NEZAKET ŞİİRLERİ

NEZAKET Konulu Şiirler - nezaket Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "nezaket" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "nezaket" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. nezaket Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35

Sonraki Sayfa >>


233		BAŞLARA BELÂ BAŞLAR /Karanlıktaki renkler,aydınlık günü bekler/ Dün efendi bildiğim,bu günlerde kapkara. Sahnedeki beyaz yüz,kulislerde maskara. Gündemde kalmak için inanılmaz rezâlet, Adam diye sarılır yontulmadık taşlara. Hüneri aldatmaca,içi dışından farklı. Gösterişi pek sever,övünmeye meraklı. Yalakalık içinde,birkaç sahte nezâket, En samimi zamanda en çirkin yanı saklı. Palavralar atmaya meydan öyle geniş ki. Alkışlanan sözleri; dedim,dedi,demiş ki. İftiracı mantıkla akıl almaz rivâyet, Sinir bozan davranış,peş peşine çelişki. ........... devamı >> Mustafa Yaralı

234

ON BİR AYIN SULTANI HOŞGELDİN

İnsanlık ışığını, bilen başa evladır. Gelişiyle nur saçan, baK geLiyor Ramazan. Ona gönüller hoşnut, düşte olan sevdadır. Karanlığı yırtalım, yaK geLiyor Ramazan........(Ayak Dörtlüğü) Mürsel Adıgüzel ........... devamı >> Deli Mavi Sevdalar Grubu


235		TOPLUMSAL AHLAK BOYUTU Ahlak, insanın doğuştan getirdiği veya sonradan kazandığı bir takım hukuk örf ve adetler, gelenekler, görenekler töreler, dinsel ve ulusal kavramların manevi seviyesini belirten tutum ve tavırlardır. Toplumun kabul ettiği güzel ve doğruların oluşturduğu ahlak kurallarını terk etmeden yaşamını sürdüren kimseler makbul insanlardır. Toplumun güzel bulduğu davranışları, iyi ve doğruları benimseyerek yaşama geçiren kişilerin bunun, aksine davrananlara da itibar göstermemesi gerekirken günlük yaşamımızda bunu görememenin üzüntüsünü yaşıyoruz. Oysa, ahlak geleneği ve kurallarına uygun olan ile olmayanı toplumun seçmesi gerekir. Toplumun kabul ederek bir takım kurallara bağlamış olduğu usûl, düzen, yol gibi normlara uymayanlara kötü insan denmesi gerekmez mi? Toplumsal yaşamımıza yerleşen, olgunlaşmasına ve gelişmesine yarayan ve çoğunluğun kabul ettiği kuralları çiğneyenlerin karşısına hukuk çıkar, toplum adına müeyyidesini haklı olarak uygular. Oysa, iyi ve kötüyü doğru olarak değerlendirildiğinde topyekün manevi gücümüzün artacağını düşünmeden özel çıkar veya cehaleti yüzünden bu kuralların dışına çıkan kişi sayılarının gün geçtikçe arttığını görüyor ve toplum da buna seyirci kalıyor. Toplum içinde yaşadığımıza göre, ortak yaşamın yükseldiği zorunluluğa paralel kişilerin korunması, uzlaşmanın gerçekleştirilmesi bir vicdan işi olduğunu unutmamalıyız. Kişi kendisi ile baş başa kaldığı vicdanından ayrılmaması gerekir. Kendine reva görmeyen başkasına da reva görmemelidir, iyi düşünen, vicdanından ayrılmaz, insanın vicdanı yargıç olmalıdır. Doğruyu bilmek yetmez. Onu yapmakla gerçekleşir. Vicdan, uygulama ile aydınlanır. Ahlakın konusu erdemliğe ulaşmadır. Erdemin olmadığı yerde kargaşa vardır. Cesaret, dayanıklılık, sabır, ayırt etme, bilgelik, ihtiyat, ölçü, hayırseverlik, adalet, yaratılanı inciltmemek (yaratandan ötürü) , gerçek dost olmak, konukseverlik, acıma duygusu, yardımseverlik, hoşgörü, insaf, şevkat, sevgi, saygı, doğruluk, iyilik, barış, uzlaşma tavazu, affetme, bağışlama, helali / haramı bilme, alay etmeme, küfürlü konuşmama, nezaket kurallarını bilip uygulama, hakkı olmayana el uzatmama, cana kıymama, adam kayırmacılığı yapmama, devletin ve toplumun koyduğu kurallara uyma. Sonra çalışmak, çalışmak... Kendi vicdanını işletmeyenler, Yaratan'ın her şeyi gören olduğuna göre, kötülük işleyenlere uyan cezaları, mükâfatları ya bu dünyada alır ya da halen kısa bir ömür (veya belki bir sürelik uyku sayılan) bu dünyadan göçtüğünde (veya sonsuzluğa uyandığında) mutlaka alacaktır. Unutulmamalı ki; bugün düşünen, hisseden, anlayan insanın kendi vicdanı haline gelen amellerin en büyük gözetmeni kendi içimizde gizlenmiş olduğunu asla unutmamak gerekir. Din adına yapılmış her türlü kötülük, ahlaksızlık, dine dayanmayan rezillikten daha acıdır, daha geniştir. Hemen kaydedelim ki her dindar ahlaklı olmadığı gibi, her dinsiz de ahlaksız olmayabilir. Ahlak vicdanın köküdür. Her şey burada saklıdır. Vicdanın oluşmasında ailenin, çevrenin ve eğitim kurumlarının bilgi düzeyi önem taşımaktadır. Toplumdan topluma ahlak, din, töre, gelenek, görenek, hukuk anlayışı değişir. Beş bin yıla varan mazisi ile Türk Ulusunun ahlak anlayışı, Türklük, islamlık ve batı uygarlığı sentezinde biçim almıştır. Toplumsal yaşamda, kamuda, siyasette, inançta, bilimde ve sanatta bu ahlaksal düşüncelerimiz geçerliliğini korumalıdır. Varlığımızın Sürekliliği söz konusudur. Öyle ise kamunun çıkarlarını özel çıkarlarımızdan daha üstün tutmalıyız. Bu da toplumsal ahlak boyutunu oluşturacaktır. Ahlaklı bir toplum güçlü bir ulus güçlü ve saygın bir devlettir. Ulusça güçlü olmanın başında ahlak, bilgi, demokrasi kuralları, özgürlük anlayışı, sosyal hukuk düzeni yatar. İyi bir yurttaş; kendisine tanınan hakların dışına çıkmadan toplumda yerini alandır. ........... devamı >> Ahmet Mustafa Kulaber


