Narına Yandığım Şiiri - Zeki Dağlı

Zeki Dağlı
13

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Narına Yandığım

NARINA YANDIĞIM

Birden çınlar kulağım ses kesilirim
Ve çığlıklar vadisinde derinden irkilirim.

Neydi o ses, sonsuzluk ülkesinden gelen,
Ruhumun uçurumda yuvarlanan feryadını delen?

Durun diyemem kimseye, çakmazlarda ben varım.
Meçhulde benliğim, sizi de isyanlarıma nasıl sararım?

Narına yandığım, rüya değil bu gerçek imiş,
Kaç vakit sonra bilmem, bu fırtına dinecek imiş?

Sevdamın, düşer yollara selleri,
Tutmuyor beni, uzakta şimdi yârimin elleri.

Ayaklarıma taş bağlı, dağlara çıkamıyorum.
Gözü yaşlı bulutlara bir selâm çakamıyorum.

Yeryüzü teslim, çelik giysili uzaylılara;
Arayacaksan benliğini, sen garipliğinde ara.

Elleri üstümde hayat yorgunluğunun,
Esiri oldum beni sürüyen o deli duygunun.

Narına yandığım, rüya değil bu gerçek imiş,
Kaç vakit sonra bilmem, bu fırtına dinecek imiş?

Zeki Dağlı
Kayıt Tarihi : 5.1.2008 12:08:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!