TAHMIN ŞİİRLERİ

TAHMIN Konulu Şiirler - tahmin Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "tahmin" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "tahmin" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. tahmin Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 20 30 40 50 60 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75

Sonraki Sayfa >>


569		MERİÇ 'TE ŞİNASİ VE BEN! Yıl 1980 Meriç kıyısında Şinasi ve ben! Mavi bakışlarla kurşun renkli sulara dalarak ve geçmişten geleceğe kayarak yanyana oturmaktayız. Bekarız.. Gençlik denen rüzgarın içinde savrulmaktayız! Tüm sorunları çözmeye nazır ve dünyayı sırtlarımızda taşımaya hazır inançlı iki komutan gibi konuşmaktayız. Ve hemen hemen her akşam Meriç'in gözlerine bakarak! Meriç gibi dolu dizgin akarak ........... devamı >> Ali Koç Elegeçmez


570		BİLDİGİMİZ RENKLER İSTE Bu gün yine karanlığa uyandım Karanlık ve yine karanlık Ellerimle aradım sandalyeyi, masayı Ve yine o bana anlatılan aydınlığı aradım. Gün ışığıyla gelir diyorlar Elle tutulur mu aydınlık Benim gibi yüzü benim gibi elleri varmı? Gerci yüzün nasıl bir şey Ellerin dokunmaktan başka. Benim gibi yalnızlığı hissedebiliyor mu? Nasıl bir şey aydınlık anlatabilirmisin? Bir de Gün ışıyınca Etraf renklenirmiş Kırmızı, sarı diyorlar Turuncu, eflatun da varmış Benim rengim ise Siyah simsiyah Ben karanlığa dokunamıyorum Gök yüzüne mavi rengi vermişler Elleyince elime yumuşak gelen, ........... devamı >> Fulya Çelikbilek


571		BENİM OLANLAR Göğün, Dağlarla öpüştüğü, Sisli bir sonbahar sabahının, Aymazlığı ile doluyum yine. Bir kuş uçuyor bulutları delercesine, Onun özgürlüğü benim özgürlüğüm. Bir asi kar çiçeği, En buzul kayalardan, Spilin doruğundan gülümsüyor, Onun gülüşü benim gülüşüm. Aşağıda bir yerlerde, Denizin kucakladığı tarih kokan ovada, Bir kent var, Benim şehrim, Onun tarih kokan havası benim havam. Nelerin yaşatılıp,nelerin öldürüldüğünü, Tahmin bile edemediğim şehrimin sokakları, Mendil satan, gevrek satan, yankesicilik yapan, Ölü benliklerle,genç bedenlerle dolu. Onun ölmüş öldürülmüş benliği benim benliğim. ........... devamı >> Hülya Yıldırım


