Memleket diye diye yandım.
Karanlıktan aydınlığa çıktım.
Yüreğimi okudular benim,
Dünyaca sevildim.

Bağır bağır bağırdım.
Herşeye mavice baktım,
Özgürlük gibi, gözüm gibi.
Vatan hainliğine saydılar beni.
Bağırlarına basanların toprağına gömdüler şiirlerimi.
İsterim ki gömsünler evliyaların yattığı,
Çınarlı bir köyün toprağına yüreğimi.
Gelsin dünyanın dört bir ucundan yeşil dallar,
Ziyaret etsinler kabrimi.
Anlatsınlar yeşil Bursa'yı, Sofya'yı,
Kubbeli mavi limanlı fakir İstanbul'u.

Okurken şiirlerimi sohbetlerinizde,
Kuru fasulye ve bir de rakı bulundurmayı,
Unutmayın masanızda.

Bağır bağır bağırıyorum,
Vurulduk ey halkım,
Unutma beni ve benim gibileri.
Memleket diye yandım ey halkım,
Benim adım Hikmet Nazım.

24 Ocak 2003