SINUZIT ŞİİRLERİ

SINUZIT Konulu Şiirler - sinuzit Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "sinuzit" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "sinuzit" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. sinuzit Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2


9		BİR DELİNİN NOTLARI -14 * 'Yürekte mantığın bile bilmediği bir mantık vardır.' Pascal (Sayın futbol manyakları; Pascal Nouma değil!) * İçinde şuna benzer ifadelerin geçtiği, başından sonuna ‘amatörlük’ barındıran, özentili bir dille kurulan öykülere, kendimi bildim bileli sinir olmuşumdur, -parantez içi vurgulamalar bana aittir-, dikkatle okuyunuz: “Sarıyla grinin bütün tonlarının buluştuğu bir coğrafyada bırakmıştı çocukluğunu. Hiç de pişman değildi. Niye olsundu ki? Nihayetinde kendi seçimi değil miydi acı dolu geçmişinden kaçıp kurtulmak? (İyy! ne kötü!) Sarıya çalan günbatımları ve külrenkli sabahlar, kederle büyüyen gözlerine dokunamazdı bundan böyle. Baba sevgisinden yoksun, anne şefkatinden bihaber bir geçmişin yaralarını şimdi kim saracaktı? Kim avutacaktı hüzün dolu çocukluğunu, kim silecekti buğulu gözlerinden damlayan yaşları? Kim, kim? (Gel yavrucuğum, Konya bu tarafta!) Başını yaslayabileceği, güven duyabileceği bir omuza öylesine hasretti ki...” (Git lan başımdan, bela mısın!) ........... devamı >> Ayhan Şahin


10		İLKLER-14 (HİKMET GENÇ 'İN İLKLERİ - 3) İlk Aşka Düşüş Hikmet Genç, zamanından çok önce öğle yemeği için eve geldiğinde kapıyı ana açtı: - Hoş geldin oğul. Dedi. Bak, konuklarımız var. Yakınlarımız sayılırlar. Haydi bir sor hatırlarını. Konuklar kendi yaşındaki bir genç kızla anasından ibaretti. Kız esmer, orta boylu, kısa saçlı, kendine güvenli, modern, olgun ve gülümseyişiyle insanı saran sarmalayan bir kızdı. Anası orta yaşlı, beyaz yüzlü, dolgunca, başı kara tülbentli, gaga burunlu, konuşurken gözlerini gözlerden kaçırıp tavanlarda dolaştıran bir kadındı. - Bakın anam, bu benim oğlum. Lisenin son sınıfında okuyor. Bakın, fidan fidan. Anadili gibi Fransızca bilir. Bunlar da bizim yakınlarımız yani akrabalarımız. Bu, Emine Hanım. Necati Efendi ‘nin karısı. Bu da kızı Meserret. Bankada memur. On parmağında on beceri. Muhtar ‘ın yanındaki mavi kapılı evde oturuyorlar. ........... devamı >> İsmet Barlıoğlu

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2