SAYDAM ŞİİRLERİ

SAYDAM Konulu Şiirler - saydam Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "saydam" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "saydam" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. saydam Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 20 30 40 50 60 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75

Sonraki Sayfa >>


569		SAYDAM DÜŞ I kızıl gökyüzünün ötesinde yerin yedi kat dibinde zamanın kıyısında yürüyen atlar iki göğün çıplak arasında büyürken devinimin sihrinde yalnızlıklar mürekkebin kaygan belleği ................geçişen sanrılar ........... devamı >> Ahmet Aksoy


570		ŞARKILAR ESKİR DİLİMİZDE Sen’li düşlerimin harman savrukluğunda her gün binlere katlanıyorsun yüreğimde sen Her gün sevdalı ruhumda sevgiyle dönerek, yeni yıldızlara, gezegenlere dönüşüyorsun. Sen terimde tuz, tenimde kırbaç, hayallerimdeki düş, çocuk ruhumda gülüş, uğruna ölüşsün Gözlerindeki gökyüzü, yüreğindeki evren ve ellerindeki güvenle geçerim tüm dikenli yolları. Binlerce çiçeğin fışkına durduğu bir mevsimde çalmıştın kapımı sevinçli merhabalarınla. Sevgiye yüreğimizi açıp, şu durmadan dönen yeryüzünden antik düşler sunmuştuk birbirimize. Koparıp koparıp attığımız sevdalarımız, ezilmiş bir gül bahçesinin üzerinden yürüyüşlerimiz, yıllardır bulamadığımız sevgilerimiz ve tutkunu olduğumuz aşk’la düşmüştük birbirimizin atlasına. Mutluluktan bir gemi yaparak bir çırpıda, yelkenlerini sözcüklerle donatarak çıkmıştık sevdanın gizemli adalarına. ........... devamı >> Selahattin Yetgin


571		YALNIZLIK... ŞİİR... ÇAĞLAYAN... Yalnızlıkla Kavuşma Çok mu özledin beni? Çok mu bekledin yollarımı? Geldim... Aslında hiç gitmemiştim ki! Hep seninleydim yalnızlığım Sen hep benimleydin, bendeydin! Yok mu saymıştın varlığımı? ........... devamı >> Funda Gülseven


572		KENT KIYISINDAN BİR AKŞAM MANZARASI Bugün de batıyor güneş, yeniden doğmak için. Çatılarda bıraktığı; kızıl bir kül. Bakıp kalıyorum ışıkların çekilmesine, soyulmuşa dönüyorum. Dünya denilen zavallı varlık; karanlık kuyunun duygusuz böceği gibi... Anlatmaz hiç, uyarmaz. Neleri taşımış sırtında, parçalayıp yok etmiş sonunda. Ağlayanı, güleni, seveni, sevmeyeni. Bir kaç mevsim için, kimler gelmiş, kimler geçememiş? Bir yudum çay boğazıma dizilen, zehirli ot oluverdi. Anladıklarım acıtıyor. Dilim dilim yüreğim. Düz yollarda çivileniyorum, dumana dönüşüp dağılmadan. Yıkılıp ezilen, ezilip dirilen gençliğim; gerçekten çözebilir mi zamanın nereden çıktığını, nereye aktığını? Soğuk - karanlık karışımı, omuzlarıma saygısızca yapışan. Özürlü saatler, yine yalnızlığımı kamçılayan. Kaçıncı kez ölüyorum buralarda? O ışıklı ellerin hangi bulutun arkasında, hangi yol beni senden ayıran? Yangını durmuyor sensizliğimin. Ne mektup, ne telefon. Ne sert içki, ne de mavi deniz. Kurtaramaz beni, kurtaramaz bilirsin. Ancak senin ellerin. O eller varken güneş çıkmasın isterse. Uykunu da bilirim, korkunu da. İçinden sıyrılıp çarkların üzerine kim oturabilmiş ki? Hiç kimse. Daha, ne hoş, ne çirkin yaratıklar sürünecek bu yollarda, ne güneşler batıracaklar... Belki bensiz ağlayacaksın, yalnız başına. Öykülerin giriş cümlesi gibi, bir varmış bir yokmuş... Artık hiç uyumamalısın, yarınlar keskin geliyor. Azgın ejderhaların ortasında yiyeceksin akşam yemeklerini. Durdurmak için çok geç, umutsuzluğun zehirli dev örümceklerini. Onlar; ufkuna yağmur gibi dökülüp gökleri ağlatacaklar. Bu arada, eski duvarlar, kararmış durgun sular yürürlerse; kork çıkacak fırtınadan, ortalığı süpürür. Sanırım kalemim bitecek, bitsin, parmaklarım yazabilir. Kuşlar uçuyor akşamın saydam sayfasında. Ben yürüyemedim bile, oturdum kaldım. Uzak bekleyişler kentin ucunda. Geleneksel sözcükler giysilerin ceplerinde. Beslenecek saf sevgilerin yiyecekleri çöp tenekelerinde. Dolu bardaklar yarım damla için sabırsız. Elimde değil, ağlıyorum yorgun gözlerimi düşünmeden. Dört yanım kuru toprak, yumuşak kaya, çürük gemi. Arayan, soran yok senden başka. Kulağımda ince bir ses. Bu akşamın en güzel sesi duyduğum. Dönüp bakıyorum. Ağlama ’diyen biri... Çayımı rahat içebilirim. ........... devamı >> Hüseyin Evcil


