UC NOKTA ŞİİRLERİ

UC NOKTA Konulu Şiirler - uc nokta Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "uc nokta" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "uc nokta" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. uc nokta Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2


9		YAŞAMAK SEVMEKTİR Ekmeğin katığı açlıktır desem, Devamı nelere gebedir,bilsem; Her gün batışından ne bekliyorum, Doğuşunda kaybettiklerimden. Sevda durağını geçtik güzelim; Hop de,inecek var,durdur inelim; Sevgi yolumuzun başlangıcıysa, Yaşamın katığı ölüm diyelim. Doğum,yaşam, ölüm üç ayrı nokta, Sevgi dolu-dizgin olur dorukta, ........... devamı >> Bünyamin Gerger


10		AMAN DİKKAT! Bak yine aynı ışık karşında, Senin köyünde böyle ışık yanıyor muydu? Oh ne güzel:Traktörün bahçede, Eşeğin ahırda uyuyordu. Orası köy yeri, Nasıl yaparsan yap, Olur. Burası ise kocaman bir şehir, İnsan çabuk yorulur… Burada işler farklı, Sen de farklı olmalısın; Oyunu kuralıyla oynamalısın… Senin traktöre benziyor mu bunlar? Baksana araçlara; Ne kadar hızlı, Ne kadar da çok! Bunların arasından geçilir mi hiç? Yok babam, Yok yok! .. Sen şimdi diyeceksin ki: /Nasıl olsa dünya fani Kırmızıda geçsem n’olmuş yani? / Öyle ya, Burada gelmese bile akıbet Başka bir yerde gelecek başına. ........... devamı >> Çetin Özdemir 2


11		KAF Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere tahtı çalınmış bir padişahım oysa kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda umudu beklerken geceleri azıksız bir çobanım ben as'r beni yalnız yalnızlığıma bıraksın Kaf kavisler çizerek dolaşıyorsun etrafımı ne ki unutuyorum muhayyel rastlantılarımı ömrümün uçurumlarında tutunuyorum sımsıkı sana Beatrice'yi, Luis Andereas'ı, Lamia'yı hatırla kalbini de al yanına sus payı ver ölüme aklını da al yanına bitimsiz bir yaşam adına ........... devamı >> Mehmet Özger


12		ÜÇ KARA NOKTA karanlığa düşülen üç nokta ışığa mı düşer karakol gölgesine mi sığar karakargalara mı güler karanlığa ........... devamı >> Ozan Efe


13		ÜÇ KIRMIZI NOKTA Ketum vajina, kırmızı nokta ve çeyrek ekmek arası intiharım, şehrin en büyük köprüsünden, susamış balıklara… …dalga sesi, gecenin bacak arasında, yelkovan gözünü, akrep dilini keserken, ben hiç duymadım bile… … ........... devamı >> Erdem Aksoy

..KÜÇÜĞÜM

____________________________________Pierrot’ya... Ağlıyordum. İçim yana yana ağlıyordum. Annemi kaybedeli daha yirmi dört saat bile olmamıştı. Acı tüm dünyamı sarmış; herkesle ve her şeyle ilişkimi kesmişti. Artık yapayalnız kaldığımı düşünüyordum. Birinin varlığını hissedip gözyaşlarımı sildiğimde, karşımda onu görmüştüm. Pis bir kutunun içinden, başını yana eğmiş bana bakıyordu. ........... devamı >> Feride Özmat


15		PEMBE PERDELER Etkin olduğu zor seçilen uzaktaki yanardağdan serpildi, gün doğumunun şanlı kıpırtısında sarı renginin alaşımın.. Dalga olup sevişti ilk kendine yollanan denizinde o dalgaların; etrafın rüya mavisinin sardığı ile dalgaların beyaz köpüğü ve kararsız bir sarı vardı ufukta, sanki olması gereken yerde göğün. Bembeyaz Ay Dede, yine tepedeydi, ama kararsız belli bir dağınıklık içindeydi ve dertop değildi, çok net değildi; ama olanca berrak, iç ısıtan, yapışmış sarmaş bulutu’na … Sanırım tarihin getirdiği eski bir Viking ifadesiydi onun saçı sakalı. Yeterince yaşanan rüya gerçekçi, kompozisyona uygun kerrata. ........... devamı >> Akın Akça


16		ÜÇ UMUT Hep aynı kaldırımdan işe gidip geliyordum. Kış yaklaşıyor önceden gönderdiği rüzgarla gözdağı veriyordu. Günler benimle okula gidip gelirken tükeniyor, yapraklar rüzgarların aldanıp seslerine tek tek dökülüyor, ıslığa dönenler üşüyor, düşüyordu. Düşmüş her yaprak bana günahkar insanları çağrıştırıyordu. Doğanın gereğiydi elbet düşmeleri, çürüyüp gitmeleri. Belki bazılarına göre bu da güzellikti. Ancak kopuşlar onlar için cezaydı bence. İşte önüm sıra yerler, bakışlarının azaplarını ödeyen sonbahar kırıntılarıyla doluydu. Acımaya dahi vakit bulamaksızın ezip geçiyordum onları. Duramazdım; zira her yere geç kalıyordum. ........... devamı >> Suna Onur

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2