TARIM ŞİİRLERİ

TARIM Konulu Şiirler - tarim Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "tarim" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "tarim" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. tarim Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44

Sonraki Sayfa >>


321		SAFRANBOLU'DA ZAMAN Senin yüceliğinde, Hıdırlığın ucunda, Gölgesi üstüme vuran sakız ağacı, Seni seyrediyorum güzel Safranbolu, Bir medeniyetin düğümlendiği şahika. Büyüklü, küçüklü eski konaklar Yaşam çabalarının sırlı heyulaları, Abidevi yapıları ilk an ki gibi, Balık sırtı arnavut kaldırımları, Nelerin yükünü çekmemişler ki? Yaşlı bir ihtiyar kendisi gibi, Yaşlı asasını tak tak vurarak kaldırımlara, Canı bildiği yolu arşınlar, gönlünce uçarak, Su gibi, yıldız gibi akıp gider sırtında. ........... devamı >> Ömer Bayram Eroğlu


322		ORJİNALİNDEN (1) -KUDRET SENİN Adres Resimli Şiirler Altaki; RESIM (JPG) Dosyası'na Bakınız ........... devamı >> Fazlı Yılmaz


323		BU GÖNÜL Yine akşam oldu gönül gamlanır Küçük kuşlar kovuklarda dinlenir Rüzğar vurur ince dallar sallanır Hüzünlenir uğrun uğrun bu gönül. Öyle sıkılırım geçmiyor günler Açtım radyoyu da sayısız ünler Bakındım dört yana masada güller Hüzünlenir uğrun uğrun bu gönül. Kararmağa başlar camdan içeri Çalmaz şu kapumu ne ufak iri Arkadaş ahbab da görünmez biri Hüzünlenir uğrun uğrun bu gönül. Kara bahtım öğle acar devirir Dostum ahbabım da yönün çevirir Bir gün deli gönül döker devirir Hüzünlenir uğrun uğrun bu gönül. ........... devamı >> Fazlı Yılmaz


324		ERDALA MEKTUP (2) (Çayırovaya) Yazıp mektubu da eyledim selam Okuyun evladım içinde kelam Cevabın gönder de aldığın bilem Kalmasın gümanım hoş olsun gönül. Çayırova derler de mesleği okul Düşünmek yaraşmaz eyleme akıl Geçimimiz olur toprakla takıl Kalmasın gümanım hoş olsun gönül. Çayırova derler bildiğim düzler Bir gün kavuşup da görecek gözler Cümle ile sağolun evladım sizler Kalmasın gümanım hoş olsun gönül. ........... devamı >> Fazlı Yılmaz


325		ANLAŞTIĞIMIZ YERDE Şu kalem bu kağıtla Biz sözleştik vaatle Buluşalım güzelim Anlaştığımız yerde. Anlaştığımız saatte. Düştüm aşka zar ile Düşürdü sevgin dile Buluşalım ey yârim Anlaştığımız yerde. ........... devamı >> Fazlı Yılmaz


326		HÜDÂ'NI HOŞNUT EYLE Ey arkadaş tut sözümü Ahrete döndür yüzünü Temizle kalbin özünü Sen Hüdâ'nı hoşnut eyle. Allah anıp izni söyle Ol niyetten çekme gayle Beş vaktini eda eyle Sen Hüdâ'nı hoşnut eyle. Euzü besmele başı Mekke de ol esvet taşı Abu zemzem anın eşi Sen Hüdâ'nı hoşnut eyle. Hayat kafi gülle topu Ahrete yaptırak yapu Altınoluk gümüş kapu Sen Hüdâ'nı hoşnut eyle. Sıkı kapat pencereyi Kati perk eyle yüreği Sıratta bekle burağı Sen Hüdâ'nı hoşnut eyle. ........... devamı >> Fazlı Yılmaz


327		DEĞİŞLERDEN DİZELER Türk Milleti Ata’nla eyle sen gurur Aslan uyanıktır çakallar uyur Tutamam kendimi destan yazarım Hiç de tahammüle yoktur pazarım Sağ olsun büyükler emre bakarız Nice devletlerin tahtın yıkarız Ey Fazlı şarkısın dediğin toprak Bütün nebatatın yediğin toprak Evveli ahiri sevdiğin toprak En yakın sadık dostunda toprak Çalış Türk’oğlu da düşme sende dara Deme ki dünyada ne bahtım kara ........... devamı >> Fazlı Yılmaz


328		ANA KARNINA DÖNÜŞ - 2.3 2.3 İnanılmaz Olaylar Yağmuru Genç kadın, astronotlardan ayrılmış ve tek başına ormana dalmıştı. Karşılaştığı olaylarla yorulan ruhunun dinlendiğini sezinliyor ve içinde, sözcüklerle anlamasına olanak bulunmayan derin bir rahatlama duyuyordu. Bulunduğu yöre gözalabildiğine uzanan yüksek çamlarla örtülüydü. Oldukça yükseklerden hafif hafif estiği anlaşılan, ancak aşağılarda varlığı hiç de sezinlenemeyen bir ilkbahar yeli çamların en üst dallarını eğip eğip geçmekteydi.Genç kadın havayı sık sık içine çekerek ormandan yayılması gereken çam kokularını duymak istiyor fakat ortada böyle bir kokuya her nasılsa rastlayamadığını sanıp duruyordu. Kabukları yarılmış çamların yaralarını onarmak için çıkardıkları o sarı sıvıdan ibaret bulunan reçinenin, ormanı bir baştan bir başa tatlı kokular içinde bırakması gerektiğinden kuşkusu olmamakla birlikte, nasılsa bu anda bundan bir türlü yararlanamıyor fakat üstünde durarak nedenini de aramıyordu. Çam reçinelerinin yapışkan ökselerine yakalanmış olan küçücük böceklerin ve ince, narin yapılı sineklerin varlıkları onu bundan daha çok ilgilendiriyordu. Koskoca çam ormanı, bir yandan genç kadının içindeki çocukluk günlerini cana getiriyor, bir yandan da dikkatini o sayısız ağaçlar arasında kaybolma tehlikesine çekiyordu. Tüm bunlara karşın, bir kendi kendini alamamanın içine düşmüş gibiydi. Yürüdükçe yürümek, ilerledikçe ilerlemek, gittikçe gitmek, daha derinlere, ta en derinlere ulaşabilmek istiyordu. Ormanın insanı büyüleyen, ona kendi kendini unutturan bir özelliği ve derin bir gizemli gücü vardı. Çarup bunu öteden beri biliyor, yolunu yitirme korkusunu yüreğinin ta derinliklerinde duyuyor fakat ilerledikçe ilerlemekten de kendisini alamıyordu. Genel anlamıyla bu bir tür ölüme gitmek gibi bir şeydi. Nitekim, ormanın büyülediği insan, yolunu çok büyük bir kolaylıkla yitirebileceği derinliklere itile itile, zorlana zorlana değil, isteye isteye, seve seve gidiyor, gidiyor, gidiyordu. ........... devamı >> İsmet Barlıoğlu

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44

Sonraki Sayfa >>