Konu:Vatan..

Yıllar varki ülkemizi oyuyorlar içten içe
Yüzümüze gülselerde kuyumu kazıyorlar
Bu asırlardır süren birikmiş bir öfke
Kalplerinden bizlere kin nefret kusuyorlar..

Binbir dalevere yürütülüyor el altından
İğdiş iğdiş kemiren onlar birer sıçan
Ülkemiz kardeşliğine nifaklar sokan
Kalplerinden bizlere kin nefret kusuyorlar..

Savaşta kazanamadılar manevi yoldan
Saldırıyorlar bizlere tam on dört koldan

Kaçın bakalım kaçın-böyle nereye kadar
Yularını koparttı-içte dolaşır davar
Ekmek yiyip su içip-ihanet edenlere
Sakın fırsat vermeyin-derhal çarpalım yere
Askerlikten kaçanın-sayısı 400 bindir
Vatandaşlıktan çıkart-bu ne nefret ne kindir
Doğuştan biz askeriz-herkes bunu bilmeli
Kimler kaytarıyorsa-haklarından gelmeli
Yasa gerekir yasa-oturtmalı ateşe
Zararı gelmemeli-anne baba kardeşe
Askerlikten kaçanın-sayısı 400 bindir

Alo diyorum alo-var mı sesimi duyan
Ağırlığı koymalı-ya erkek ya da bayan
Türkiye’mde matem var-düşman hain el ele
Acı ile sıkıntı-daim artıyor çile
Kin ve nefret kusuyor Roj TV denen bela
Kapatılması gerek-lağım kokan o hela
Bütün o kızılcıklar-dış ile çalışıyor
Onların yaptıkları-bizleri dertlere kor
Şu andaki şu terör-gücü alır Batı’dan
Bakın gürültü gelir-apartmanda çatıdan
Kin ve nefret kusuyor Roj TV denen bela

Mutluluk reçetesi-gayet açık ve belli
Sevgiyle kucaklaşın-ileri uzat eli
Aile komşunuza-arkadaşlarınıza
Seni seviyorum de-esenlik duysun aza
Mutlu olmak istersen-seni seviyorum de
Kin ve nefret gütmeyin-kısalmaktadır vade
Tatlı güzel davranış-sizi daha da mutlu
Yapacaktır biliniz-olursun dolu dolu
Alçak gönüllü olun-içte olmalı saygı
Ortalardan kalkmalı-hem sıkıntı hem kaygı
Mutlu olmak istersen-seni seviyorum de

İçerimde bir hastalık başladı aniden. Bu öylesine amansız bir hastalık ki asalak gibi tüm duygularımı kemiriyor. Hakim olamıyorum ona, hükmedemiyorum…
Hastalığım ne mi?
Nefret… Nefret… Nefret…
Şimdi, senin yokluğunda her şeyden nefret ediyorum. Eskiden yalnızlığımın, mutluluğumun en yakın sırdaşı olan mavi denizlerden, tatlı sert dalgalardan şimdi nefret ediyorum. Bana yalnızlığımı hatırlatıyor şimdi kıyıya ulaşan her dalga. Şu, bana her zaman romantik gelen, şiirlerimin ilham kaynağı kızıl ufuklardan, güneşin batışından nefret ediyorum.
Biliyor musun? Artık, dünyadan ve şehirlerden de nefret ediyorum. Şehirleri ayıran uzun yollardan da, derin uçurumlardan da nefret ediyorum. Nefretim en çok iki şehirde yoğunlaşıyor. Birincisi ayrılığı tattığım bu şehirden, adına “ayrılıklar şehri” dediğim, gecesine şiire yattığım, gündüzüne umutla baktığım, havasını ciğerime çektiğim bu şehirden nefret ediyorum.
Ve senin yaşadığın şehirden nefret ediyorum. Bana senin yokluğuna ağıtlar yaktırdığı, seni ışıltılı gecelerinde barındırdığı için nefret ediyorum o şehirden. Nefretim o denli yoğun ki... O her gece ışıl ışıl yanan sokak lambalarını teker teker kırıp karanlık katran gecelere mahkum etmek istiyorum. Karanlıklara gömülsün ki karanlıkta kalmak nasılmış anlasın istiyorum.
İşte nefretim böylesine yoğun Hasret Çiçeğim. Bir gün bu nefretim beni öldürebilir.
Ama ben, nefretten değil senin sevginden ölmek istiyorum.
Çabuk dön, ölebilirim…
Alanya,05/04/2002

Kâğıt gibi ince bir çizgiyle ayırmıştık
Aşk ile nefret arasını.
Nefret yüktü, aşk hafiflik.
Senin hafifliklerin yük oldu bana şimdi.

Nefret yüktü, aşk hafiflik.
Ve sırtımda binlerce ton nefret var şimdi.
Kollarımın yarısında, yarım yanıklarım göze çarpıyor.
Nefretin âlâsının inşaatında yük taşıyorum şimdi.

Nefret yüktü, aşk hafiflik.
Sırtımda onca tonluk yük varken, hafifleyemiyorum şimdi.

Duvar sessizliğine bürünmüş
Gözlerimden akan kendim
İstemiyerek çarpıyordu çaresizliklerime
Ağlıyordu gözlerim
Donmuş kirpiklerimin arasından
Bir elimde sevgim
Diğer elimde nefretim
Yanlızlıklara esir düşmüştü bedenim

Duygularım
Savaşlarda bozğun yemiş
Ganimet görüntüsü parlaklığında

Sevgi ırmağında, arınmak varken
Biz böyle değildik, ne oluyoruz
Karı ve zararı, düşünmem derken
Nefret girdabında, boğuluyoruz

Bu yüzden gülmüyor yüzümüz bizim
Kayboldu bahtışen, izimiz bizim
Dövmekten çürüdü, dizimiz bizim
İblisin elinde, sağılıyoruz

Küçük bir tebessüm öfkeyi yener
Kopmadan kıyamet, fırtına diner
İblis rezil olup, inine siner
Böyle muzur histe ne buluyoruz

Nefret sırtımızdan, her an vururken