POLAT ŞİİRLERİ

POLAT Konulu Şiirler - polat Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "polat" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "polat" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. polat Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38

Sonraki Sayfa >>


233		ASABİ HAMMALIN HESABI Hani 'hesabımız var onlarla' demişti: Onu gördüm, yine semer sırtındaydı. Yine pabuçlarının ökçesine basmış, Sırtında, kale gibi yükün altındaydı. Kimdi hesaplaşmak istedikleri? Hesabı sorabilmiş miydi? Hiç bir hesap soramadığı, sırtındaki Kale gibi yükten belliydi. Belki kaderi değildi bu yükü taşımak: Birçok kereler oflayıp, puflayarak, Arada bir ağrıyan belini yoklkayarak Yine de taşıyacaktı, kale misali yükleri koşarak. ........... devamı >> Kemal Polat


234		GÖL Sanki göz yaşlarımdan meydana geldin Sen dalgalarınla güler eğlenirdin Ben'se yeni acılarla oturudum başucuna Göz yaşlarımı kaatardım, Bir damla da olsa sularına. Hep böyle olurdu işte başucun, Oturduğum an kaybolurdu Kayalarında yorgunluğum; Bana hep onu anlatırdı, Sularında kalan sevincim. Ey göl! sana kötü diyemem: Kalabalık şehirlerde kaybettiğim Saz benizlimi; Vefalı sularında bulurdum. Otlar, sazlar gölgelenirdi, Ay doğardı yansıması sularında, Cırcır böcekleri ötereken, Ben'se bir gölge gibi baş ucunda Sanki kaybolup gitmişim sularaında. ........... devamı >> Kemal Polat


235		GÜNEYİN SIRRI Güneşin doğduğu an var ya, Çimenlerin üzerindeki Elmas gibi parlayan çiğ tomurcukları Bastıran sıcaklarla hemen eriyecekler. Kutsal sabah serinliğinde İnsanları titreten o buğulu duman, Benliklere dolan kavun, karpuz, İncir, üzüm, acur kokuları İnsanın üstüne, üstüne, gelirler. Kuşluk vakti olunca,güneyin dayanılmaz O sarı sıcakları bastıracak, Sağa, sola devrilmiş buğday başakları, Kendiliğinden çıtır,çitir, kırılacaklar. ........... devamı >> Kemal Polat


236		HEP BEKLEMİŞİZ CANAVARI Hiç durup dinlenmedin Hep koştun çağlayanlar gibi, Yıldırmadı binbir zorluklar Pesetmedin, oturup ağlayanlar gibi. Irmak olsa yorulurdu, Sense her derdin içindeydin 'Bela isteyenler Allah'dan bulsun' derdin Korku, yorgunluk nedir, bilmezdin. Bunu anlayanlar oldumu? Bilemem. Olmamış'ki; bulanık sular durulmadı, Olmamış'ki; gölgeli yüzler aydınlanmadı. Hep karanlığın çökmesini bekleyenler, Sabırsız'ki, ne sabırsızlar Bazen karanlığı bile beklemezler Güpegündüz ensemize çökerler. ........... devamı >> Kemal Polat


237		ÖYLE APANSIZ GEÇİP GİTME Öyle apansız geçip gitme... Sen benim kanıma giren, Geceme gündüzüme hakim Yalçın bir tepe gibisin herzaman. Gölgen üzerimde olsun; Sarı saçlı, yeşil gözlü, Yeşil mantosunun içinde İnce ve narin kadın. Öyle apansız geçip gitme... Acıkmış insana, Fırından yeni çıkmış Sıcak ekmek nasıl kokarsa, İşte kokunu öyle alıyorum: O ekmeğe nasıl ihtiyacım varsa Sana da öyle ihtiyacım, Öyle hasretim var. ........... devamı >> Kemal Polat


238		SEN ÖZEL DEĞİLSİN Sen insansın... bunu untmamalısın... Sen ki meçhule giden bir yolda Ha babam, de babam, ilerliyorsun Önüne, arkana bakmadan. Günler ne getirir, ne götürür? Umrunda bile değil. Unutma sen yalnız değilsin! ... Unutma, sen özel de değilsin. Bundan sonra hiç unutma... Gideceğin her yolda belirsizlik, Duman ve sis vardır. Önünü göremezsin... 'İnadım inat'dır deme sakın... Karanlıklara gömülürsün. ........... devamı >> Kemal Polat


239		TOMURCUKLARDA DAMLALAR. Tomurcuklara yaslanmış Dökülmeğe hazır damlalar Elmas tanecikleri gibi sıralanmış Gözler gibi, ağlamaya hazırlar. Az sonra güneş doğacak: Nemli toprak buğulanacak Sessice açılacak tomurcuklar Renlerle kokuya boğulacak dallar. Hoyrat'ca çığlık, çığlığa Birkaç tane kınalı sincap, Atlıyarak daldan dala, Kahkahayla ve de güle oynaya. Şu kelebekler var ya, kelebekler... Mavisi, sarısı, kan kırmızısı; Hepsi de harika ve canlı Baharın binbir rengini yansıtıyorlar. ........... devamı >> Kemal Polat


240		HEP ON KASIMLARDA HÜZÜNLENİRİM Altmış dozuncu yıl dönümünde Yine gam keder yüklendim. Devrimlerin sıralandı önümde, Altmış dokuzuncu ölüm yılıdömünde. Her ölümlü gibi, Fakat çok erken tattın ölümü O gün en nadide çiçekler soldu, Elliyednci yaş gününde. İnanılmaz birşeydir; Okadarcık kısa ömrüne Onca, devasa devrimleri sığdırdın! Ya devrimler öncesi yaşamın! .... Bir ibret tablosunun çok ötesinde Hep taze, hep canlıdır içimizde. En parlak yıldızlardan daha parlak gözlerin, Tutuşmuş alev misali saçların Büyük kahramanlara özgü kaşların, Tap taze, dipdiri, konuşur gibi; Telkar, gümüş bir yay misali. ........... devamı >> Kemal Polat

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38

Sonraki Sayfa >>