Mutlulukbenim Neyime!

Bir rüyadaydım sanki
Kendimi cennette hissettim
Gerçeklerle yüz yüze geldiğimde
Ortada ne cennet verdı ne de umutlar.
Sevmek bu kadar acı veriyor işte insana
Onunla dopdolu olmanın hazzına erişmek
Aşkım,sevgilim,hayatım diyebilmek
Hep duygularda saklanıyormuş meğer
Bir şairin dediği” boşver be yaşı başı” gibi
Saçma sapan düşüncelere inanıyormuşuz meğer
Tüm bunlar hep şiirlerde gerçekmiş
Davul bile dengi dengine derlerde inanmazdım
bir otuz yaş genç olmayı çok istediğim anlar
Onunla mutluluğu hayal ettiğim
Günler oldu hep,ama yaşamın gerçekleri
Buna izin vermedi,veremedi.
Sevgi dağarcığım bir kez daha köreldi
Mutluluk benimn neyime....

Belki öbür tarafta cennetime kavuşurum
Bugün yüreği güzel insanlar
Sevgiden yoksun olmalarına karşın
Topluma ayak uydurmak zorunda bırakılıyorsa
Yarın bu toplum bitmiş demektir.
Çünkü duyarsız,sevgiden yoksun insanlar
Kendilerince toplum yaratanların tarafındadır hep
Böyle bir insan güruhu içinde
Mutluluk benim neyime..