SAYDAM ŞİİRLERİ

SAYDAM Konulu Şiirler - saydam Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "saydam" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "saydam" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. saydam Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 20 30 40 50 60 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75

Sonraki Sayfa >>


585		BYRON’IN KOLUNDAKİ BRONTE Tüm yaşamımız ölümle yüklüdür * Avucunda ölümün tohumları, hangi ilâh acıya boğmadan gösterdi,kovuğunda barbarlığa niyetleneceğini doğurduğu yaratığın, önce kan sonra ceza aktı kutlu saçaktan, akşam süzülen kartal kabartmasına kurt sisi gibi çöktü ve yine aldatıldım kristalde dağılan saydam gerçekle, güneş kadar kızıl gözlerim, kümelenmiş alev topları uyandırıyor, her gece daha bir gündüz suyuna batırıyor saçlarını ve duyuyorum şiirimin bakışındaki iyi niyetli körlüğü. ........... devamı >> Azad Ziya Eren


586		ATEŞLİDİR AŞKIM Sormuş gece geceye: Aşkın nerede, sevgilin nerede diye... İkinci gece şöyle bir bakmış gökyüzüne, binlerce yıldız gülümsemekte kendisine... Ve demiş ki birinci geceye: şu gökyüzünde gördüklerinin hiç biri benim aşkım değil. Işıkları var ama ısıtmıyor Gösterişleri var ama aydınlatmıyor Süzülüşleri var ancak aptalların canını sadece yakıyor Hiç biri benim aşkım değil... Benim aşkım ısıtır beni bazen şiirle, bazen şarkıyla Benim aşkım aydınlatır beni içindeki duyguları vurgulaya vurgulaya ........... devamı >> Kibar Tavasav


587		SEVDİĞİM DİZELER SEÇKİSİ (1) '... Bir yağmur kuşuydu kalbim, avuçlarında çırpınan' itiraf - idris köylü (2) '... Bir ırmağın iki yakası gibiyiz seninle Gün geçtikçe aşınan' & - arif berberoğlu (3) '... biz de bu aşkta büyüyecek, her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz' yalnız bir opera - murathan mungan (4) '... Bu yüzden belki Saçlarımı okşamayı severdin hep Ellerini saçlarımda unutarak git' benim değil bu gözler - tozkoparan ........... devamı >> Serhan Çınar


588		- ♥ DUDAĞIMDA BİR BESTESİN Sen göklerin ülkeri, gizler yörüngesinde Ben aşkına müptela, yengeç sürüngesinde Sesin eskisi gibi, çınlar kulaklarıma Uzaklardan haber ver gelir ulaklarıma Tuğra bakışlı gözler, dalgın bakadurursun Sılasından ayrılıp, ılgın akadurursun ........... devamı >> Fatima Humeyra Kavak


589		JE M'EN VAİS Şimdi hiçbir şey yapmamaktan yorgun ellerim Benim demek istediğim; her şeyin bana artık yalan geldiği. O yüzden yazamıyorum. İstiyorum ki “o yüzden” denilince bunun ayırımına varılsın. Bu yüzden değil de o yüzden demek arasındaki fark anlaşılsın. Sebeplerimin bile bana uzak kaldığını, hatta kalmadığını açıklanacak bir sırrın, yeniden söylemek zorunda olmayayım. Bu böyle anlatılmaz diyenler ırak olun. Bunu böyle anlayacaklar aynı ete yapışın. Bize yeter tek bir iskelet. Şimdi sen ey hırsızım, sirkat tutkunu, kardeşim, ey benim kundakçı sevgilim, kulağını dört aç, gayrı meşru mezarında aşkın gel, kirpiğimizi ıslatan hıncımızı hıfzedelim! Kurtarıp sırtlan ruhumuzu füsunlardan, kollayalım ötesini aklın ve mahşerin. Çünkü yağmazsa buharlaşacak sözlerim. Çünkü toprak, kımıltısıdır gecenin: ........... devamı >> Umut Emre Gözütok


