OFKE ŞİİRLERİ

OFKE Konulu Şiirler - ofke Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "ofke" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "ofke" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. ofke Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 40 50 60 70 75

Sonraki Sayfa >>


153		KURU IRMAK Bu şuursuz eylem intihara sürüklemişti, Fark ettim bunu. Uçurumun kenarında tuttum onu Tuttukça acı geldi elime Bir yürek sevdadan lime lime. Mendilimdeki beş elma da duruyordu, Biri beraber dişlenmiş, Hala parlıyordu güzel günlerin Ve nesnedeki hayalin düş izleri. Gözleri tuzakta öfke, Elleri tuzaklarda çaresiz. Şaşkın bir bahtiyarlık sızıyordu testisinden, Sadece ezgiler tetikliyor yüreğini Gözlerinde kurusu yaşın Yeşil rengini kaybetmiş, Mavisi kan kırmızı Her saat bir hatırayı yok eden İnat bir öfke yatmış çamura. ........... devamı >> Ahmet Tahsin


154		O DAHA ÇOÇUKTU Gene elde taşlar sopalar Durdurulamaz binlerce öfke Tatmin edercesine kuvvetini Acıyor canım, bir öksüzdü yerdeki… İki elin arasında başın Çeksen de dizlerini, silinmezdi gözyaşın O kadar çaresizdin ki yerde Ulaşamadım kudurmuş tekmelere… Elebaşı töre, can düşmanın Dört kanattan şahlanmış Sanırsın düşman yurdu sarmış Bir cesaret… bir öfke … Seyircisinin de medeniyet elinde Birde kayıt eder marifetini Bak! Nasıl vurdum dercesine Yaptığı matahmış gibi… Çıldırıyorum… ........... devamı >> Aydan Küllüce


155		YA CÊLÂLÛ YA CÊMÂLÛ) :! ! ! Ben sevda bilmez idim,sen sundun sevgini- Bir hicâba mûptêlâ,neşve-gâh buldum leylimi- Ben devâ bilmez idim,sen sundun meylimi- Bu ne kahrı sefa,Ya Cêlâlû Ya Cêmâlû) :, Bir hallacı berdar gördüm, neyledi mevkini- Bir nigâha zâr-ı intifa',gümmân-ettin leylimi- Her cêfa hasmım idi,sen sefa kıldın meylimi- Bu ne kahrı sefâ,Ya Cêlâlû Ya Cêmâlû) :. Sensin serdar-ı mahlas,ten kılıf olmuş tebdilât- Şanın sinmiş zatına,ya tekbir Ya ekmel-i mahlûkât, Her daim devri devrân eyler zuhuru vechin ya tebdilât- Bu ne bahrı sefâ,Ya Cêlâlû Ya Cêmâlü. ........... devamı >> Ali Rıza Ünal


156		OLDU MU Gel haydi yine bir daha dene Belki olur bu son deneme Hiç düşündün mü ne zor anlatmak Kendini yeni birisine Dur öyle hemen yok olmaz deme Bir an olsun düşün yeniden Vay bu ne öfke nedir acelen Ayrılmak için bu telaş ne Her zaman böyle delisin Hep öfkene yenilirsin ........... devamı >> Sezen Aksu


157		MANYETİK SANAT Bütün bu aşktan ve dolaşmadan kitaplar oluşur. Ve barındırmazlarsa öpüşü ya da gökleri, barındırmazlar bereket için insanları, barındırmazlar kadınları her bir damlada, açlık ve arzu, öfke, berrak yollar, ne kalkan olarak işe yarar ne de çan olarak: gözsüzdür onlar, açamazlar benim iki gözümü, yalnızca kuralın ölü ağzına sahipler. Sevmiştim o yaprak asılı cinsel organları, ve kanla aşk arasında kazdım kendi dizelerimi, ateş ve çiy arasında paylaşılamayan bir gül diktim katı toprağa. ........... devamı >> Pablo Neruda


158		MEL'UN ÖFKE Öfke bir ateştir,insanı yakar. Kapılan olursa, pek çabuk bıkar Ne Yunus'u tanır,ne de Alpaslan Daima başını,belaya sokar Öfkeye kapılan,kolay kurtulmaz. Çarşıya götürsen,kimseler almaz Davası olan, yiğit kişiye Daima zarardır, bunlar yakışmaz. Yiğitlik,öfkeye kapılmak değil Kin ile her yere, saldırmak değil. Akıl,serimizden gitmeden önce kanlı cellat gibi, bakınmak değil Öfke yer adamı,yer de bitirir Galibim zannederken,yere yatırır Hangi fikirlerde olsanda gardaş. Kapılan herkesi,alır götürür ........... devamı >> Tevfik Tükenmez


159		DİRENİŞ DİRENİŞ Hayat azgın bir köpeğin dişlerinde parçalanmaktaydı. Yüreklerini isyana saldı emekçiler Bir lokma ekmekle kandıramazsınız bizi diyerek Direnişe geçtiler. Sonbahar alazlıyordu sokakları Kızıl bir öfke Dökülmekteydi emekçilerin yanaklarından. Uçuk mavi göğün altında Yazdan kalma sarı sıcak Daralan yüreklerden patlamak üzere öfke ........... devamı >> Abdullah Oral


160		KALEMİM SENİ YAZAR Kaçıncı ayrılışımız bilmiyorum Ama bu sefer farklı oldu. Ne kavga, ne öfke vardı aramızda Sanki, salkım söğüt türküsüydü sularda Sanki, bitimsiz rüyaydı uykularda... Kaçıncı veda edişimizdi bu? Yaban güllerin haykırışı vardı masada Bir gül rahatsız etti ilk defa beni Öfke saçıyordu rengi vazodan... Ve o gül kurulup kalmışken oracıkta Bir de bana, bir de can evime Uzanmışken hoyratça; Uğurluyordun beni allayıp pullayıp; Dilerim düşersin dengine! ........... devamı >> Mustafa Ceylan

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 40 50 60 70 75

Sonraki Sayfa >>