SAYDAM ŞİİRLERİ

SAYDAM Konulu Şiirler - saydam Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "saydam" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "saydam" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. saydam Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 50 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75

Sonraki Sayfa >>


545		AVARE GÖNÜLLER KONGRESİ MASALI Avare gönüller kongresi bir midyenin içinde toplanıyor deniz fersah dibi. Konserveden vazgeçildi, midyede karar kılındı, nadasın farklı bir haline... Kapağı açık midye, bir açılıp bir kapanmıyor bile! Tümden kapalı, hiç değil. Gündüz-ışıyan bazı balıklar olmalı burlarda kendi halinde. Derin deniz canlıları; ışıklı, içini gösteren, saydam; Çin sanki Rotterdam, Uzay da çekirdek ........... devamı >> Akın Akça


546		GECE GÖRÜŞMESİ Ve o sasirtici yüz Konustu benimle pencerenin öbür yanindan ve dedi ki: «Hak, açip gözünü gorenindir Ben ürkütücuyüm yitme yitme duygusu gibi Ama gene de tanrim, Nasil korkulur benden? Sisli çatilari üstünde gökyüzünün Hfif ve basibos dolasan Bir uçurtmadan baska Hiç bir sey olmayan benden? Askimi, istegimi, nefret ve acilarimi Gece ayriliginda mezarlarin ........... devamı >> Furug Ferruhzad


547		KANIMI ŞAŞIRDIM Kanımı şaşırdım! en son yere aktığında rengini tanıyamadım? saydam, su gibi olsaydı dert değil ama kapkaraydı telaşlandım! .. benim miydi o kan? içinde ortak tarihimizden iz kalmamıştı bana bakan karanlık yüzler çocukluğumdakilere hiç benzemiyordu! ? alyuvarların yerini her an beni alt etmeye çalışan emeğimi, ekmeğimi, nasibimi yutmaya çalışan sivri dişli mikrop dedikleri türden canavarlar almışlardı. akyuvarlar tamamen yok edilmişti. karanlık renk onların üzerine çoktan kapanmıştı. ........... devamı >> Ömer Dalman


548		MONOLOG - PERDE I - BİLMİYORUM VE BİLİYORUM BİLMİYORUM Yine aynı terane mi? Aynı olan yaşananlar mı, yaşananlara bakış açısı ya da yaşananların seni getirdiği yer mi? Peki, aynı olan terane ne? başlığının adı “bilmiyorum” ama bilmediğin ne? “söyledim ya! ''bilmiyorum” peki,”bilmiyorum” sana ne ifade ediyor, hangi açılımı yaptıracak ki “ilham kaynağın” başlığın oluyor? “bilmiyorum! ” Eee! Yeter artık! Bu durum sonsuza kadar zincirlenebilir, ve bir açıdan sonsuzluk olan; ama bütünlüğünün, bireşiminin sonlu olduğu sen yine hay huyla zaman geçiriyorsun. Yapacaklarının adı, adresi, süresi, yeri, belli bir mekanı ve zamanı var. Onları kullanış, bir araya getiriş şeklinden rahatsızsın, ve de rahatsız olmak da bir; bir araya getiriş, kullanış olsa da, senin istediğin çerçevenin anlamını kavramak değil; çerçevenin içeriğini pratikle, elden geldiğince, göğü masmavi, toprağı kıpkızıl, denizi sap saydam resmetmek... ve bunu yapmaya çalışırken kazandıkların, en iyi ihtimalle, o da sadece “sihirli boyanın” kullanımına açılabileceğine inançsa, sorun aynı yerde değil: daha gelişmiş, farklılaşmış olgularla daha geri, basitleşmiş bakış açısı arasındaki “boyasız” çelişki. Birbirine bulaşamayan bu iki alan, doğal olarak, sorunlarının, sorularının ne konumunun, ne ayrı düştüğü, ne de aynılaştığı perspektiflerin belirlenmesine olanak veriyor. Ve yine felsefe, “geniş” felsefe... çerçevede yeni bir renk ortaya çıkıyor, ve aslında bu da içeriği zorunlu olarak içinde taşıyor; yalnız insan bu duruma düşmekle, yaşamını eziyet veren bir renksizlik olarak anlamlandırmaktan da vazgeçemiyor. ........... devamı >> Selim Bayrak


549		UNUTABİLSEM Keşke unutabilsem Ama beceremem ki… Ellerini Tenini Ve gözlerindeki rengi O ılımlı hengameyi unutabilsem Karanlık sokaklarda aradığım yüzünü Yayla kokulu harman çiçeğinin yapraklarından; -dudaklarından-tattığım hüznü Keşke unutabilsem Ama beceremem ki. Hatırlar mısın? Yağmur yağıyordu Ve duygular bir çisenti gibiydi Ve ellerimiz birbirine bağlı Sıcacık Yürüyoruz tek beden gibi Gözlerimiz kaldırım taşlarında koşuyor Kendimiz uzaklarda bir yerlerde dolaşıyor Ve biz yan yanayız Tenin tenime değiyor Saçların bahar kokusuna ........... devamı >> İbrahim Ünlü


550		SAYDAM SEPET İM Kırıntını kuşlara at Şimdi parkında banklar soğuk Yağmur çiselemiş üstüne ve Tek başına renksiz Koltuk değnekli dansın Mum alevinin kavanoz içindeki gösterisi Kaybolan şekerden ilişkilerde Erimeyi öğrenir ışıl ışıl Ekmek sepeti edasıyla duran tomarın Bölük pörçük hayasız bir yakarış Kuğu gelir mi masalına Götürür mü seninle kalamayanı Ve Kavanoz kırılır Mum söner Eriyen şekerin altında Cıvıltı enkaz ........... devamı >> Mada Lene


551		SAYDAM DÜŞ Alakasız günün saydamlığıyla Görülmüş düştün Alkışların çok Seyircin az Bir el, iki kez vururken İntikam alırdı Üç vuruşla diğeri ........... devamı >> Nisan Serap Muratoğlu


552		YANGIN VE SAKLAMBAÇ Bir şubat gecesine saklanıp Aralık kapısında kalan adama: Ona kadar sayacağım Önüm arkam Sağım solum AŞK Saklanmayan ”sobe! ” I Dualı köy yollarından Meleklerin sofralarına uzanan Hem herkes hem hiç kimse olduğun Efsunlanmış bir rüyanın Cennetten indirildiği Yolculuktur aşk. Aşk gelir Yangın başlar... (Yangın ısıtır, yangın acıtmaz.) II Yanına bir adam gelir Ve Gelincikler artık Son yazda da açmaya karar verir. Söyleme aşkı sus! Sus gözünü seveyim Aşk kocaman bir gizdir. Haramlar helal Helaller haram Hem de kızböceklerinin Kanadından saydam! ........... devamı >> Esra Güzelipek

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 50 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75

Sonraki Sayfa >>