MEYVE ŞİİRLERİ

MEYVE Konulu Şiirler - meyve Şiirleri

Bu sayfada sitemizde kayıtlı 200,000 'den fazla şiir arasında konusu "meyve" olan şiirleri görmektesiniz. Şiirlerin "meyve" ile ilgili olup olmadıkları sistem tarafından belirlendiğinden konu dışı bazı şiirler listeye karışmış olabilir. meyve Şiirleri, "kaliteye" göre değil, konuya olan ilgilerine ve popülariteye göre sıralanmıştır.

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 30 40 50 60 70 75

Sonraki Sayfa >>


113		YEL ESTİ Mİ AŞKA GELİR SALLANIR Yel esti mi aşka gelir sallanır Mart ayında yeşillenir ağaçlar Kıpkırmızı donlar giyer allanır Hu dost çağırır allanır ağaçlar Çiçek açar domur domur dal verir Kimi uzar birbirine el verir Kimi meyve verir kimi gül verir Kuşlar üstünde dillenir ağaçlar Yaz baharda bahçe ile bağ ile Kaba çamın gürlemesi dal ile ........... devamı >> Pir Sultan Abdal


114		TAPINAKTAKİ AŞK Bir ağaç gibi tek başına,toprağa bağımlıdır hayatımız Birer orman kadar kalabalık ve yeşildir doğal hayatımız Bir gövde üzerinde şekillenen dallar ve sayısız yapraklar Bahar gelir yeşerir,yaz gelir meyve verir,sonbahar yocusu Toprak ile suyun ortak çabasıdır; yetişen her yeşil yaprak Toprak bir anadır; sararıp solan yaprağın düşmesini bekler Düşen yaprağın,köklerine veda dansıdır,toprağa selamı Bahar gelir yeşerir,yaz gelir meyve verir,sonbahar yocusu ........... devamı >> Selim Temiz


115		SABAH SEHERİNDE NİYAZ EDERKEN Sabah seherinde niyaz ederken Pirim Hacı Bektaş Veli'yi gördüm Sundu ab-ı kevser mest olmuşum ben Kanber'in elinde doluyu gördüm Balıklar oynaşır Baki gölünde Kumrular söyleşir umran dibinde Bağlar meyve vermiş baba yolunda Gülü var dikensiz gülünü gördüm Pir Sultan'ım eyder elinde harfi Okur Hak kitabı bilir Aref'i ........... devamı >> Pir Sultan Abdal


116		DİBİNE canım elma ne çilelerle büyüdün,sorma toprağını çapaladık taşlarını ayıkladık su verdik köklerine ne sevinçler yaşadık ilk meyveni görünce kurtlu,çürük demeden yedik âleme göstere göstere büyüdün serpildin zamanla ulaşılmaz oldu okşadığım dalların al al, sulu sulu meyvelerin ilaçlandı,paketlendi çıktı pazara ........... devamı >> Hayri Sarı


117		BEN BUYUM Anam beni hangi günde hangi ayda doğurdun Çok mu sancılar çektin hep çileyle yoğurdun Dokuz evlat içinde en kötüsü ben oldum Düştüm hazan yaprağı gibi gurbet eline Sevmeyi hem saadet hem de sevap bilmiştim Layık olmayanlara hayatımı vermiştim Mutlu oluruz diye yalan söylememiştim Seviyor zannettiğim o zalim insanlara Şimdi ellerim bomboş çektiğim hep ızdırap Bu hale düşürene bin çeşit göster yarab Kalbim feryat ediyor çaresiz olmuş harap Hani ak günler nerde onu sen bul sen yarat ........... devamı >> Şükran Çamoğlu


118		BOŞA MAĞRUR OLMA SEN İNSAN OĞLU MAĞRUR OLMA Boşa mağrur olma sen insan oğlu Aslın toprak sende toprak olursun Boşuna küstürme sağını solu Aslın toprak elbet toprak olursun Geldiğimiz yer belli balçıkla çamur Hepsi topraktandır çelik de demir Giydiğimiz giysiler yediğimiz hamur Aslı toprak elbet toprak olacak Geldiğimiz bu yolun dönüşü vardır Küçüktür mezar sanduka dardır Kabir in hesabı elbette zordur Aslı toprak elbet toprak olacak ........... devamı >> İrfan Korkmaz


119		TOPRAK ANA Mis kokan toprağa sor gözyaşlarımı, Oraya saklamıştım acılarımı. Her damlacığın güneşle yeşereciğini sanırım, Ben toprakta seni arar, seni sorarım. Bir avuç toprak al da konuş onunla; Ne dertler gömdüğünü anlatsın sana. Bak nasıl da ağlıyor toprak ana, Bir kulu daha emanet etmiş Tanrı ona. Duyamazsın belki hıçkırığını, Hissetmelisin çektiği acıları. Bak nasıl da avutmaya çalışıyor toprak ana; Bin meyve verip, bir meyve almayla Gözü görmüyor insanoğlunun yine de Giden için ağlıyor yedi gün yedi gece. Yeşeren meyvelere gülen gözle bakıyor, Umut ışığını onlarda arıyor. ........... devamı >> Emine Ersin


120		UNUTULMUŞ LİR Ey güzel Portekiz, meyve ve çiçek sepeti, okyanusun gümüş gri kıyılarında belirdiğinde, Avrupa’nın deniz köpüğünün ortasında, o altın renkli lirle terk eder seni Camõens, şirinlikle çağıldayarak – Atlantik Okyanusu’nun ağızlarında dağıtırsın meyhanelerinin dalgalı kokusunu ve denizin portakal çiçeklerini, bulutlarla ve felaketlerle bölünmüş ışıltılı ayın. Pablo Neruda Çeviren: İsmail Aksoy (“Üzümler ve Rüzgâr”dan, 1954) . ........... devamı >> Pablo Neruda

<< Önceki Sayfa

Sayfa: 1 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 30 40 50 60 70 75

Sonraki Sayfa >>