Az bulunur beyazlık Her mevsim sonsuz güven Narin ilham Kaç renk giyindin üstüne Bunca yıl Beyaz Hep beyazsın Yüreğimde

Adam eğildi alnına bir buse kondurdu
Titrek elleriyle usulca saçlarına dokundu
Belli etmedi hiç ama içi kan ağlıyordu
Üzülme bir tanem dedi bu kavga sondu

Kadın hiç bir şey diyemedi baktı sadece
Boğazı düğümlendi çıkmadı ağzından hece
Nasıl başamış tı nasıl bitti bak gece
Söylediklerine pişman olmuştu binlerce

Adam usulca askıya doğru yöneldi
İstemeyerekte olsa ceketini giydi
Bir yanı kal dedi de hiç dinlemedi

Yollar yolları gidenin,
Sürü sürüyü güdenin,
Güllerin içinde yoksa
Günahı ne orkidenin?

Her ananın kuzusu var,
Kuzusuna sızısı var,
Ciğer yakan ey nadan bil,
Her kuzunun arzusu var…

Gönlüm artık hafif değil,
Yüküm arttı çeğil çeğil,

-Faust`a-

Giriş

İlk dokunuşudur kalemin kağıda,
Kağıt ürperir...
İlki yazmak kolay değildir...
Ben de ürperirim....
İlk olmak... kolay değil...

Bir dal orkide masamda...
İzler uyuyor maviliğinde,
Yüzümde solan çırpınışlarından.
Ama gözlerimde unutkanlık...
Dalmışım, içimdeki tuhaflığa...

Gök yüzü bende misafir artık,
Bilmediğim hikayeler anlatırım kendime...
Bir zamanlar diye başlar hepsi,

Gökyüzü seni biriktirmiş yine benim yerime… sırtlanmış senin hasretinden gözyaşlarını… ha bıraktı ha bırakacak yağmalarını yeryüzüne… Yokluğunu işlemiş nakışlı hüzünlerine. Ne kadarda ağlamaklı, içlenmiş zavallı..

Hüzünlü gidişlerini alıp bir başına beni sensiz bıraktın da, gökyüzünden ne istedin be yağmur yüreklim. Benim sana akıttığım nehirlerim yetmedi mi ki, gökyüzünün ağlamalarını da istiyorsun yanı başında… Ne çok isteklerin var senin. Nesin sen…çelikmi… sabır taşımı.. dünyamı…. yoksa dünyam mı! …

========================================
** YANITLANAN MESAJ ********************
========================================
Gönderen: demeter_34
Alan: (grup üzerinden) Suna Doğanay www.gunduzkitabevi.com.tr
Tarih: 05.07.2006 10:27:00
Konu: [ataturk-ve-biz] Ve Sayın Suna Doğanay'a Sorular :)))
----------
1- Suna Doğanay kimdir? Bize kısaca kendini tanıtır mı?

Evli, üç çocuk annesi ve emekli sınıf öğretmeniyim. Öğretmenlik aşkım çocukluk yıllarıma rastlar. Henüz okula başlamadan ve nasıl oldu ben de hatırlamıyorum, okumayı öğrendim. Üstelik annem ve babam okuma yazma bilmezken. Hatırlıyorum da; okula gitmediğim halde mahallenin çocuklarını toplayıp onlara öğretmenlik yapardım. İlk ve ortaokulu Ordu'da bitirdikten sonra, Giresun Kız İlköğretmen Okulu'nun açtığı sınavı kazandım. Üç yıllık eğitim sonrası göreve başladım. Ancak o yaz, anneme okuma yazma öğrettim. Dolayısıyla ilk öğrencim annem oldu.

Fersiz ayakları onu hala oğlunun pastanesine sürüklerken ’Umarım’ dedi kendi, kendine ’Sorgu memuru karısı orada yoktur’çünkü bazen teftişe gelirdi adamı, gelen giden kadınlarla samimi oluyormu diye, ’Aptal’ dedi gülerken ’Madem o kadar kıskançsın başka iş yapsın adam mesleği icabı ister istemez insanlarla konuşmak zorunda garip’..
(Seyfo’nun yeri) kapıya astırdığı tabelaya kızının adını yani Dicle yazdırmak istemişti ama, anası ’Erkek adamsın senin adın yakışır oğul kıçı kırık bir kıza ne bu değer’ diye homurdanınca, annesinin dediği oldu tabi..

Düğün bitmiş, gece yarısı Neslihan annesiyle evlerine dönerlerken, yanağında Selim’in elinin yakıcı sıcaklığının harı, aşk sarhoşu olmuş öylece yürüyordu.... ’Filmlerdeki aşklar gerçekmiş meğer’ diye düşündü ’Yaşamadan anlamak imkansız’..
Aşkını hep İstanbul’da bulacağını düşünmüştü nedense, o kalbine varlığıyla çılgın heyecan ışınları gönderecek adam istanbulda bir yerlerde tutacak gibi gelirdi ona ellerini.