SEBAT ŞİİRLERİ

SEBAT Konulu Şiirler - sebat Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "sebat" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "sebat" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. sebat Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42

Sonraki Sayfa >>


321		DÜNYA AHİRET DENGESİ VE VERASET DÜNYA AHİRET DENGESİ VE VERASET Müslümanların Kuranı yanlış anlamaları, Kuranı bırakıp bir takım felsefeleri ve mistik inanışları takva zannetmeleri ve özelliklede felsefi tasavvufun İslam dünyasında hakim kültür haline gelmesiyle Kuranın bu eksende yorumlanmaya ve tefsir edilmeye başlanması Müslümanların dünya olgusunu algılama noktasında içinden çıkılamayacak bir çıkmaza düşmelerine ve Allah’ın kendilerine yüklediği yer yüzünün hilafeti ve verasetini(Bk.:Bakara:29 Enam:165,Araf:69-74,Yunus:14,73,Neml:62,Fatır:39,Sad:26) kaybetmelerine yol açan bir uçuruma yuvarlanmalarına sebebiyet vermiştir.Tabi ki bahsettiğimiz bu süreç uzun bir zaman almış Asrı Saadetten sonra ortaya çıkan saltanat serüveniyle başlamış ve en son Osmanlı devletinin zayıflayıp yok olması ve yerine İslam dünyasında seküler hukukun yerleşmesiyle emperyalizmin hakimiyetine kendisini teslim etmiştir bu sürecin algılanması ve yeniden bir dirilişin yaşanması dünyanın yeniden tanımlanması ve Kuran bağlamında dünya ahiret birlikteliğinin ve dengesinin sağlanması ile mümkündür.Sorunu tanımlayabilmek ve giderebilmek elbetteki kaynağına gitmekle mümkün olduğundan bizde bu sorunun kaynağını tespit etmeye ve olumsuzluğu gidermeye hiç olmasa bu bağlamda atılacak adımlara bir katkı sunmaya çalıştık.Asrı Saadetten sonra Muaviye ile başlayan ve dünyevileşmenin başlangıcı olarak nitelendirebileceğimiz süreç zevk ve sefaya düşkün olan Yezidin ehli beytin bireylerine zulmetmesi ve hilafet merkezini Medine’den Şama taşıması, Emevi sülalesinin israf ve debdebeli bir hayatı benimsemesi,saraylar yaptırması ve yeni Müslüman olmuş halka iyi davranmaması v.s dünyevileşmenin yaygınlaşmasına sebebiyet vermiş bu zihniyet Abbasilerle de devam etmiş bu süreçte insanlar ya saltanat taraftarı olmuş ya saltanatla mücadele etmiş yada bu iki tavrın dışında bir tavır geliştirerek münzevi hayatı seçmiştir daha sonra saltanata karşı çıkanların acı kayıplar vermeleri ve başarısız olmaları ile birlikte toplumda saltanat taraftarı ve onlardan uzak duran zahitler olarak iki tip insan prototipinin kalmasıyla seçenek(Sosyal tavır) ikiye inmiştir daha sonra kendi felsefelerini de üreten bu düşünce kemikleşmiş ve bir disiplin olarak ortaya çıkmıştır.birisi dünyevileşmeyi diğeri ise mitleşmeyi (Ruhbaniyet) temsil eden bu iki aşırı uç neredeyse hakikati kendilerine uydurma adına bir düşünce sistemi geliştirmiş ve bu sistemlerini İslam adına sunar duruma gelmiştir. Kuran’a parçacı yaklaşan ve esasen Antik felsefe,Hint mistizmi, doğu felsefesini ve Hıristiyanlığın ruhbaniyet(Bk:Hadid:27) anlayışını İslam’a taşıyan bu düşünce sistematiğinin öncüsü olan mutasavvıflar dünyayı çok kötü bir şekilde tavsif etmişlerdir. Mesela kendinden önceki sûfîlerin Kuran yorumlarını derleyen Ebû Abdurrahmân es-Sülemî(ö.412/1021) ,şu sözleri nakletmiştir: Zünnûn el-Mısrî: Dünya mezmûm(zemmedilmiş, kınanmış) olarak yaratılmıştır. Ebû Bekr el-Verrâk: Dünya bela, meşakkat ve hevâ yurdudur. Her kim bu dünyadan yana muradını ifnâ ederse her şeyden/belâdan salim olur. Sehl et-Tüsterî: Dünya tıpkı bir ağaç gibidir. Kökü cehalet, dalı yiyip içme, giyinip kuşanma, uyuyup istirahat etme, kadın, güzel koku ve malı sevmektir. Semeresi ise ilâhî azabı mucip olan günahlardır.(Tefsirüssülemi Hakaikuttefsir:C.2S.233) sûfî müfessir Kuşeyrî (ö. 465/1072) de şöyle bir izah getirmiştir: “Dünya hayatı yok olmaya mahkumdur. O ne [bir saniye] rötar yapar ve ne de bir yerde karar kılar. O filhal Allah’tan alıkoymaktadır. Gerçi ekmek aş verir ve fakat karın doyurmaz. Tıpkı çocukların oyunları gibi hiçbir kural (istikamet) tanımaz. İnsanı haktan ve hakkı hakkıyla kavramaktan alıkoyar.”(Kuşeyri Lataif’ul İşarat C.3 S.290) ........... devamı >> Yusuf Aygun


