MUMKUN ŞİİRLERİ

MUMKUN Konulu Şiirler - mumkun Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "mumkun" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "mumkun" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. mumkun Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 50 60 70 75

Sonraki Sayfa >>


265		VERMEZSİN GERİ Bin kılavuz bir omuz yolumu çizse Sarp engeller önümde bir bir devrilse Yolunda gitse herşey pürüz kalmasa Efsane yiğitler de safımda dursa Bulabilmek ne mümkün kaybettim beni Kendimi alamam ki vermezsin geri Yarılmış gök ortadan beni de yutmuş Derya deniz boşalmış mekanım olmuş Savrulmuşum bir sırra kadem basmışım Benliğim elden gitmiş sende kalmışım Bulabilmek ne mümkün kaybettim beni Kendimi alamam ki vermezsin geri ........... devamı >> Can Ceylan


266		DOKTORLAR YAZMIYOR BU HASTALIĞIN REÇETESİNİ Doktorlar yazmıyor bu hastalığın reçetesini yazılması kolay deselerde doktorlar yaz mıyor adım adım bekleyen bu serkeştliği nemli göz telaşını bir yolcu gibi tünüyor gönül vagonlarına sireni acı acı öterek kalkıyor tren sonun başlangıcı edasıyla hastalık yavaş yavaş başlıyor istilaya hücrelerime mikrobik bir anlayış saldırıyor dur demek ne mümkün koş siperlere sığın demek ne mümkün ........... devamı >> Ali İsar Turan


267		ONUR! Hiçbir kafiye kurtaramaz beni Hiçbir redif, hiçbir cinas… Hiçbir söz sanatı öpemez alnımdan. Kustuklarıma bakma sen, öptüklerime de. Haklılığıyla sükunetimin, haksızlığıyla; Patlayıp içimden, ölüme giderim; Yüzünde ki güneşten de, onurdan da! Bir damla suyun çeperinde, Koparıp bileklerimi, vazgeçerim. Ne mümkün, yaranın hesabını sormak, Yediğin kılıcın acısını; Hakaretin, küfrün hatrını sormak ne mümkün. Ne mümkün gökyüzüne şöyle bir bakmak. Baharı, erguvanları koklamak. İç geçirmek, denize karşı… Camın soğuğuna başımı dayamak; Öngörülen yalnızlık. Cinnet olur ümitlere, gökkuşağıyla ip atlamak. ........... devamı >> Emrah Yolcu


268		UNUTMAK İMKANSIZ Unutmak imkânsız Gece hatırlatır seni kanarlığıyla Ve doğarken güneş Sabah meltemi taşırken seni yüzüme Ne mümkün unutmak Yoldan koşan çocuk Ve bir imdat çığlığındaki feryat Koşulsuz bana gelirken zamansız Ne mümkün unutmak Gün dolaşıp akşam olurken Mehtabında dolaşırken gölgeler Kırk kanatlar kınsız kollar içindeyken ........... devamı >> Ayhan Selçuk


269		*İNFARKTINDAYIM YÜREĞİNİN... Önce gözyaşlarını sil, sonra beni… Ellerimi kes, yüzümü karaya boya görmemek için Satırları, mısraları, kelimeleri… Yok et birer birer Buğulu camda yok olan izler gibi Bırakıp gider seni, hatırlamak istemediklerin Ve mümkün olsa… Hatıraları da silivermek hafızalardan Çekip almak mümkün olsa kanından O tılsımlı hevesi… İşte başardın, bir lise defterinde, kalbin kadar bembeyaz Yeni bir sayfa açtın kendine… Kalbin kadar asude, kalbin kadar pir-u pak Kollarından beyaz güvercinler fışkırıyor, bak! ........... devamı >> Eşref Günaydın**


270		BİR ŞİİRİN YAŞ GÜNÜ Niye şiire şiir? .. Şiirrin kendisi sensin.. Ne mümkün doğanın şiirinin üzerine şiir karalamak.. Ne mümkün öpmediğin dudağa.. bakmadığın göze şiir yazmak... Suçum yok benim doğru söylemekten öteye mecburum buna.. Sonra senden fazla öfkenlenir, kızar tüm şiirlerim.. Nasıl yaptın diye sormazlarmı.? Altında yaratanın imzası olan bu şiire. Ne mümkün tanrının lugatlara koymadığı kelimelerle Kendine sakladığı o sözcüklerle.. Seni bulmak.. ........... devamı >> Doğu Güner


271		KIRIK AYNALARDA ARAMA BENİ. Kendi ellerinle yıktın evimi Neden arıyorsun,arama beni Atıp çamurlarda sürüdün beni Arama hiç zaman arama beni Değiştim evimin ünvanınıda Değiştim telefon numaralarında Ben yokum kapansın ruyalarında Vicdanın varsa da arama beni. Belki de yüz yüze gelirsek bir gün Sakın yaklaşma sen olursun üzgün Hatırla seninle olduğum son gün Kendin söylemiştin arama beni. ........... devamı >> Gulnare Leman


272		BEN KÖYLÜYÜM Memleket acısı hem de ne acı, Acıya acılar eker giderim. Koru, İn Köy, Kale ya da Danacı… Adını yazıya döker giderim… Horlanınca dönmüş çöle dokusu, Kavurur içimi tezek kokusu. İşte memleketin hokus pokusu, Hal nice köylüde döker giderim… Emekler veririm toprak taşına, Katlanırım çamur derya kışına. Çalarım kaşığı bulgur aşına, Doyunca işime çeker giderim... Her gün tarladayım çocuk avratla, ‘İllallah’ der bazen yangın suratla. Atmadım hayatta henüz beş takla, Hayatın önünde seker giderim… ........... devamı >> Osman Öcal

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 10 20 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 50 60 70 75

Sonraki Sayfa >>