PARMAK ŞİİRLERİ

PARMAK Konulu Şiirler - parmak Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "parmak" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "parmak" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. parmak Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 60 70 75

Sonraki Sayfa >>


313		ŞERARE Biz bir cambazın iki ipi arasında buluşurduk Tüylenmemiş iki kus rehberimizdi o zaman Üst üste çoğalmıştı ayrılıklarımız Olacaklar başıboş Astarı yüzüne çıkmış Kırmızı duvaklı kızböcekleri Gölgelenir soğuyan kilizmanda Sabaha gümbürtüyle uyanan yari şehla phosphoras Günün göbeğinde uyuklar Kullanmadan eskittiğim günlerim Çırpınarak ölümünü seyrederim, uzaktan İnsan yüzleri Cennetle cehennem arasında sıkışıp kalan Araf yeri gibi, belirsiz Payetlerle betimlenen yalanlar Kabul görür sualsizce ........... devamı >> Sedef Ünal


314		ÇIĞLIK Çığlık çığlık büyüdün boynumu eğdirerek Tenimde günahının parmak izi dolaşır Bitimsiz kederleri ruhuma giydirerek Yaşattığın sancılar gözyaşıma bulaşır Sen soluk kesen kâbus, ben'se ürkek bir uyku Her gece neş'e ile iniltimi dinlersin Durmayan zaman gibi, tekrarlanır bu öykü Keyfinin sayısını bedenimde bin'lersin Bilmem, Yüce Yaradan, neden verdi bu emri! ? Ağustos ortasında, umutlarım üşüyor ........... devamı >> Turan Orak


315		...“KİTRE! ”... kenar süslerinden sıyrıldığında arayışa yönelir kır şakaklar parmak uçları savurgan ağıt kutsal bir buğudan geçip kenarında durduk söz dağının bekleyiş bu kükreyen sabır ah! anlattı sise : ergen ebruların suya değdiği yerde en yalın rengimiz çıplak “es” ile terleyen harfin dudağında ölümün bahanesidir yaşamak sorgu yargıcı; öd’deki hayvan “kitre” desem şimdi cinayetim dökülecek tarağımdan! ........... devamı >> Naime Erlaçin


316		NE KALDI? Dertler saymakla bitmez Anacak hal mi kaldı Buna sayfalar yetmez Konacak dal mı kaldı Hududu aştık daldık Zilleti koştuk aldk Düz yolda şaştık,kaldık Dönecek yol mu kaldı Halk küskün olanlara, Bizi saf bulanlara Dediği yalanlara Kanacak mal mı kaldı Zevklerine baktılar Yapmadılar yıktılar Açımadan yaktılar Yanacak kül mü kaldı Fitneyi ekmiş eken Diken dikmiş gül diken Durumlar böyle iken Sunacak gül mü kaldı ........... devamı >> Mikdat Bal


317		BİTİMSİZ buğulanır yok olan suda esir gözlerin yakar közlenmiş bıçak gibi gögsümü rüzgarın en sessiz halini seçer saçlarımın her teline asılmış nefesin yağmurun akışı duyuluyor uzaktan ne çok çoğalıyor selamsız yerde büyüsü bozulan dudak izlerimin sen ve iki dağ arasında yeşilinden vaz geçemediğin heybesi delik hayallerinin gel gitlerini görür görürde gözlerim omuzlarımda çıplak hakikat esir eder beni tamtamlarıyla ........... devamı >> Fulya Çelikbilek


318		SENİ ÖZLEDİM kurumuş bir ağacın gövdesinden çıktım aç göğsünü al içine dokun yumuşacık alev alsın saçlarım parmak uçlarında gezinen şehvet minik kelebekler kondursun dudaklarıma susuzluğum dinsin pınarlarında alazlansın yatağında güneş yangınlara düşsün yüreğim dilim damağım duyumsamalarım... soyun! çırılçıplak seni giyineyim yık en bakir yerlerimi yak ellerinle yok et hiç acıma uzansın önümde hiç bilmediğim yollar kaybolayım çığlıklarım ses bulamasın hasretim boşalsın gözlerimden üstüme sinsin kokun nefesini katayım nefesime kıvrılıp kucağında ........... devamı >> Atilla Güler


319		SEN BENİM İLKBAHARIMSIN mevsimsiz açan bir çiçekti açelya yüreğimin yangınlarında daha dündü şafağın söktüğü saatlerde düşlerimdeki meleğin ıslak bir öpüşüyle uyandığım mutluluğumdun an kulağımda kalmış ince toz zerrecikleriydi fısıltılarında açelya takmıştım saçına ayaz keserken parmak uçlarımı tebessümümdün sarı saçların dökülürdü ak gerdana güneş gibi doğardın ve ben derinliklerimde gül bahçesi kurardım gülümserdim ........... devamı >> Cemal Karsavran


320		BİR GARİP DÜNYA İnişli çıkışlı bir garip dünya Taş ustayı usta taşı arıyor Ölümlü kalımlı acayip dünya Baş gövdeyi gövde başı arıyor Düşünmekten göze uyku girmiyor Kâinata akıl fikir ermiyor Gözler hakikati neden görmüyor Boş doluyu, dolu boşu arıyor Vefasızlık yaraları deşiyor Yüreğime kurşunları döşüyor Yavru kuşlar yalnızlıktan üşüyor Kuş dalları dallar kuşu arıyor Kimi haram yiyor kimi kınıyor Kimi kendisini hünkâr sanıyor Rabbim bu âlemde bizi sınıyor Kaş kirpiği kirpik kaşı arıyor ........... devamı >> Fikret Kuşçuoğlu

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 60 70 75

Sonraki Sayfa >>