ODUN ŞİİRLERİ

ODUN Konulu Şiirler - odun Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "odun" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "odun" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. odun Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 20 30 40 50 60 75

Sonraki Sayfa >>


57		SOBACIĞIM Evimizin baş köşesindesin Ailemizi sıcaklığınla mutlu edersin İnanki sen çok değerlisin Kar yağıyor yan sobacığım... Kimileri sizlerin değerini bilmez Kış gelene kadar sizlerle ilgilenmez, Boyamayı bırak bir kere bile silmez, Kar yağıyor sen yine de yan sobacığım. Seninde çeşitlerin var Emayesi, tenekesi olanı var Kömürlüsü,kömürsüzü var Kar yağıyor sen gayretli yan sobacığım Yaş odunlarla sanki konuşursun, Kuru odun atınca delirir, kudurursun Yanmayınca mahcup gibi durursun, Kar yağıyor sen yine de yan sobacığım. ........... devamı >> Aziz Ambarkütükoğlu


58		BACULLU ELLEZ Kelit'li, Bacul'lu Ellez Kule gibi uzun boylu, burma bıyık Odun taşırlardı gece gündüz Yarma odunlar... Yollar ırak, eşekler yorgun Çok yılmışlardı ormancıdan Resmi elbiseli, iri kıyım,tabancalı At üzerinde zor dururdu ormancı Cuma’yı Bektaş’ı yakalamıştı ormancı.. Yalvar yakar bırakmak bilmezdi. “Odun satıp, tuz- şeker alacağız” derlerdi Kışlamahalleli çamaşırcı kadınlar.. Tabancalı ormancıya tokuş sallarlardı ........... devamı >> Ali Rıza Erdoğan


59		AĞACIN HİKAYESİ Bir ağaç varmış... Mevsimi geldiğinde yeşeren, Çiçeklenen, meyve veren. Dallarında kuşların oynaştığı, yuva yaptığı. Gölgesinde çobanların uyukladığı. Bir ağaç varmış... Önce yaprakları sararıp, solmuş, Sonra dalları kurumuş. Kesmişler toprakla öpüştüğü yerden, Dallarını ayırmışlar gövdeden. Gövde, heybeti kadar ağır değilmiş, Yaramamış marangozun işine, geri çevirmiş. ........... devamı >> Abdullah Kahraman


60		AĞAÇ Dün akşam bir kütük Reddetti beni Ağaçlarla olan dostluğumu Kirletti... Bir ağacım vardı Sırtımı yasladığım Gölgesinde ağladığım Dostumdu benim Çevre bilincim... Koruduğum korunduğum Öyle bir ağaç Anlatıldığı gibi Tek ve hür Orman gibi kardeşçesine... Hayatımın kardeşiydi Gençliğimin rengi Öfkemi bilediğim Hırçınlığımı terbiye ettiğimdi... Birdenbire koptu hayattan Bir baltayla devirdiler... ........... devamı >> Aram Alzan


61		MAHALLE Tenekeci, çırağına küfürler yağdırırken Kasap kemiklerini satır ile doğrarken Odun yüklü boz eşşek, acı acı bağırırken Susu verdi yediği tekmenin şiddetinden Köpekler boğuşurken atlar kişner sinirinden Cırtlak sesli komşu kadın şikayetçi hepsinden Radyolar son perdeden kasetlerle yarışır Operlörün tiz sesi bu koroya karışır Çay bardağı içinde kaşık bir ince name Onada eşlik eder odun kesen makine Borulardan dumanlar sözleşmiş gibi çıkar Odun ve sis kokusu genzine, burnuna dolar ........... devamı >> Filiz Hitit


62		FERYAT Fermanım elinden olsun be odun gözlüm.. Ellerini tutmak gözlerine bakmak nasibim olsun, Rahat yüzü görsün ayrı bedenlerdeki tek yürek.. Andımız olsun, bir daha ayrılmamak.. Yadeller de sürgün olmasın sevdamız.. Lal olmuş dilim, kelimeler suskun.. Ey gözleri sürmelim yüreği gamlım.. Fallara kalmasın yaşadığımız sevda.. Kahreden bir kader bu yaşadığımız zulüm.. O kadar ki; özlşemle yanan yüreklerimiz çöl olmakta.. Neden böyle olduk, diyemem odun gözlüm.. ........... devamı >> Soner Demirez


63		SON KÜLHAN Bir ateş yaktı meydan yerinde. Toplandı ahali, atlamaya başladı üstünden. Harlıydı maviye çalan kızıl elleri Tüller yükseliyordu gökyüzüne Telli duvaklı baharları düşündü. Martı gagalarından, yosun kokusuna Midyelerden odun ateşine düştü. Odun attı ateşe, Sönmesin diye uğraşıyordu Beslediler hep birlikte. Odun bitti, zayıfladı ateş. Attı elbiselerini de acımadan. Yetmedi. O yakmıştı bu ateşi, Sönmesin istiyordu. Fersizleşti gittikçe ateş. Alına al katıyor rüzgar, Küllerinden çok şey götürüyor. Sönmesin istiyordu ateşi. Çoktan dağılmıştı ahali. Son köz parçalarına da baktı Acıyordu bilekleri. ........... devamı >> Keşkekçi


64		İNSANLIK YOLU İnsanlık yoludur yolumuz bizim, Biz yanlış yollara sapan değiliz. Hak, diye can verir ölümüz bizim, Gösteriş uğruna tapan değiliz. Medet Mehti, demem çünkü ölüdür, Ondan medet uman gafil, delidir. Bilim bize aklın doğru yoludur, Biz bilim yolundan kopan değiliz. Tanımam şeytan, cin ve kerâmeti, Darkafa yobaza etmem minneti. Bir sahtekâr şeyhin olmam ümmeti; Cahilce el etek öpen değiliz. ........... devamı >> Ozan Bindebir

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 20 30 40 50 60 75

Sonraki Sayfa >>