UCAK ŞİİRLERİ

UCAK Konulu Şiirler - ucak Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "ucak" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "ucak" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. ucak Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 70 75

Sonraki Sayfa >>


457		19 YADA 28'Dİ Annelik ediyordu banklar sözlerime Meşguldü, küpelerini emziriyordu kulakların 19 yada 28’di yaşın Öncekinin üvey evladı bir mevsimdi, mevsim Kapısız kafesler asılı gözlerin Zırhlara bürünmüş teninle Yan yanaydık, yan yana iki yorulmuş araba gibi -kapalıydı camların- Çoktan gitmiştin biliyorum Doğurduğum çocukların Üzerine mumlar diktiğim alnın olmasa ........... devamı >> Yusuf Kenan Altan


458		BAHARDA GEL Aşık için, Eğer geri gelirse hiç gitmemiş sayılır derler ya Demek ki senin her gidişin hiç gidiş değilmiş aslında Ağlamalarım boşunaymış Çünkü sen hep döndün, kapılarıma geri geldin Seni gönderdiğim kapılarıma Demek ki sen hiç gitmiyorsun aslında Hep dönüyorsun ya Ömrün zeytince olsun Ve hep geri gel bu uzun ömürlerde Ama hayat kısa Ve sen çok uzaklardasın Seni özlediğimi söylesem, kapıya dikilsem Sen çıkar mısın karşıma, var olur musun Sonra varolur muyuz bir bedende ........... devamı >> Yasemin Kalaycı


459		PAPATYA KOPARAN FALLARI Anne! Misketlerimi bombalara çaldırdım. Gözyaşlarımı yanağında kuruttum. Artık acılar açıyor yüzünde Çiçeklerin yerine. Zaman Gözlerindeki yaşları silmeye yetmiyor, Gözlerime yeni gözyaşı tohumları ekiyor. Ve ben her çiçeğe Papatyaymış gibi bakıyorum. Ara-sıra Papatya koparan fallarına bakıyorum: Yaşıyorum,yaşamıyorum... Yaşıyorum,yaşamıyorum... Yaşıyorum,yaşamıyorum... Yaşıyorum,yaşamıyorum... ........... devamı >> Sabri Deveci


460		IRAK BİR ÜLKE Bembetaz hayalleri küçcük siyah gözleriden taşıyordu. O kadar büyüktü ki hayalleri sanki dağları aşıyordu. Ara sıra takılıp düşse de yılmadan koşuyordu. Düşüp kalktıkça sanki daha fazla coşuyordu. Kocaman hayalli bu ufaklık neden kimseyle konuşmuyordu? Acaba en büyük engelinin yıkılmasını mı bekliyordu. Sanırım bir şey söylemek için o günü bekliyordu. Nihayet o büyük gün geldi yumurcak En büyük engelini yıktı sesten hızlı o uçak Diktatör dediğin fare kaçıyor köşe bucak Ama hayallerini de yıktı o uçan oyuncak ........... devamı >> Azeytinli


461		İLKLER-25 (HİKMET BABA 'NIN İLKLERİ - 4) Uçağa İlk Biniş Belirtiler bir ay önceden kendilerini göstermeye başlamışlardı. Heyecanlar ve korkular Hikmet Baba ‘ya karşı tam bir elbirliği içindeydiler. Geçmişinde bir tek uçağın bile yanona-yakınına gitmemişti. Uçak konusundaki tüm bilgisi, filmlerden ve kitaplardan öğrenebildiği şeylerden ibaretti. Gerçekte, korkularının bu yarım-yamalak bilgilerinden kaynaklandığını da pek sanmıyordu. Kaynak belki derinlerde, çok derinlerde, ta çocukluk algılarındaydı. Zira; Hikmet Baba, içindeki uçağa binme korkusunun bir yükseklik korkusundan ileri geldiğini düşünüyordu. Yüksek yapılara çıktığında; yerlerin, dağlara tırmandığında; uçurumların, denize gittiğinde de; enginlerin kendisine gel gel ettiğini deneyimleriyle öğrenmişti. Korkuyu altetmenin tek yolunun, onun üstüne üstüne gitmekten geçtiğini biliyordu. Van Kalesi ‘ne, Bitlis Kalesi ‘ne, Kars Kalesi ‘ne, Şeytan Kalesi ‘ne, Ferhat ‘la Şirin Kalesi ‘ne hep bu korkunun üstüne üstüne gitmek için birçok kereler tırmanmaya çalışmışsa da, her keresinde kale bedenlerinden geri dönmek zorunda kalmıştı. ........... devamı >> İsmet Barlıoğlu


