Hikmet idrâk ferman kudsi safahat,
Duygu aşk ızdırap gazelhan gibi.
“Bedrin arslanları” ne şuûr heyhât!
Öyle bir tarif ki, cana can gibi

“Şu Boğaz Harbi” ve kılavuzum,
“Çanakkale”, “Dua”, “Hasbıhâl” lazım,
Öteye göz kırpan istikbâl bizim,
Âkif hem bir destan bir vatan gibi…

Edirnekapı’da melekler gezer,
Cezbeler uçuşur fâtiha yazar,
Bir veli yatıyor ey şanlı mezar,
Heybetli bir timsâl o bürhan gibi.

Fatih Kürsüsü ah! Âkifi görsem,
Diz çöküp derdine derdimi sersem,
Sokaklar başıboş ben ise sersem,
Süvari bekleyen küheylan gibi.

Nesiller horlanır! Âsım hislenir,
İffet kazanında yosma beslenir,
Frenkçe laklaklar lisan pislenir,
Sevda aşk gayesiz, söz tufan gibi...

Ruhum avaz avaz zevktir işimiz,
Kime anlatsam ki şuh gidişimiz,
İklim izan fikir aşk kargışımız
Kökünden efkârsız, perişan gibi…

Ak geçmişe inad erkek ve dişi,
Sıyrıldı kökünden kadın er kişi,
Çökerttik aileyi kırdık kirişi,
İzzetin bağrında hezeyan gibi…

Ve güneş doğudan doğdu doğacak
Gözyaşı rahmeti yağdı yağacak
Bu şiir vadisi beni boğacak
Deryanda şairlik nur divan gibi…

Kaç şehit yeşili saklı hırkanda,
Öteye müjdeli âsım arkanda,
Ülkemin renkleri birdir ırkında,
Irklarda tefrika bir şeytan gibi…

Kime anlatsam ki kime sorayım,
Haşyetten esiyor gönül sarayım,
O’nun müjdesiyle O’na varayım
İstiklal gürleyen bir umman gibi...

Âkif aşk ızdırap, Âkif çileli,
Peygamber aşığı bildim bileli,
Onu dertli eden namahrem eli,
Âkif vâdedilen heyecan gibi...

Âkif zor günlerin istikbâlidir
Âkif bayrağımın renk renk alıdır
Âkif aşk vuslatın gerçek hâlidir.
Cânân’a sığınmış fâtihân gibi...

Matemde gözlerim hep onu arar,
Âkif’te mâzimin ana rengi var,
Davası büyülü, mavi yeşil mor,
Kuşatır ruhumu taze kan gibi...

04.12.2005 Bursa