü öten kuşun duyan kulak için öttüğünü yengiler için değil küçüğüm sevinçler için minik minik sevinçler için bile yaşamanın güzel olduğunu öğretmeye zamanım olmadığı üzülürüm üzülür / o günden beri ........... devamı >> Cumhur Turan

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 40 50 60 70 75

Sonraki Sayfa >>