Bir dilek tutmuşken hayat yolunda
Hasrete dem vuran sazların kaldı
Vuslata hep engel sırat yolunda
İçimi acıtan sözlerin kaldı

Titredi heceler dudaklarımda
Çınladı günlerce kulaklarımda
Bir yağmur indi ki yanaklarımda
Son bahar denilen güzlerin kaldı

Bekledim karşılık her gün sesime
Dünyalar yıkıldı geldi üstüme
Bir hançer bir ok ki girdi göğsüme
Baktıkça saplanan gözlerin kaldı

Sanmıştım sevgiye inanın diye
Bitirip tüketmek bu canı niye
Çektiğim acıyla sancı hediye
Gittin ya ardından izlerin kaldı
Yıkılmış perişan bizlerin kaldı