322		GÜZEL AŞK I. Güzel bir aşk için bekliyorum. Neredesin biliyorum. Kör topal hörgüçlerin zirvesinde. Neden çekersin bunları. 'Mutluca saf' çıkmak dururken o zirveye. Neye sürer bir inat, anlamsız bilişimsiz? Çok kızmalar var dedik bir kereye mahsus, bu kereye; baktık, gene susmalar. Bu kadar mı para önemli, kendine gurur (yapmaya onu) ? Bunların gereksizliğini bilirsin (bir defaya mahsus, tanıyışınla beni) Nerdesin... II. Saçlarını koklamak istiyorum şimdi. Bir kere 'sevdim seni' desen sanki kaç kere sevmişsindir. Bir defacıktır, o hep. Ve birdir Ve bölünmez. Parçalanmaz. Alt bölümlere ayrılamaz. ........... devamı >> Akın Akça


323		BABA VE PİÇ (DÜŞÜNGÜLÜ ELEŞTİRİ) B A B A V E P İ Ç (Eleştiri) Türkçe meselesini ihmal etmeyin. K. Atatürk. (Son Sözü) İç atmosferi sevgisizlik üzerine kurulan ‘Baba ve Piç,’ Elif Şafak’ın halkıyla ters düşme pahasına da olsa, radikal kurgu ve söylemleriyle skandal yaratarak, sözde Ermeni soykırımını gündeme taşımak amacıyla yazdığı bir roman. Şafak, Türklüğün cılkını çıkarmak ister gibi uç noktalardan aldığı öykülerle kültürümüzü mıncıklıyor. Her sayfası Türk düşmanlığıyla dolu olan bir roman. Yazar, batılılar Osmanlının ayağını kaydırırken insanların birbirini katlettiği, bir daha yaşanmasını temenni etmediğimiz kayıp zamanın izini sürüyor. Çile çekmiş Ermeni insanının tehcir öncesi ve sonrası öykülerini, ezgilerini bizlere duyumsatıyor. Her insan gibi şairin de yüreğini sızlatan Belasi’yi birlikte gezelim. Anadolu ceketinin yaması Belasi / Kalmamış toprak damlı bir evi / yerin dili anlatıyor hazin ezgisini. …. Çok Noel çanları çalmış burada / Tanımadığım bir ezgi geziniyor yüreğimde duygularım savruk. …. Başım ayağımdan daha dalgın / Ruhum delik deşik / Viran olmuş evlerin taşları arasındayım / Yok onların dili / Duyamadığım gizemleri türkü tutturur / Şiirim gevrek yeri. ‘Baba ve Piç’ romanında yazının izini sürerken, Şafak’ın kırılgan olduğu kadar vahşi ve sert olduğunu da ayrımsadım. ........... devamı >> Ali Akdemir


324		NAKŞEDEN İZLER (ANI ROMAN 8) Hazırlıklarımızı yaptık, sabah erkenden yola çıkacaktık, anneme gelişmeler nasıl, hocamla konuştunuz mu, kızın tavrı hangi yöndeymiş,konuşa bildiniz mi dedim. Annem evet oğlum, hocayla konuştuk dedi, ama annem üzgündü, peki sonuç ne oldu, anlat dinleyelim dedim. Kız konuşurken dinliyor, tebessüm ediyor, çekip gitmiyor, onun için gönlü var sanıyorum, fakat o evde her şey hocadan bitermiş, hoca ne derse, aynen uygulanırmış dedi. Tamam zaten öyle olması gerekmiyor mu,peki babası ne diyor deyince,hoca diyor ki, kızımı verecek olsam Mustafa dan daha iyisine verecek değilim. ........... devamı >> Mustafa Cilasun