462		BOŞLUKTA DÖNEN MAVİ TOP Siz bu satırları okurken ben Kıbrıs'ın öteki yarısında olacağım… Sözünü ettiğim yere yürüyerek on dakikada ulaşmak mümkün; benim yolculuğum ise bütün bir gün ve üç uçak değiştirerek gerçekleşecek… Lefkoşe’den İstanbul'a, İstanbul'dan Atina'ya ve Atina'dan tekrar Lefkoşa'ya ulaşacağım. Ben uçak şirketlerine telefon etmek ve uçak paralarını denkleştirmek için borç aramakla uğraşırken, kız kardeşim 'uzaydan birisi seyrediyorsa çok gülecek' dedi. Kıbrıs'ın öteki yarısına gidip orada bir ay kalacağımı uluorta söylerken yüzlerdeki şaşkınlığı anımsıyorum. Sonraki diyaloglar nedense fısıltıyla gerçekleşiyordu. 'Nasıl? ' 'Neden? ' 'Bu yasal mı? ' 'Bunun uluorta söylemem doğru mu? ' 'Evet, aslında bunu haykırmak istiyorum, çünkü çok gülünç'. Bu gülünç hikayeyi dört yıldır Sarayova'da yaşayan Amerikalı gazeteci arkadaşım Paul'a anlatırken Yeşil Hat'ta duvarın yanındaki bir lokantada oturuyorduk. Onun benim yaptığımı dahi yapması mümkün değildi, çünkü pasaportuna 'KKTC damgası' vurulmuştu… Bu sabah Can baba (Can Yücel) aynı dertten ötürü pasaport değiştirmek zorunda kaldığını o kendine özgü küfürleriyle anlatıyordu… Devletler ve sınırlar… Bölünmüş şehirlere yüksek bir yerden bakınca her şey nasıl da anlamsız görünür… Önü bu duvarla kesilen yollar, variller, dikenli teller, kum torbaları. Bu düşmanlık işaretleri aslında bir hüzün müziğiyle anlam bulurlar… Sanki bütün bunlar savaşın saçmalığını anlatmak için orada durmaktadırlar. Fransız kültür ataşesi Anne Cauwel arabasını bir uçtan öteki uca sürerken bunu yapamayanların hüznünü de yanında taşırdı… O, pek çok diplomat gibi bir barış postacısıydı… Dostların selamlarını ve haberlerini taşırdı… Bizi onlar, onları bizim için öperdi… Şimdi Fransa'da… Bakalım Kıbrıs'ın öteki yarısından postaladığım kartı alınca nasıl şaşıracak… Fransa'ya bir kart postalamaktan kolay ne var! Asıl sorun Türkiye'ye SÖZ'e yazılarımı nasıl fakslayacağım. Çünkü Kıbrıs'ın Rum yarısı ve Türkiye arasında doğrudan telefon hattı yok! … Doğrudan telefon hattı doğrudan temas demektir… Hani küreselleşme filan diyorlar ya, kız kardeşimin dediği gibi uzaydan biri seyrediyorsa dünyalıların zeka düzeyi konusunda ilginç yorumlar yapacaktır. Uzay deyince aklıma geldi, hani uzaydan çekilmiş o güzelim fotoğraflar var ya sınırlar filan görülmüyor… Onlardan birini KKTC telefon rehberinin kapağına koymuşlar… Kıbrıs ve Türkiye'nin uzaydan görüntüsü. Ama olacak şey değil! Yeşil bir kalemle Kıbrıs'I ikiye bölmüşler… Kapak kompozisyonu ise cep telefonları, iletişim hatları, şu sözde globalleşme işaretleriyle dolu… Astronotlar ilk kez uzaya çıkıp dünyayı boşlukta dönen bir mavi top olarak gördükleri zaman dönüşte sınırların anlamsızlığından söz etmişlerdi. Ciddi ve gerçekçi insanlar hoşlarına gitmeyen sözler işittikleri zaman 'uzayda yaşamıyoruz' derler. 'Alo, Alo, burası dünya, düşmanlıkların, savaşların, boğuşmaların ve didişmelerin evi… Şu anda birbirimizi yemekle meşgulüz. Lütfen mesajını sinyal sesinden sonra bırakınız! ' ........... devamı >> Neşe Yaşın


463		BEN O ÇOCUK Ben orucunu gözyaşıyla açan çocuk! Ben Kafkasyalı, Ben Urumçili, Ben Karabağlı, Ben Iraklı, Lübnanlı Ben Filistinli çocuk… Azrail’le sınıf arkadaşı Hayatı ölümün sırtına yükleyen çocuk Yüreğim şefkate hasret Uçak seslerine alıştığından beri Gök gürültüsünden korkmayan, Kanlı elbiseleri bayramlık diye giymiş Sevgiden yoksul kalbine Nefreti gül diye diken çocuk Unutulmuşluğun coğrafyasında hüzünlü elleriyle Mutluluk portresi çizen, Güllesi misket bombası, bebeği kaleşnikof Oyuncağı sapan taşı olan çocuk. Layık olamadığı umuda, sırtını veren Şiirlerin kan damlayan cümlelerinde kendine yer bulan ........... devamı >> İlteriş Kılıçarslan


464		BIR BEYAZ KAGIT BIR ÇOK SEY YAPILABILIR, BIR BEYAZ KAGITLA... ALIR KALEMI ELINE; KENDINI ÖLDÜRESIYE KADAR HASRETINI YAZARSIN SEVGILIYE...! YADA BIR RESIM CIZERSIN, ........... devamı >> Serdar Bay

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 70 75

Sonraki Sayfa >>