I.
ışığı kapat ve sessizce güldür dünyayı
karanlıkta bırak düşlerimi
üzerimi ört
üşüyorum

II.
bulutların uyanışıyla bitecek gece
yana yana dönen ateşböcekleri
mola verecek
doğu günü çağırıp
şehr-i yağmur keşfedince beni

sefer vakti
horozun/ uyandıran değil
ironik/ ötüşü
mübaşirce sesi
duyuracak hükmümü

boynumdaki fermanla
kapalı yerlerde geziniyorum
kay/nar yağıyor üzerime yirmidört saat

İbrahim seni yakmayan ateş değil beni yakan
karıncalar taşısın gönlüme suyu

III.
adın gelmesin aklıma
dilim tutuluyor
yaprak gibi sararan ben oluyorum