572		GELİRSEN BİR MEVSİM GETİR,ADI İLKBAHAR OLSUN sessiz zamanların yalnızlığında buldum seni. öfkeli bir karanlığa bürünmüştü şehir,ve sen tek başına sokaklarda yürüyordun.adının anlamını bilmiyordum henüz.seni ilk kez düşündüğümde,yüksek bir uçurum oluyordu gözlerin ve saçlarındaki iki damla ak,bir çift güvercin olup yüreğime konuyordu.kirli bir ankara akşamında üniversiteli bir kızın tatlı yorgunluğunu taşıyordu bakışların.ve ben içimde seni düşünmenin adını bir türlü bulamıyordum.sen söyle,neydi sendeki bu gizemli yalnızlık ve bendeki bu tatlı karmaşa... gelir misin ya da anlar mısın bilmiyorum,yalnız ve uzun yolculukları severim ben,yıllar oldu... yıllar oldu,bir başka insanın gözlerinde mola vermedi düşlerim.ben,oldum olası düş zenginiyim ve düş bozumu zamanlarda bile,sana rastlama ihtimalini terk etmedim.şiirler yazdım,büyük aşklar ve kavuşmalar üstüne...türküler söyledim,ömrümüzü destanlaştıran sevgilerin yüceliğine...sana karşı dilsizliğim,kurumuş dudaklarımın suyu özlemesidir.yalnızlığım,seninle birlikte akmaktır yüksek dağların kıvrımlı vadilerinde.unutma,coşkulu bir nehrin kolları gibi olmalı yaşamlarımız.buluştukları yerdir,yeni dünyaların hızla çarpan yüreği...ve hayat ondan sonra başlayacaktır,yanıp kavrulmuş bir insan gezegeninin ortasında. sessiz zamanların yalnızlığında tanıdım seni...meme almayan bir bebeğin küskünlüğünde bakıyordu gözlerin.belki bir ana yüreğinin sessizce kanamasıydı içindeki fırtına.yeni doğmuş bir ceylanın ilk adımları gibiydi sesindeki heyecan.yolları adımlamanın sırrı,düşüp kalkmalarda gizlidir.hayatın içine ürkek sokuluşlardan doğar,insanın uçurumlara savrulması.korkma,aç yüreğini,okyanusların dev dalgaları olsun mutlulukların ve içindeki seni var eden sevinç.uzat ellerini,büyülü bir dünyanın yemyeşil sıcaklığına,adın aşk olsun,sevgi olsun... beklersem gelir misin,son seslenişimdir belki de seni bulduğum yerden,ıssızlığın ve yalnızlığın ortasından... ne çocuklar tanıdım,açlıktan ve korkudan büyümüştü gözleri.ama sımsıcaktı yürekleri,fırından yeni çıkmış ekmekler gibi.sendin belki de,bu çocuklara umudu katık eden.ne eller tanıdım,günde yirmi dört saat işbaşı yapan,fabrikada,tarlada ve bilcümle iş kollarında...sendin belki de,emeğin ve alın terinin insana ait güzelliği.bıkmadan,yorulmadan direnmeyi öğrettin onlara.kendi yalnızlığında yürüyen bir dervişin sabrını taşıdın sofralarına...dudaklarına insan sıcağı öpücükler konduran sendin.bu yüzden sevdim seni her akşam bir başka insan güzelliğinde.ve böylece duruldu içimdeki karmaşa. sessiz zamanların yalnızlığında umudu öğrettin bana ve sevmeyi..yeryüzünün bunca genişliğinde aramayı ve bulmayı...dar zamanlarda bir tutam menekşeye tutunmanın gücünü gördüm ve sarıldım,avuçlarımın yettiği kadar varlığına...bir kez daha keşfettim,yaşamımın sende yeşeren tarafını...gelirsen,tahmin ettiğin yerde olacağım.elimde bir tek dal yediveren gülü...gözlerimde seni beklemenin sabırsız heyecanı...gelirsen,hiç gitmediğini bileceğim,şu kepaze dünyada beni bir başıma koyarak... sessiz zamanların yalnızlığından kopup gelirsen,bir mevsim getir bana,adı ilkbahar olsun...birde dağıt saçlarını rüzgara karşı,zaman tutuşsun... ........... devamı >> Mehmet Ali Yazıcı


573		HİKAYE ANLATIYORUM, HİKAYE -hikaye anlatıyorum, hikaye takılmasın diye ayaklarım- bugün oturdum saydım tembellik hakkımdan vazgeçtim tam on yıl geçmiş aradan altı - üstü on yıl, sıradan mıradan ama sevilere hasretim bal gibi büyümüş bugünün sebebi elimde duran bir resim kulağımdan tutup götürüyor beni dersiniz ki üç-beş yaşında bir çocuğum hala kulağımdan tutup götürüyor beni bir baba, bir annenin yanına üç de çocuk var, sağlı sollu duruyorlar güneşli, açık mavi bir gökyüzünde ve bir kaç da yeşil ağaç hepsi bu hepsi de sahipsiz kalmış gibi ve her bakışın altında saklanmış bir başka mevsim yatıyor ........... devamı >> Ercan Cengiz