573		BENDE GÖZLERİNİ UNUTTUN 'Akrep kaçarken, yelkovan kovalar, Güvercinler kaçarken, kartal kovalar Yağlı kement gibidir oysa zaman. Sevdadan kaçılmaz, aşk mutlak yakalar'.. Küçüksün sırma gözlüm, gözlerin çocuk bakar. Kirpiklerin, kumru duruşu. Körpesin, taze fidan dalı gibi, karışırsın ince bahar yellerine.Yüzün, gönlümün ülkesine eğilmiş bir düş soluğu, karışır gökte uçuşan yıldız kümelerine. Alnımın ülkesinde, umutsuz bir deniz kızısın küçüğüm. Uykusuz gözlerin, suskun duruşların ve ay gibi yansıyışınla yürürsün içime, gülüşlerinle, ağlayışlarınla. Düşürdüm karanlıkta içimdeki saklı suretini. Bağışla, bağışla beni gelemedim düşlerine. ........... devamı >> Selahattin Yetgin


574		DÜŞÜNÜYORUM DA İletişim araçları hem çok hızlı Hem de çok çeşitli haliyle Televizyon, radyo, gazete, dergi, bilgisayar, multimedya, film, video, faks, modem, projeksiyon makinesi, slayt ve seçim becerisiyle “tepegöz” denilen saydam gösterici, fotoğraf makinesi, (teyp) durağan görüntüleri sesle birleştirme, elektronik sufle aleti, tablolar, bir ses ve görüntü mozaik´i oluşturma, bildiri…düşünüyorum da Teknoloji mi önde mesaj mı? Yoksa bu Bir multivizyon şov mu? Medya kuyumculuğu mu? ........... devamı >> Sevinç Kavuk


575		EY HE Bu babta yaşanılanlara ve hissedilenlere perde çekilmişir. Ey he son perde oynanmayacak işte. akşam oldu herkes kendi evine acı çekmeye çekildi.... senin yüzün neden boyalı çocuk.. boynunu büktüğün sokaklara döküldü yer çekimi inmeler guguk kuşu bağırmaların malamat etti sevdayı son perde mi biletler iç cebimizin deliğinde akrep melekler çoğalıp keşişe kestiler manastırın kapısına yazılanları okuyamaz kimse haydi bu fırsat ele geçmez / git bahse mevzu konular katledildiler muskalarına geri döndü ecinniler kırıldı fanus ........... devamı >> Nehreyn


576		SAYDAM 2 Psikolojik hastalıklar savaşı... Önce cinsellik yoktu; Sonra oluştu; Ve sonra kayboldu. İnsanlar, hortlaklar, Düzeni oluşturdu. Çıkar için İnsan kendini Ayarlamaya çalıştı. Herhalde uzaylılar da İşin içine girdi. Ruhlar alemini unutma ........... devamı >> İsa Yazıcı

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 20 30 40 50 60 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75

Sonraki Sayfa >>