OYKU ŞİİRLERİ

OYKU Konulu Şiirler - oyku Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "oyku" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "oyku" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. oyku Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 20 30 40 50 60 75

Sonraki Sayfa >>


41		A R K A D A Ş--1...KAYBEDENLER ÜLKESİNDEN ÖYKÜLER.........(YENİ ÖYKÜ) A R K A D A Ş Yazan: Ahmet Ünal ÇAM Çocuklar itişerek sıralarına geçmeye çalışıyordu. Uzun boylu, sıska Muzaffer, sıranın en sonuna geçmiş olan çocuğu itekleyip yerine geçti “Defol bizim sıradan”. Çocuk düşmemek için çabaladıktan sonra, sakince sordu; —Ben de bu sınıftayım? Muzaffer şaşkın sordu, “Yok canım, sen bizim sınıfta değilsin ki? ” —Yeni geldim. Onları dinleyen birkaç çocuk da merakla döndü. —Yeni mi geldin? Adın ne? Kendini yabancı hisseden yeni çocuk gayet sakin ve uysal bir halde cevap verdi; —Adım Mehmet. İri yarı bir çocuk diğerlerinin arasından sıyrılıp yanına geldi. Bu sürekli zenginliğiyle övünen ve her zaman verdiği şekerlemelerle kandırdığı bir kaç çocuğu yanına alıp, çete lideri gibi dolaşan Kutay’dı. ........... devamı >> Ahmet Ünal Çam


42		O GÜN Yeniden yaşanır mı O günün Ne olduğu bilinmez Bitmeyen dizelere imzam Yeniden yazıyorum O günü Okumuş yazmış olanlar Bilgili bile sayılacak İnsanlar ölmediğinde Kan akıyor Dersimden uzaklarda Kan davası marabalara ........... devamı >> Arif Doğramacı


43		SAKIZ AĞACI Anne ben şimdi sakız atsam tohum yerine bahçemizde sakız ağacı biter mi bir okkaya bir ağaç düşlerimde her dalında salınarak zümrüt gibi bire bin verir mi alıntersiz günün tatlı bir anındayım şu an güneşin yükseldiği ne düştür ne düşüştür yaşadığım denizin maviliği dizlerimde hayranlığımsa sırtlarda kaldı anne ben şimdi bir öykü diksem bahçemizde ağaçlaşır mı dallarında beni anlatan bizi anlatan tohumu düşer mi soframıza bereketin kuş konmalarında ........... devamı >> Rafhet Candan


44		1999 YILININ SONBAHARIYDI - ÖYKÜ 1999 yılının sonbaharıydı antalya konyaaltı'nda, lise arkadaşlarımdan ayrılıyorduk, son sınıf öğrencisiydik. sene sonunda; ''vedahüznü'' diyebileceğimiz bi ayrılık gecesi düzenlemişlerdi.. en çok bu ayrılıkta üzüleceğim iki nokta; emel ve mithat'tı; ikisinin de sırdaşıydım ben emel mithat a aşık; mithat bundan bi haberdi mithat kardeşim derdi emel'e emel bana bakardı, boynu büküktü belki ama severdi mithat'ı kızmazdı hiç ona belki haketmiyordu bunu ama tek bildiğim mutlu olmayı hakettiğiydi.. ........... devamı >> Cenk Bleda


45		DAR ALANDA PASLAŞANLAR Şiirlerin bir harika Kalpten geçen söylenmiyor Vurmuyorlar balta,taşa Dar alanda paslaşanlar Yalakalık yapıyorlar Şiir değil yazdıkları Şair oldum sanıyorlar Dar alanda paslaşanlar Hece desen,hece değil Öykü desen,öykü değil ........... devamı >> Şahin Ertürk


46		SON ŞARKI dolaşır ruhumda rüzgar gibi bin heves mevsimin son gülleri yaslı bükülür sensiz geçen bir ömür ve aldığım her nefes ........... devamı >> Güzin Eye Dündar


47		BALIK Bir gün akvaryumcuda güpgüzel bir tane balık varmış.Sonra da bir tane kişi gelip bu balığı almak istemiş.Balıkçı da fiyatını sormuş ve o kişi de parasını vermiş.Sonra o kişi balığı almış.Ve o kişi de balığı fanusa koymuş ve onu evde besleye besleye güzel yaşatmış.Ve bu balığı çok sevmiş. Bir gün bu balık yem yiyen çok büyük bir balık olmuş.Ve sahibi de bu balığı çok sevmiş.Ve balık hiç ölmemiş. Bir gün sahibi balığı fanusu ile beraber balkona çıkarmış.Ve havadan karga gelip bu balığı fanusun içinden kapmış ve yuvasına götürmüş, yavrularına vermiş.Ve yavrular da balığı yemiş.Ve balığın sahibi çok üzülmüş. Ve bütün balıkçıları aramış.Sonra bu kadar güzel balık bulamamış.Fanusu boş bırakmış. Ve fanusa baka baka balığını düşünmüş. Ve çok yalnız kalmış.Ve o balığın resmini bir kağıda çizmiş.Ve çizdiği balığı bir duvara yapıştırmış.Ve bu resmi hiç unutmamış. Ondan sonra hep balık ve deniz resimleri yapmış.Kazandığı parayı kimsesi olmayanlara bağışlamış. ........... devamı >> Osman Demircan


48		MAVİ ÇANTA Yine çok ağır geçeceğe benzerdi kış. Bembeyaz bir örtü kaplamıştı fındık bahçelerini.. Çocuklar, dondurucu soğuğa aldırmadan şen kahkahalarla, karlara bata çıka, üç kilometre aşağıdaki köyde bulunan, medeniyet yuvalarına ulaşmaya çalışıyorlardı. Yolun en sevdikleri kısmı ‘dik bayır’ denilen, değil yürümek, ayakta durmanın bile mümkün olmadığı bölümüydü.. Buraya geldiklerinde başlarına kardan korunmak için, pardösü niyetiyle geçirilen boş gübre çuvallarını bir hamlede altlarına alır, kızak gibi dik bayırın dibine kadar yıldırım hızıyla kayarlardı. Bayırın dibinde de, ya birbirlerine çarparak, ya da ormanın bitimindeki duvara toslayarak durabilirlerdi. ........... devamı >> Tülin Özgen

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 20 30 40 50 60 75

Sonraki Sayfa >>