demincek bir yerlerde
bilmiyorum nerede
yine ürpertti toprağı yağmur
ürpertti soluklanan her ne varsa
handiyse öpülünce toprak
salıverir sırrını esirgemez kimseden
göğersin diye eli yüzü göğersin gökyüzü

demincek bir yerlerde
biliyorum nerede
bir körpe soluk son kez soludu toprağı
düşleri kan aynası kan şarkılar daha bir beter
ya başka ne yapsındı sabah akşam, kan
intikam intikam
ve çokça isyan/sa azığı

demincek bir yerlerde
biliyor muyum nerede
bir yarım yarısına değdi alevlendi yandı
yetmedi, nefesler boğuldu dudaklar utanmadı
taştı yürekler azgın ırmaklar gibi katıştı
bütünlendi bir kere daha
topraktan uzakta porselen tabakta
dalından düşünce şaklanan elma

demincek bir yerlerde
bilmiyor muyum nerede
gözlerimin önünde hemen şuracıkta
ay buluta karıştı
bir bulut bir başka buluta başı dumanlı
uykuya daldı utku serin bir yaz akşamı
rahatlık diledi bilge ağustosun sonu
leylekler haber verdi güzü dün bugün
bir yaz daha aktı içimizden
darısı kışa sonra yaza yeniden
yeniden yeniden

biliyorum nereye
nereden