590		BİR KÖYDE KANDİL YANAR (ANI) Buzul dağlarının eteklerinde yalnızlığın,hüznün,sevincin birbiriyle sarmaş dolaş olduğu,birkaç barınağın adeta bu dağların dostluğuna soyunmuş görüntüsü,insanların yalnızlığına bir dem kusan,çarelerine sonbaharın sonlarına yaklaşırken kışa hazırlık feryatların duyulduğu kuş uçmaz kervan geçmez bir köy: Aktoprak. Dehşetli dağlara yoldaş olan bu güzel isim ismi kadar bahtiyarlık arz etmiyor ne yazık. İnsanları küçük grup yürekleri dağlar kadar,sevgileri dünyaya bedel sıcacık yürekleriyle insanlığın,dostluğun,misafirperverliğin engin denizler kadar ki sevdaları ve daha nice güzellikleri içinde barındıran küçücük diyar. Sevda sözcüklerin en güzel anlatıldığı,aşk sohbetlerin en çok sivri dillerinde dolandıran kara kaşlı köy. Kışın beyazına bürünen yamaçlı köyün, güzel insanlarının her birinin ayrı hikayeleri ve dolu dolu yaşanılan aşkları gömülü vermiş yüreklerine. Serilmiş sofralarına taze cicimsi yaşamlar. Yaşamı mutluca sürdükleri gibi acı,kederli portrelerde çizmiyor değil,kimi annesinde kimi babasından kimi de başka birinden alıyor nefretin acı meyvesini. Bazen birileri senin kapını çalarken belki dünyanın en sorunlu insanıyla karşılaşıyormuşsun gibi gelir sana,içini döktükçe hüzünlü bir sonbaharın sararmış yaprakları gibi acı dolu serüvenlerini,yeni hayatlarını sofrana sererler. Değişimi sürekli isteyen sürekli farklılıklar peşinde koşan,ama hep aynı sorunları yaşamlarına sinmiş olması, onları buhrana sürüklüyor. Her birinin ayrı bir hayal dünyasında gezinmek istemesi,yeni ve yaşanabilir hayat sürdürmek istemeleri onların gerçek köy felsefesini oluşturur. Köy insanlara yol açarken başka yolların kapanmasına kandil yakar,kandilleri yandıkça feryatlar duyulur yaşamlarında ve öyle yaşamlardır ki sabahın erken saatlerinde işe koyulurlar,yaptıkları işlerde hep aynı hayvanlara yem verme, su verme onlarla uğraşma,kızaklarıyla köyden uzak yerden ot getirme,koyunları için her öğün “düne”dedikleri temiz bir kar sofrası yere serme. Ne yapılabilir ki bunların dışında; ama bazen düşündürür insanları. Bu insanlar hayvanlarıyla kızaklarıyla özdeş olmuşlar,onlarla kalkar,onlarla oturur,güzellikleri bu masumvari varlıklarda bulur. Merhameti, şefkati onların o sessiz dünyalarından öğrenip yavrularına da bunlardan öğreterek insanlığın bu şirin dünyasında düşmanlıkları yok edecek öğretileri sunarlar yuvalarına. Belki ileri bir medeniyet değil onların içinde bulunduğu durum; fakat insanlığın kardeşçe yaşanabileceği,dayanışmanın asli gerçekliğiyle var olunabileceği gerçeğini bize öğretiyorlar. Bir yaşam felsefeleri vardır onlarda,hem taşlara yaslanarak hem de ak toprağa dayanarak geceleri kandil yakarlar. Birbirine darılırlar,birbirleriyle kavga ederler,gizli sevda kaçamaklarını da yaşarlar; fakat sevdalarını yüreklerine gömmeyi bildikleri gibi dargınlıklarını da unutmasını bilirler,tıpkı annesinin memesine diş atan bebek misali,anne incindiği için bebeğine kızar; yalnız anne sonradan can havliyle bebeğine sarılır. ........... devamı >> Ali Orkaç


591		SÜREYYA TEPELERİNLE-İSTANBUL Tarihi yüreğinde saklayan kutsal şehir Şahikalar diyarı, beldelerin şahısın Yedi tepe üstünde duran ihtişamınla Sen; süreyya şavkıyla arşın padişahısın Vuslatın gökkuşağı efsun köprülerinle Avrupa’yla Asya’nın ezelden nikâhısın Hangi yıldızlar bana senin lem’anı verir Aynı toprak üstünde dinlerin dergâhısın Şimdi Otağtepe’de şaha kalkar kır atın Canlanır fetih ruhu; Gûrani, Ulubat’ın Gemiler karalardan dökülür pare pare Konstantin selam durur fetih müjdeli yâre Tekerlekli kuleler, şahı, havan topları Orta Çağ’a kapanır Topkapı’nın surları Bizantion’dan gelip Dersaâdet’e varan Bir Osmanlı destanı meydanlarda mehteran ........... devamı >> Mustafa Atiş


592		ÖLÜMÜMDEN SONRA AÇILMAK ÜZEREDİR: Oct,20/04 Ölümümden sonra açılmak üzeredir: Oğulum, Öncelikle özür dilerim. Biraz,sıradışı bir anne idim. Muhtemelen,bu yüzden,seni çokça üzdüm! Bunları sana çok kez söyledim Ama biliyorum, Yaşarken değil de, Öldükten sonradır bazı şeylerin değeri! Oğulum, Sana,ben olarak, Bence neyse en doğrusu Onu vermeye çalıştım, Yanlış yapmadım,umarım! Dürüst ol istedim, Sen, Sen ol istedim, İstediğince... ........... devamı >> Gülgün Karaoğlu

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 20 30 40 50 60 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75

Sonraki Sayfa >>