236		YOK DEĞİL KASİDESİ Sayın Cumhuebaşkanı Abdullah Gül’e istirhâm-name Lûtf-i Hakktan bir selâmet görmüyorsan, yok değil Nasb-edilmiş bir de nîmet görmüyorsan, yok değil Lûtf-i Hakk = Allahın Lutfu Nasb = tayin edilmiş Nîmet = iyilik, lutuf, ihsan Muhterem halk başkanından var bir isrirhâmımız Arzumuz sizden ferâset. Görmüyorsan yok değil. Halk başkanı = cumhur reisi İstirhâm = dilek Ferâset = keskin anlayış ........... devamı >> Mehmet Fatin Baki


237		BİZİM OKULUN HALLERİ Size bir mektup diye beynimi gerdim gerdim, Postaladım ruhumu edebiyat bendine. Gece tam saat üçte destanıma son verdim. Herkes hakkını alsın ve pay biçsin kendine. Tepemize Demokles kılıcı gibi iner, Resimci Ahmet Bey’in tâ milâtlık kalemi. Kadıoğlu kendisi söyler, kendisi dinler. Nurcan, taşır gibidir dünyadaki elemi. Sabahleyin ısıtır, buz tutan içimizi Figen’in vakıf kurup dağıttığı çayları. Semranım’ın görüp te anlattığı bin dizi.. Canan’ın öyküleri gevşetir tüm yayları. ........... devamı >> Çiğdem Kader


238		BELLİ DEĞİL Baktım bu dünyanın penceresinden Alem belli değil, arz belli değil Geçilmez kibrinden, debdebesinden Şekil belli değil, tarz belli değil. İkibin yılına girdik gireli İlimsiz sarıklı, kurnaz bereli Terazi hatalı, torba fireli Kefe belli değil, göz belli değil. Bir sakal, bir sarık, hocalık yapar Kimi Hakk’a, kimi paraya tapar Yanlış tefsir eder, mânadan sapar Sünnet belli değil, farz belli değil. ........... devamı >> Nevzat Yaşar


239		DANGLES OF A CORE-ANGLE-DİVİNE In MELE-İ A'LÂ,she prepared a contest: One winged-‘fur-cut’-‘jur-jog’. See thou thy small daughter hands And hold ‘em.Under prehistoric lights: ( Aurora Borealis or Ecuador..) ’What else? ’ or ‘for all’; Do embrace! spring ‘n summer (Orbit’s a mirror of another orbit..) And the winter fall, ye call: So -tall- let the woods hug! Cry, on your own: Cry and think! Whilst teardrops fallin’, for the leaves; (Dew, first!) ‘Just a praise’ ha, thru the nite? (His praises thru the dark Was ebbin’, almost - O’ the best, these are the costs..) In the rain: Thy honour, capable-self-portrait... ........... devamı >> Akın Akça


240		(BULDUĞUNA AMAÇLANMAYAN,AMA DÜŞTÜĞÜYLE) ARTAN DENGE (Bulduğuna amaçlanmayan, ama düştüğüyle) Artan denge - 1 i. Bur'da, şu an, yağmur yağıyor; Düşen yapraklar sararmıyor … ii. Bu bisikletin selesi siyah: Ah, o temas kurdukça; koşan kişi, kendini sakat sanıyor Ve sakatat, işkembe kendini saydıkça... (Saydıkça Ankara kendini anakara... Özbenliğini kıldıkça, azınlık hakkı; Edirne - Çekilen bir doğru iki nokta arasına, çevrim* saydıkça kendini … Benzettikçe zorunlu, kendisini yalana …) Koşan kişi kendini kaçmış sanıyor, çünkü siyah sele’de o da oturuyor: Hızlı bisikletin dengesi; bozulmaz saati onun, dakikliği. Ehliyet alabilmenin trafiğe çıkmaya uzantısı, ........... devamı >> Akın Akça

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35

Sonraki Sayfa >>