tıpkı çocukluk günlerindeki gibi korkuyorum
dut ağacının altındaki kuyuda saklı korkularım
öcüler vardı orda Arap dudaklılar
yaklaşılmaz ki dipsiz kuyuların yanına
şimdide korkuyorum iliklerime vuran
öcü adamlardan
öcü ayaklardan
dağlardan karlardan değil de
şehrin ayaklarından korkuyorum
bir sen vardın elimden tutacak
korkumu kıracak
omzuna yaslanacağım dağdın
oysa..

tuz buz oldu aynada adamdan yansımalar
sen beni sevmiştin öyle mi
aynadan sevilmeyi bilmez ki içimdeki çocuk
yalın dokunulmayı sever
yılanı bile sever sokmasının acısını bilmediğinden
yalanı sever yalansız olduğundan
ya da çek git
beni dipsiz kuyularda bırak
içimden bir tren geçer
ellerim üşür,kalkmaz mendil sallamaya
zamanın sarkacı vururken tik taklarını
sol yanım sızlar..heybeme korku dolmuş.

Yerkesik-2008