dört köşeli bir mekanın
bakıyorum senin gözlerine
en köşeli yerinden şehir
martılar damlara konuyor
gün avlıyor güneşi
imza dağıtıyor beyhudeler
zaman
hızırı bekliyor
bir dilenci gül topluyor avluda
çarmıha geliyor nice sesler

elbisemin kokusundan bil beni
bırak sözleriyle nefes alsın evler
evler sokak lambaların efendileri

gözlerin kokumdan açılsın
kuyuda ağlayan kardeşinizdenim
unutsanız da yüzümü

her ırmak gibi bende ulaşsam denize
sabrederek biliyorum
ağırlaşıyor giderek sırtımdaki yük
yok yok kaldıramayacağım

anlatmak istiyorsun sessiz kalışından belli
kızarıklığından yüzünün
gözlerin yorgun ve sis yoğunluğu
ruhunu sıkan bir şeyler var ve ruhumu sıkan
kurtlar sofrasında azığız
bakarsın
çifter çifter doğurur fahişeler

elimden ne gelir
ben kökü toprakta kalmış söğütüm
yağmurun yağmasından ve susaklığımı gidermekten başka ne gelirki aklıma
aklımı da üşüttüm haddi zatında
kış gecelerinde
günü demlediğim bu anlarda
kervan bekliyorum aciz ruhuma

kulaklarımı köşk edinmiş ses var
rüzgarın çığlığını andıran
ses dağların hıçkırığı
yetimin çobanın ve eli taş tutanların soluğu

babamın miraslarından biriydi iyi olmak
gözlerim dilim ve kalbim arasında