574		MAHİDEVRAN SULTAN (OSMANLI PADİŞAHI KANUNİ SULTAN SÜLEYMAN'IN EŞİ) (NESİR YAZISI) Mahidevran Sultan yada (Mahivran Gülbahar Sultan) (D.T.... Ö.T: 1580) Osmanlı Padişahı kanuni'nin eşidir. Mahidevran Sultan çerkez kökenli olduğu tahmin edilmektedir. Mahidevran Sultan Kanuni tahta çıkmadan önce Manisa valisi olarak görev yapmaktayken evlendiği bilinmektedir. Mahidevran Sultan 1515 yılında Kanuni'nin ilk çocuğu olan Şehzade Mustafayı dünyaya getirdi. Bu arada Hürrem Sultan da kısa zamanda Kanuni'nin çok sevdiği eşi haline gelmiş ve bir erkek çocuğu olmuştu (II. selim) Mahidevran Sultan oğlu Şehzade Mustafa yetişkinliğe erişince osmanlı geleneğine uyarak Amasya'ya vali olarak gönderildi. Yine gelenek üzerine annesi Mahidevran Sultan da oğlu ile birlikte Amasya'ya gitti. Şehzade Mustafanın Kanuninin en büyük oğlu ve sevilen biri olması nedeniyle babsından sonra tahta onun çıkması bekleniyordu. Ancak 1553 yılında oğlu mustafa Kanuniyi tahtan indireceği dedikodularıyla babası Kanuni tarafından boğdurtuldu. Hürrem Sultan'ın Kanuniyi bu kadar etkilediği yaygındır. Şehzade Mustafa'nın öldürülmesinden sonra Mahidevran Sultan iyiyce gözden düştü. Yaşamının büyük bir bölümü fakir olarak oğlunun mezarının bulunduğu Bursa da geçirdi. Hürrem Sultan'ın ölmesi ile birlikte Hürremin oğlu (II. Selim) Mahidevran Sultana maaş bağlattı ve 1555 yılında Şehzade Mustafa'nın türbesini yaptırdı. Mahidevran Sultan (1580 yılında Bursa da öldü) oğlu şehzade Mustafa'nın bulunduğu Türbeye defin edildi. Allah Rahmet Eylesin, Allah taksiratını af etsin ULU OSMANLI ANNESİ MAHİDEVRAN (Mahivran Gülbahar Sultan) SULTAN'IN.......! ! ! ! ! ........... devamı >> Serdar Sayıl


575		BİR YILBAŞI GECESİ Bu gece yılbaşı, insan insanı kutluyor. Ortalık fena duman Gökyüzü veremli gibi öksürüyor Yıldızlar bulutlar darmadağın Çakal bile çıkmamış ininden Kara yüzlü kara gözlü bir adam Öylece durdu hiç kıpırdamadı yerinden, Elinde kaderi Bilinmez bir yere batmış gözleri Saçları siyah hafif kıvırcık Uzamış sakalları zifiri karanlık Kan gidiyor yüreğinden belli dert uğramış Parmaklarının arasına gözyaşını saklamış Bir hayalle söyleşiyor herkese susmuş Hiç mi hiç yaşamıyor arkasından vurulmuş. ........... devamı >> Kerem Alışık


576		METHİYE GÜNLÜĞÜ Methiye Günlüğü Ölümü soluğunda hissetmek ne çok acıttı beni… Bir karbon kağıdına sarılmıştı gece. Kalsiyum yağıyordu apoletlerine mineralsiz çocuklara inat. Çirkeflik yortusundan akıyordu son bulmayan kederlerin… Acımasızlar sokağında en çok sen şefkatliydin. Elinden zulüm gelmezdi işte… O sarmaşıkların arasında açmaya çalışan bir begonya, bu kadar mı tutardı yalnızların elinden… ........... devamı >> Cem Çelik

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 20 30 40 50 60 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75

Sonraki Sayfa >>