ORMAN ŞİİRLERİ

ORMAN Konulu Şiirler - orman Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "orman" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "orman" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. orman Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 70 75

Sonraki Sayfa >>


393		HAYAL BİLİM Agnostiğim bu sonbahar Çoğul çığlıklar kopuyor bir at koşuyor Bu hızla güneş doğduktan sonra Paris'e varacak Çığlıklar durmayacak Buhara bakıyorum Kırgınlığın çıtırtısı ve Gürleyişi ateşin buharda Bu şehrin demir yolundan dayanıklı bir tenakuz Bir simanın ham hayali Elverişsiz bir gönül yolculuğu Agnostiğim bu sonbahar Tanrıdan gelen hazin vurgular fosforlu Orman pastel renginde ve sonbahar agnostik ........... devamı >> Mada Lene


394		GARİB Bülbül: Gülünden ayrılmış, Dalın da garib. Dere: Suyunu yitirmiş, Çöller de garib. Ceylan: Yavrusu vurulmuş, Dağlar da garib. Ağaç: Yaprağını dökmüş, Orman da garib. ........... devamı >> Şükrü Topallar


395		GECENİN KOYNUNDA hüzzam bir dokunuşta kim bilir kaç gömlek eskittim sustum geceyi gece sustu ben sustum verdim sadakasını başımın badireli yollarda kim bilir kaç kez kayboldum da şikayete durdum! karanlığa serpilen acı büyür büyür od olur kor olur köz olur ateş olur küllerinden yürek yangını bir orman tutuşan bir yanardağ belki son damla kan can evinden kopan can olur güz değil mevsimlerden yaz değil kış değil zamansız bir şey yaşanıyor tek bir satır yok bir ses ne bir nefes ........... devamı >> Naime Erlaçin


396		GÖZLERİNDE GENE ORMAN YANIYOR Çığlık çığlık sevgimsin, çılgın gibi sevdiğim, Gök yüzünde yıldızlar, bak; sensiz kıvranıyor. Çözemedim güzelim, belki benim yüreğim, Belki de gözlerinde gene orman yanıyor. Gene kendi halinde sevgiler, meyhaneler, Göz yaşım sulu sepken, acılarım kanıyor, Hüzünler kadehlerle gelse de birer birer, Sevgiler mısralarda kendine yer arıyor. ........... devamı >> Orhun Basat


397		AĞLAMAKTA MUTLU EDER İNSANI Nisan yağmurları gibi döker bereketini Filizlenir yedi iklim toğrağında sizinle Bakarsınız bir ebru gizeminde aya yansır Ağlamakta mutlu eder, en hakiki insanı Bir ağaçta binler vücudu-orman olursunuz Kelebekler kuşlar uçar eteğinde pervane Yatarsınız bir goncanın mahsun serinliğinde Ağlamakta mutlu eder müteessir insanı Hüzün, bırakır yerini her an tebesim doğar Hıçkırıklar nota olur, çevreni neşe boğar ........... devamı >> Kamber Bal


398		SENSİZLİĞİN KIRANI GİRDİ sus oldu şehirde kuşlar, göçüyor içim mevsimsiz bir orman konacak dalım yok, serinletecek bir yaprak... ne yemiş kalmış tadında ne de börtü böcek çayırlarımda olan oldu arkadaş sensizliğin kıranı girdi hüzün sokağıma... belki de kendimi senden almalıydım daha çok yanardı canın ........... devamı >> İlknur Köknar


399		YELPAZE Kara kaşlar yüce dağlara benzer Gördüğümde hayran kaldım onlara Mavi gölün üstünde dizilirler Yelpazeyi çek yüzünden göreyim Çevirince soldan sağa başını Dalgalanır orman gibi saçları Ufuktaki pembedendir yanağı Yelpazeyi çek yüzünden göreyim Kraterde lav gibi bakışları Menzilinde anladım yandığımı Olacaktır bu vakanın romanı Yelpazeyi çek yüzünden göreyim Vahadaki bir gül gibi titriyor Dudakları sanki beni istiyor İçimdeki koca oğlan git diyor Yelpazeyi çek yüzünden göreyim ........... devamı >> Bekir Gedikoğlu


400		ARMAĞAN Pişman bir rüzgar okşadı kat'i karalarımı. Emin cesurluğum kabuğuna çekildi. Şeytanın dolduruşuna geldi içi boş isyanlar, Beynimi asil tevekküllerden etti.. Şüphe yağmurundan kaçarken kararlar, Aklın orta yerinde karasız bir orman bitti. Sabırla budandı dalları, İçten bir şükürle yok oldu gitti. Şükür,çelikten iradeler inşa etti..... ........... devamı >> Hatice Topcu

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 30 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 70 75

Sonraki Sayfa >>