325		BENDEN OLMAYAN - DAMAT FERİT, DÜRRİZADE VE MUSTAFA SABRİ Osmanlı Şeyhülislamları Listesi: http://tr.wikipedia.org/wiki/Osmanl%C4%B1_%C5%9Feyh%C3%BClislamlar%C4%B1_listesi Cuma, 14 Eylül 2007 Yazıyı birkaç kez dikkatle okudum... İslamcı düşünür olarak öne sürülen, Zaman gazetesi yazarı Ali Bulaç 'ın, 'Sömürge olmamak' başlıklı köşe yazısına şaşırmadım, güldüm! .. İslamcı ya da önemli bölümü soldan çark etmiş liberal etiketli yazarların tarihi ne denli kolayca çarpıttıklarını bu sütunda defalarca sergiledim. Ancak, Ali Bulaç'ın yazısı, bu alanda benzeştiği diğer kalemleri bir çırpıda geride bırakıverdi! .. Yazı, 'İslam dünyasının yüzde 80'inin 19. yüzyıldan başlayarak 20. yüzyılın neredeyse son çeyreğine kadar sömürge olmasına karşın Türkiye ve İran'ın bundan kurtulduğu, ancak bu durumun aslında dezavantaj olduğu! ' anafikri üzerine kurgulanmış... Neden dezavantajmış? Çünkü böylelikle, sömürge olanlar totaliter yönetimlerden kurtulmuş, ancak bağımsız kalan iki ülkede totaliter yönetim anlayışı sürekli hale gelmiş! Öyle ki, bugün Mısır ve diğer Ortadoğu toplumları sivil alan ve medeni özgürlükler konusunda Türkiye ve İran'dan çok daha iyi konumda bulunuyorlarmış... ........... devamı >> Akın Akça


326		NAKŞEDEN İZLER (ANI ROMAN 6) Bu dine inananların onca yaşadıkları zülüm ve çektikleri sıkıntılar, sadece bir imtihan vesilesi miydi, bunca zaman farkında olmadan bulaştığımız şirk illetinden, nasıl arınıp, kurtulacaktık, diye soramaz mıyız? Ukba kelimesi, Dareyn kelimesi bizler için ne ifade ediyor, Allah’ın zatı ve subut’i sıfatlarını, niçin hakkıyla öğrenip ve idrak edemiyoruz? Neden bunlara yabancı kalıyoruz, okumuyoruz, suya, yemeğe ve bir eşe duyduğumuz ihtiyacı, böylesi hayati konularda neden göstermiyoruz? Oysa ki, bizlere bu hisleri veren cenabı Allah olduğunu biliyor ve bunu kabul ediyoruz, o zaman neden, onu tanımaktan korkuyoruz? ........... devamı >> Mustafa Cilasun


327		NAKŞEDEN İZLER (ANI ROMAN 13) Bir dolmuşa binerek, mahalleme dolayısıyla onca yıllarımın geçtiği, evimize doğru merakla ve tabiî ki sevinçle gidiyordum. Merak ediyordum çünkü, annem eşimi kendi ailesinin yanına bırakarak, askere gitmeme pek razı olmamıştı, bende biliyorum ki, birtakım insanlar annemi boş bırakmazlar fit verirlerdi. Annem de zavallı, çok düşünmeden hemen inanır ve tavır alırdı, kendi asık suratı yetmiyormuş gibi, ayrıca zavallı babamı da devreye sokarak ve bana tavır almasını sağlardı. Babamı masum görüyorum, başka bir seçeneği yoktu, zira annem onun iflahını keserdi. Hele bir annemin sözünü tutmasın, annem çarpıp azarlar, bin pişman ederdi, ne yapsın geçinmek zorunda, sabır etmeseydi, kırk yıllık bir evlilik devam edebilirimiydi! ........... devamı >> Mustafa Cilasun


328		ABDÜLKADİR GEYLANİ (R.A) (NESİR YAZISI) Abdülkadir Geylani (R.A) (D: İran-Geylân şehrinde 1078 - Ö: 1166 Bağdad) Abdülkadir Geylani (R.A) Evliyânın büyüklerinden, Künyesi, Ebû Muhammed'dir. Muhyiddîn, Gavs-ül-a'zam, Kutb-i Rabbânî, Sultân-ul-evliyâ, Kutb-i a'zam gibi lakabları vardır. İran'ın Geylân şehrinde 1078 (H.471) de doğdu. Babası Ebû Sâlih bin Mûsâ Cengîdost'tur. Hazret-i Hasanın oğlu Hasan-ı Müsennâ'nın oğlu Abdullah'ın soyundandır. ........... devamı >> Serdar Sayıl

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42

Sonraki Sayfa >>