Bir an irkildi şehit
Ve sonra toparladı kendini sevinçle
Müjdeler dağıttı ölümsüz ecdadına.
O an tüm ihtiramındaydı yiğit
Ayakta dimdik
Başı eğik
Gözleri bakıyordu kadere hınçla.
Toplandık bu yanda biz fâniler
Ötedeyse ölümsüzler,
Üzüntüyle sevinç ikiz kardeşti
Biri bize düştü
Diğeri onların kısmetine.
Biz ağladık,onlar güldü,
Bizce hâlâ yaşar Mustafa Kemâl
Onlarcaysa Tanrı emri bu:öldü...
Biz Ata'yı bize çekeriz
Onlar kendilerine,
Biz yine çekeceğiz
Ölene dek çekeceğiz
Gerçeği görmek istemez bir türlü gözlerimiz.
Ölüm,gece gibi karanlık
Aydın güncesine gerçek.
Nasip olsaydı dilerim herkese
Mustafa Kemâl gibi doğmak,
Mustafa Kemâl'cesine yaşamak ve yaşatmak
Mustafa Kemâl gibi ölmek...